De Bruggentocht in Dordrecht

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Eigenlijk schandalig voor een bruggengek als ik…….. ik had nog nooit de Bruggentocht van de wsv De Dordtse Vierdaagse gelopen! Waarom weet ik eigenlijk niet, het was er gewoon nog nooit van gekomen, of hij viel samen met iets anders leuk, of ik zat op Vlieland. Dus, hoewel de weerberichten niet al te gunstig waren, besloot ik om dit keer wl naar Dordrecht af te reizen!

 

Jammer vond ik wel dat de 25 km pas om 08.30 mocht starten. Als vroege vogel ga ik zeker in de zomermaanden liever wat eerder op pad. Maar goed, het was ook wel een beetje relaxed, Dordrecht is natuurlijk niet zo ver weg, dus kon ik een beetje “uitslapen”. Iets na achten arriveerde ik bij de start, waar nog een zee van parkeerruimte was. De inschrijving ging ook vlot, en het was leuk om een aantal bekenden te ontmoeten.

Toen het dan uiteindelijk half negen was geworden, viel er net een stevig buitje naar beneden. Een blik op weeralarm leerde me dat dit met een tien minuutjes over zou zijn, dus ik heb maar even gewacht. Sommige anderen trokken een poncho aan of staken de plu op. Toen de bui was verworden tot een paar spetters, ben ook ik op pad gegaan.

 

Nou, en de bruggentocht deed zijn naam echt alle eer aan! We zijn diverse mooie grote bruggen overgegaan, zoals de Wantijbrug, de Merwede (of Papendrechtse) Brug, de Nieuwe Witte Brug over de A15, de Brug over de Noord en de Zwijndrechtse Brug. Daarnaast kwamen we ook nog over diverse kleinere (en houten) bruggen. Het was weliswaar een beetje grijs weer, maar de foto's van al die bruggen zijn best goed uit de verf gekomen, al zeg ik het zelf!  

 

Rusten konden we maar liefst vier keer, bij een tennisvereniging, in het Wapen van Alblasserdam en twee keer bij het huis van leden van de vereniging. Bij die laatste twee posten was alles gratis, picobello verzorgd dus. Alleen bij de tennisvereniging heb ik geen consumptie genomen, het duurde daar wel heel erg lang voor de koffie klaar was, maar bij alle andere rustposten heb ik het er even heerlijk van genomen.

Er zaten voor mij ook leuke, onbekende plekjes in het parcours. Zo vond ik het Drierivierenpunt met het uitzicht op Dordrecht fantastisch en ook het stukje door oud Hendrik-Ido-Ambacht vond ik prachtig. Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren of ik ooit eerder in H-I-A was, volgens mij was het tot nu toe alleen een naam op verkeersborden vanaf de snelweg. En dat is toch het leukste van wandelen: dat je nieuwe plekjes ontdekt!

 

  De tocht ging voornamelijk over verharde wegen, maar als verrassing zaten er wat stukjes onverhard in, door het Alblasserbos en later over het Perenlaantje. Vooral dat laatste was een geweldig stukje route, en wat zal het hier mooi zijn in het voorjaar met de bloesem en in de herfst met het rijpe fruit. Ook kwamen we hier langs een veldje met schapen en tja, als je een tocht in Dordrecht loopt, moeten er naTUURlijk schapen op de foto!

 

De bepijling was ook uitstekend, op n plekje waren pijlen door onverlaten weggehaald, maar dat werd al snel door de medewerkers opgelost. Gelukkig was de routebeschrijving duidelijk, zodat ik de route ondanks die weggehaalde pijl goed kon volgen. Het weer heeft zich de rest van de dag heel behoorlijk gehouden, af en toe vielen er een paar spetters, maar voordat ik m'n plu kon pakken, hield het al weer op.

Nadat ik weer binnen was en me had afgemeld, ontving ik naast een medaille (speciaal genomen omdat de naam “Bruggentocht” erop stond) een pen als geschenkje ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan van DDV. Viel ik dus gewoon weer met m'n neus in de boter, een mooie pen is immers nooit weg! Na iedereen bedankt te hebben voor de leuke tocht, toog ik tevreden weer huiswaarts, eindelijk de Bruggentocht gelopen, geen spijt van. Een aanrader!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!