Dag 1 van de Wandeldriedaagse
in Hoornaar

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Eigenlijk zou ik deze week de Achterhoekse Wandel4Daagse lopen, maar toen Bram zo ziek was, heb ik die afgezegd. En aangezien ze voor deze week ineens tropische temperaturen voorspellen, ben ik daar achteraf gezien niet echt rouwig om. Donderdag (Hemelvaartsdag) schijnt nog wel de meest koele dag van allemaal te worden, dus ik besluit om die dag toch maar een tochtje te gaan lopen. De keus valt op Hoornaar, dag 1 van de 3Daagse van Stap & Trap aldaar.

 

De 25 km mag pas om 8 uur starten en ik weet dat daar vrij strikt de hand aan wordt gehouden, dus ik zorg dat ik er zo rond kwart voor 8 ben, tijd zat om te parkeren, in te schrijven en kaartjes en folders te strooien. Daarna nog eventjes wachten en dan mogen we op pad. Er zijn een paar bekenden, ik zie Jo, Thomas en Veronica, later op de dag ontmoet ik ook Yvette nog. En bij de eerste rustpost staan Frans en Anita in de verzorging.

Zoals te verwachten in deze omgeving is het vandaag een rasecht polderparcours. Veel lange rechte asfaltweggetjes en fietspaden, maar toch ook afgewisseld door leuke beschaduwde graspaadjes en een mooi natuurgebied “De Boezem en Zouweboezem”. Ondanks dat ik hier al vaker gelopen heb, kom ik toch weer nieuwe plekjes tegen en ik geniet van de eindeloze uitzichten over de Hollandse landschappen!

 

Er zijn drie rusten vandaag, de eerste is een uitgebreide wagenrust in een grote tent. Hier ga ik heerlijk aan de koffie, een puddingbroodje sla ik af, het is me te warm voor dat soort voedsel. Vanuit de tent heb je prachtig uitzicht op de weilanden, waarin vrolijke konijntjes (of zijn het haasjes) aan het dartelen zijn. De tweede rust is in een dorpshuis in Ameide en de derde rust is in Meerkerk, maar daar vind ik de officiële rust zo druk dat ik in een naburige snackbar mijn rust neem.  

 

Als verrassing staat er zo'n drie kilometer voor het eind ook nog een zogenaamde appeltjespost, naast een picknickbank die heerlijk in de schaduw staat. Dat wordt door mij met gejuich begroet, want ik vind het veel te warm op dat laatste stuk. Daarbij komt dat de route ook nog eens een stuk langer is dan de beloofde 26,7. Uiteindelijk staat GPS pas stil op 28,13, waarvan vooral de laatste twee kilometer me erg zwaar vielen, voornamelijk door de warmte, ik kan er nou eenmaal niet tegen!

Aan de finish neem ik een vaantje als beloning voor één dag in ontvangst en laat m'n boekje stempelen. Arie staat met een maatje weer gezellige muziek te maken en als ik zie dat er ijsjes verkocht worden, kan ik die verleiding niet weerstaan. Bij de snackbar waar ik gerust had, hadden ze ook al van die heerlijke ijsjes, maar toen moest ik nog 8 km lopen en durfde ik het niet aan. Nu wel en ik geniet van een bekertje heerlijk roomijs. Hoewel het een lange en warme tocht was, heb ik het toch prima naar m'n zin gehad, bij normale temperaturen had ik hier graag de volle drie dagen gelopen!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!