De Franse Slag Mars
in Kapelle

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

 

  Verleden jaar had ik de Franse Slag Mars in het Zeeuwse Kapelle voor het eerst gelopen en die tocht was toen hoog in m'n favorietenlijstje terecht gekomen! En zo toog ik op 20 mei opnieuw naar Kapelle. Er mag op deze tocht lekker vroeg gestart worden, om 07.30 al en dus zorgde ik ervoor dat ik zo kwart over zeven paraat was. Parkeren kon op dit vroege tijdstip nog vlak voor de deur.

 

In het startbureau in Dorpshuis de Vroone vielen me direct de prachtige oude foto's aan de wand weer op. Niet gewoon losse foto's, maar een band van foto's rondom de hele zaal, waarbij de ene foto naadloos overvloeit in de andere. Ik vind het heel mooi en probeer een paar andere tafereeltjes te fotograferen dan vorig jaar.

De inschrijving gaat vlot, het valt me wel op dat de inschrijfprijs iets hoger is dan verleden jaar. Toen betaalde ik de vooroorlogse prijs van € 1,50, dit jaar is dat opgetrokken naar € 2,00 (na aftrek van bondskorting). En dat is nog steeds niet duur natuurlijk. Ik schrijf in voor de 25 km en laat m'n boekje vast stempelen. Dan ga ik de routebeschrijving halen, die bestaat net als verleden jaar uit een plattegrondje met daarop ingetekend de kilometers en de rustposten. Samen met de uitstekende bepijling is dit ruim voldoende om de route met gemak te kunnen volgen.

 

Wel zie ik tot m'n grote schrik dat de afstand officieel “24 km” wordt genoemd! Waarom nou tot m'n grote schrik? Wel, twee tochten geleden liep ik een afstand van 18 km en toen ik daarmee m'n wandelboekje bijwerkte viel me op dat ik na 45 km op een prachtige eindstand van 33.333 km uit zou komen! De Vliet en Diep Route was de eerste van deze 45, die was prachtig aan de maat: 20 km! Maar als deze maar 24 was, dan zou ik blijven steken op 33.332! Gelukkig wees GPS echter op het eind toch een mooie 25,5 aan, zodat m'n plan toch lukte!  

 

Rond half acht ging ik op pad en al gauw bleek dat de route heel anders was dan vorig jaar. We gingen dit jaar niet eerst door Kapelle, maar gelijk naar “buiten”, eerst een stukje door het bos (ja heus, ook in Zeeland zijn er bossen) en daarna door de weilanden. Ik kreeg opeens een déjà vu en ja hoor, dit pad liepen we verleden jaar ook, maar dan andersom! Dwars door de landerijen over een smal voetpaadje en op het eind een grasdijk over om op het fietspad langs het Kanaal door Zuid-Beveland te komen.

Natuurlijk kijk ik boven op de dijk nog even om, want ik weet nog van verleden jaar wat een prachtig uitzicht je daar had en ja, het is nog steeds even mooi, zeker als de zon net achter de wolken vandaan piept. Die zon liet zich vandaag gelukkig veelvuldig zien, hoewel de hemel niet strakblauw was. Zon en wolken wisselen elkaar af, maar al met al was het fantastisch wandelweer!

 

  Nadat we een stuk langs het kanaal hadden gelopen, gingen we bij een brug naar boven en kwamen daar bij het eerste monumentje ter herdenking van de Franse Slag. Bij deze “historische punten” is een beschrijving gemaakt, versierd met de rood-wit-blauwe kleuren van de Franse Slag. Dat valt best op, vind ik persoonlijk, maar toch zie ik veel mensen gewoon doorlopen bij deze bordjes. Zeker kilometerjagers die niet geïnteresseerd zijn in het thema van deze tocht.

 

Na zo'n 6,5 km komen we bij de eerste rust, in een hele grote schuur met als intrigerende naam “De Pottenkijker”. Binnen wordt deze naam al snel duidelijk, de hele (enorme) ruimte is gevuld met theepotten, theepotten en nog eens theepotten. De dame die de koffie en thee (hoe kan het ook anders ) inschenkt weet te vertellen dat het er ruim 700 zijn. Je komt werkelijk ogen te kort hier, reuze leuk! Overigens betaal je een schijntje voor de consumpties, 1 euro voor koffie met een gevulde koek……

Het volgende stuk is helemaal nieuw voor me, we lopen over rustige asfaltweggetjes, afgewisseld met onverharde stukjes en zelfs een paadje langs een akker. Gelukkig geen hooggroeiende brandnetels hier! Ook gaan we net als verleden jaar dwars door een paar boomgaarden, wat zal het hier in de bloesemtijd mooi geweest zijn! Nu is alles overwegend groen, en ik zie alleen wat ukkiepukkiepeertjes in de bomen.

 

We komen bij de tweede rust na precies 14 km en hier is wederom koffie met wat lekkers erbij (ik kies dit keer voor cake). Er is ook soep te koop, maar ik hou niet zo van soep tijdens een tocht, dus ik hou het gewoon bij koffie. En natuurlijk moet de startkaart gestempeld worden. Dat is zelfbediening hier, en iedereen vindt dat hartstikke leuk, gezien het animo waarmee gestempeld wordt. Overigens viel hier net toen ik aankwam een buitje, dus ik had het goed uitgekiend, tijdens de bui zit ik droog!  

 

Verder maar weer, we lopen dit jaar eigenlijk een grote ronde rondom Kapelle en komen vaak op de dorpsgrenzen terecht. Ik had wel ontelbare foto's kunnen gebruiken als startfoto voor m'n foto-album, ik heb de mooiste er maar uit gezocht. Ik geniet ook weer van leuke straatnamen zoals de Weg naar het Stomme Kruis en het Verlorenwegje. Een derde rust is bij een fruitbedrijf, waar we ook weer dwars door de boomgaarden lopen, het is echt weer een gevarieerde tocht vandaag.

We krijgen zelfs onderweg nog een appeltje aangeboden van fruitbedrijf Wisse, opeens staat daar een kruiwagen vol met appeltjes, errug leuk! We lopen een stukje langs een spoorlijn en komen dan uit bij het Stomme Kruis, waar we dus een behoorlijke lus naartoe hebben gelopen, want de Weg naar het Stomme Kruis had ik al veel eerder gezien!

 

  Vlak na het Stomme Kruis komen we dan bij het Franse militaire ereveld. Toen Nederland in mei 1940 had gecapituleerd, werd er in Zeeland nog enkele dagen langer gevochten. Frankrijk, als bondgenoot, vocht met ons mee en zo zijn er veel Franse militairen op Nederlandse bodem gesneuveld. Zij liggen hier begraven en er staat een prachtig monument met alle namen. In het Franse leger dienden ook Algerijnen en Marokkanen, dus naast de kruizen en een Davidsster staan er ook Islamitische zerken. Ik vind het een heel bijzondere plek!

 

Na de begraafplaats is het nog maar een kippenendje naar de finish, we komen nu wel door het centrum van Kapelle en ik bekijk even de kerk van binnen en struin over de kunstmarkt rondom de kerk. En dan vlak voor ik aankom bij het festiviteitenterrein breken de hemelsluizen open. Samen met een paar medewandelaars schuil ik even onder het tentdoek van een koffietentje en na een paar minuten is de bui weer over. Ik ben wel nat, maar gelukkig niet doorwaternat!

Ik meld me af en praat nog even na met wat mensen van de organisatie. Ik geef ze weer een welgemeend compliment voor de tocht, want het is me net als verleden jaar weer uitstekend bevallen hier. Het is weliswaar een flink eindje rijden vanaf Rozenburg, maar voor sommige tochten heb ik dat graag over en dit is er ongetwijfeld één van, tot volgend jaar!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!