Van Lelystad naar Enkhuizen
over de Houtribdijk

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Al toen ik voor het eerst over de dijk Enkhuizen-Lelystad reed nam ik me voor om die nog eens een keer te gaan wandelen! Iedereen die me kent weet inmiddels wel dat dit soort wandelingen spekkie voor m'n bekkie zijn. Zo heb ik inmiddels de Afsluitdijk vier maal gelopen, één maal overdag, één maal 's nachts en twee keer tijdens de roemruchte Kennedymars “De 80 van de Dijk”.

 

Maar Enkhuizen-Lelystad, het was er nog nooit van gekomen, en nu ik weer een Dalvoordeelabonnement van de NS (met vrij-reizen-dagen) heb, vond ik dat het er maar eens van moest komen. Nadeel is wel dat je pas na 9 uur mag gaan reizen op je keuzedagen, maar gelukkig mag je ook voor half zeven al op pad. Helaas kan ik niet meer vanaf Maassluis reizen, dat is geen NS lijn meer, maar een beetje googelen leert me dat ik met de allereerste metro vanaf Hoogvliet nèt kwart over 6 op Schiedam kan zijn en dus op tijd in kan checken bij de NS. Vanaf Schiedam gaat er een rechtstreekse trein naar Lelystad, dus dat pakt mooi uit.

Als ik via afstandmeten.nl de afstand van station Lelystad naar station Enkhuizen meet, kom ik uit op ca. 34 km. Dat vind ik aan de lange kant, en zeker 4 km gaat alleen maar door Lelystad heen, niet echt interessant voor een tocht als deze. Weer wat verder gezocht en ja hoor, er gaat een bus van Lelystad Centraal naar Bataviastad, aan de voet van de dijk! Als ze voor 22 mei ook nog eens een zuidoosten windje voorspellen, ben ik er helemaal klaar voor. Houtribdijk, Markerwaarddijk, Markermeerdijk, Dijk Enkhuizen-Lelystad, Dijk Lelystad-Enkhuizen of hoe je dan verder ook genoemd mag worden: here I come!

Nog vroeger dan gewoonlijk loopt op 22 mei de wekker in Huize Onbehauen af en dat is maar goed ook, want het eerste wat ik zie is een sms-je op m'n mobiel dat de nieuwe Botlekbrug gestremd is! Wel potverdikkie, op de A15 is geen aparte afslag meer naar Hoogvliet dus je bent wel verplicht om over die brug te gaan. Bij stremming zijn er twee mogelijkheden: dwars door Spijkenisse, met het risico dat de Spijkenisserbrug open is, of doorrijden naar Rotterdam en daar keren. Ik besluit tot het laatste en ga nog tien minuten eerder van huis dan ik gepland heb. Ik hoop van harte dat dit geen voorteken voor de rest van de dag is……….

 

Maar gelukkig gaat alles goed, ik ben ruim op tijd in Hoogvliet, de metro is netjes op tijd in Schiedam, ik kan mooi voor half zeven inchecken en de trein naar Lelystad is ook keurig op tijd. Het valt me wel op dat het overal onwijs druk is voor zo'n vroeg tijdstip! Op Schiedam heb ik een lekkere koffie verkeerd voor in de trein gekocht en zo gaat de treinreis vlot voorbij. Rond kwart over 8 arriveer in ik Lelystad, waar ik wel een kwartiertje moet wachten op de bus naar Bataviastad.  

 

Die bus spuugt me vlak voor het beeld van Ir. Cornelis Lely uit. Wat een prima startplekje voor deze tocht. Ir. Lely himself, naamgever van Lelystad en grondlegger van de Zuiderzeewerken, een symbolischer plek kan je haast niet verzinnen! Ik zet m'n GPS aan en volg het lijntje richting de haven, waar het prachtige VOC-schip Batavia in volle glorie aan de kade ligt. Wel een joekel van een schip hoor, beetje te groot voor m'n camera…….

Al gauw zie ik de eerste fietsrichtingaanwijzer staan en ja, daar wordt het fietspad naar Enkhuizen al aangegeven. Om op de dijk te komen moet ik eerst via een brug de Houtribsluizen over, ik zie wel een trap, maar die opgang is hermetisch afgesloten, ik moet dus de lus van het fietspad volgen. Dat fietspad steekt de route van de auto's over en zo kom ik langs een megagroot bord waarop “Enkhuizen” staat, verkeerd lopen is hier echt uitgesloten!

 

  Vanaf de sluizen heb je een prachtig uitzicht naar beide zijden, in de verte zie je de dijk in het niets verdwijnen en onderaan de sluizen liggen een haventje en een blusmeertje, ik vind het helemaal geweldig hier! Het weer werkt natuurlijk ook fantastisch mee, strakblauwe hemel met een stralend zonnetje en een heerlijk briesje, dat ik zoals beloofd lekker in de rug heb! Na aan de andere kant van de sluizen weer afgedaald te zijn, begin ik dan echt aan de dijk.

 

Zeker het eerste stuk vind ik hartstikke leuk, je loopt hier hoog op de dijk en ziet aan beide kanten water, dat laatste heb ik op de Afsluitdijk wel gemist, daar loopt het fietspad tussen de grasdijk en de snelweg, hier loop je veel meer langs het water. Op een gegeven moment komt me een hele schoolklas voorbij gefietst, de begeleiders vragen of ik echt helemaal naar Enkhuizen ga lopen en op m'n bevestigende antwoord krijg ik een welgemeend “dapper hoor” terug. Overigens zijn alle fietsers die ik vandaag tegenkom aardig, zelfs de racefietsers!

Ik geniet van het uitzicht over het water, kijk regelmatig achterom hoever de sluizen al weg zijn en maak foto's van de dijk en de scheepjes op het water. Ondanks dat 30 km over zo'n dijk zelfs in mijn ogen wel een beetje saai kan dreigen te worden, heb ik me geen seconde verveeld! Wat me wel tegenviel, is dat ik onderweg helemaal nergens een bankje ben tegengekomen. Ik had op ca. 8 en ca. 24 km een “bankjesrust” willen nemen, maar zitten kon alleen maar in het harde stoppelige gras. Gelukkig had ik een klein handdoekje bij me, want dat gras zat niet echt lekker!

 

Na zo'n 7 km komt er een flinke knik naar links in de dijk en daalt het fietspad naar waterniveau, zodat je dus nog maar uitzicht op het water naar één kant hebt. Iets later kom ik langs het sluitpunt van de dijk. Hier ligt een eenvoudige steen met inscriptie, alleen zichtbaar vanaf het fietspad, dus in de auto had ik die nog nooit gezien. Ik klim even de dijk op om te kijken of er echt niks op de weg staat, maar ik zie inderdaad niets.  

 

Na nog een klein flauw knikje in de dijk zie je heel in de verte de Trintelhaven al liggen. Die zit nagenoeg midden op de dijk, en daar is ook een restaurantje, Checkpoint Charlie geheten. Omdat het maandag is heb ik gisteren voor de zekerheid even gebeld en ja, ze zouden vandaag gewoon open zijn, maar alleen tussen 10.00 en 14.00 uur. Nou, dat zat mooi in m'n planning, ik dacht daar zo rond 12.30 te zijn.

Maar ook al zie je het dus al van verre liggen, toch is het nog zo'n 7 kilometer verderop, dus best nog een aardig endje tippelen. Ik ben overigens toch wel blij dat het fietspad hier een stukje lager ligt dan de weg, want ik zal toch een sanitaire stop in moeten lassen en tja, bomen of struiken zijn hier niet! Maar fietsers zie je hier gelukkig al van verre komen en uit het zicht van de weg is ook die sanitaire stop gelukt.

 

  En dan worden de gebouwtjes van Checkpoint Charlie steeds duidelijker en groter en zie ik het bekende bordje met het mes-en-vork-symbool. Ik neem een tussendoorweggetje langs het haventje en kom uit bij het terras van het restaurant. Ik zoek een lekker plekje uit onder een parasol en binnen de kortste keren heb ik een kannetje koffie en een heerlijk stuk appeltaart met slagroom voor m'n neus staan.

 

Ik ben inderdaad mooi op tijd, het is nog geen één uur, en ik ben nu over de helft. Hoewel ze op de dijk geen stromend water hebben is het geen enkel probleem om het water in m'n waterzak te verversen, dat mag ik gewoon even zelf in de keuken doen. Om de waterzak op het terras uit m'n handen te laten vallen, waarna ik met het schaamrood op de kaken een tweede tochtje naar de keuken onderneem…….. Gelukkig kunnen ze er hartelijk om lachen! Wel jammer dat ze geen stempeltje voor m'n wandelboekje hebben, maar ik krijg wel een kaartje van ze. Beter iets dan niets!

 

Overigens kan je natuurlijk ook met de auto hier bij Checkpoint Charlie komen (de enige parkeerplaats op de dijk, voor de rest zijn er alleen pechhaventjes) en dus staat hier wel een soort monument, niet van de sluiting zelf, maar van de ingebruikname van de dijk in december 1976. Ook staat er een bord met informatie en beide zet ik natuurlijk even op de foto.  

 

Na deze heerlijke tussenstop wandel ik even een rondje om het haventje en via een grasdijkje met uitzicht op een heus strandje kom ik weer op de dijk terecht. Het tweede deel kan beginnen! Wel vreemd dat het lijkt of ik de wind nu van voren heb. Ik voel de wind duidelijk in m'n gezicht en vind het ook eigenlijk niet zo erg, want de zon schijnt nog steeds volop en een verkoelend briesje is best lekker!

Ik blijf het wandelen over de dijk leuk vinden, het uitzicht verveelt me niet en ik vind het leuk om te zien dat er zelfs uit het asfalt bloemetjes groeien! Naast de dijk ligt een rand van stenen in het water en tussen deze rand en de dijk ontstaan een soort smalle “binnenzeetjes”. Leuk om te zien en ook de witte band op de stenen vind ik een apart gezicht. Op een paaltje staat een aalscholver z'n vleugels te drogen en gelukkig blijft hij dat net zo lang doen tot ik hem goed op de foto heb!

 

  Dan opeens stijgt het fietspad weer naar het wegniveau en ik las nog gauw even een sanitaire stop in. Bovenop gekomen zie ik weer aan beide kanten water, maar dan daalt het fietspad weer, maar nu pal aan de wegkant. Weg is het verfrissende briesje van over het water, pfffffff, dit stukje is echt warm! Nu er geen wind meer is, heb ik ook veel meer last van alle vliegjes en mugjes die hier in de lucht zweven. Midden op het fietspad lopen is nog wel de beste optie!

 

Gelukkig duurt dit niet al te lang, het fietspad gaat weer naar boven en daar heb ik opeens zicht op Enkhuizen! Jeetje, wat lijkt dat dichtbij en ook GPS geeft aan dat het maar een flutstukje is. Maar dat is hemelsbreed en ik moet nog wel met een grote boog over de sluizen heen! In de verte zie ik het sluizencomplex al liggen en als ik dichterbij kom blijkt dat de weg en het fietspad onder een aquaduct door gaan.

Boven het aquaduct zijn sluizen en ik zie de zeilschepen boven m'n hoofd varen. Het brug- of sluiswachterhuis torent ook hoog boven me uit en lijkt wel een soort UFO, zo'n aparte bouw heeft het! Het aquaduct blijkt het Naviduct Krabbersgat te heten en daar ben ik natuurlijk even heerlijk in de koele schaduw. Op een randje gezeten las ik nog even een korte rust in. De dijk heb ik nu achter me liggen!

 

Dan gaat het fietspad over de volgende sluizen heen, de Krabbersgatsluizen en daarna zie ik op m'n GPS een tussendoorweggetje naar de haven. Daar blijk ik even fijn in de schaduw te lopen, en aan het eind van dit weggetje zie ik het plaatsnaambord van Enkhuizen en daarachter het station. Bij het station aangekomen staat GPS stil op 30,18 km. Ik koop een beker koffie in het stationscafé en ga daarmee heerlijk op een bankje zitten. Als aandenken aan deze tocht koop ik een klein houten ankertje en hang dat bij m'n badge van “De 80 van de Dijk” aan m'n rugzak.  

 

Ik heb het een geweldige tocht gevonden, en eerlijk gezegd vind ik deze dijk leuker dan de Afsluitdijk. Er zitten iets meer kronkels in, het restaurantje in het midden vond ik erg gezellig en je hebt minder last van het autoverkeer, omdat het fietspad grotendeels aan de buitenkant van de dijk loopt. En de weg is sowieso minder druk natuurlijk, tweebaans tegen vierbaans op de Afsluitdijk. Maar ik heb van alle dijktochten genoten en ik weet eigenlijk wel zeker dat ik deze ook een keer de andere kant op ga doen. Misschien heel vroeg in de ochtend zodat je de zonsopkomst op de dijk meemaakt!

De treinreis terug naar Schiedam gaat ook vlot, hoewel ik twee maal moest overstappen. Nog even hobbelen in de metro, een kort stukje met de auto (de Botlekbrug doet het ook weer!) en dan ben ik weer thuis. Het was een heel lange en op het laatst ook behoorlijk warme dag, maar ik heb ervan genoten. Blij dat het er eindelijk van gekomen is!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!