De Vliet en Diep Route
vanuit Puttershoek

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En toen was opeens Bram zo heel erg ziek, dat het er even om gespannen heeft of hij het wel zou halen! Gelukkig heb ik hem in het weekend weer aan het eten gekregen en is hij weer redelijk opgeknapt. Maar natuurlijk ben ik niet in het weekend wezen wandelen. Bram ging even voor! Ook maandag wilde ik hem nog niet alleen laten, maar dinsdag ging het zo goed dat ik wel een paar uurtjes weg kon. De dierenarts was het met me eens en zo ging ik op zoek naar een leuke route.

 

Dankzij de onvolprezen site wandelzoekpagina.nl had ik al gauw een aardige route te pakken, de Vliet en Diep Route van ca. 20 km, vanuit Puttershoek. Dat is in de Hoeksche Waard en natuurlijk is dat bekend gebied voor mij, daar liep ik immers al vaak de Seutervierdaagse en de Seuter Wintertocht. Helaas is de vierdaagse opgehouden te bestaan, die was altijd begin juni, dus zo'n beetje in dezelfde tijd als nu.

En zo toog ik dus naar Puttershoek, waar ik Kiaatje naast het mooie kerkje kon parkeren. Natuurlijk had ik de route in m'n GPS gezet en ook een kaartje geprint. Er was ook een routebeschrijving, ook die had ik geprint, maar stom genoeg thuis laten liggen. Nou ja, ik zou er met alleen GPS en het kaartje ook wel uit komen, alleen jammer dat daar geen bezienswaardigheden op stonden.

 

De route bleek erg leuk te zijn, er zat wat meer onverhard in dan ik in deze omgeving normaal loop. Normaal vind ik dat niet erg, maar de paden waren wel heel erg overwoekerd met onkruid, en wat erger was, met brandnetels! Op één paadje stonden ze zo hoog en zo dicht naast elkaar dat ik er niet ongeschonden uit kwam, m'n benen hebben tot de volgende dag getinteld. Maar buiten die brandnetels zag het er allemaal prachtig uit, met veel bloeiende veldbloemen.  

 

Het was wel erg warm weer, toen ik van start ging was het nog behoorlijk bewolkt en was het wel lekker, maar naarmate de zon er meer doorheen kwam, steeg de temperatuur als een gek. Ik hou helemaal niet van warmte en als ik had geweten dat het zó warm zou worden (de thermometer in Kiaatje gaf 27° aan) dan was ik gewoon lekker thuis gebleven.

Precies op de helft van de tocht kwam ik door het dorpje Strijen en daar kon ik even lekker op een terrasje een bakkie doen. Verder heb ik twee korte bankjesrusten ingelast, eentje in Cillaarshoek en eentje bij een klein plasje water ergens in the middle of nowhere. Ik had gehoopt dat de theetuin bij de molen vlak voor de finish open zou zijn, om daar even heerlijk in de schaduw van een bakkie te genieten, maar die was helaas gesloten.

 

  Ik heb vrij lang over de tocht gedaan, dat enorme brandnetelpad heeft me erg veel tijd gekost en ook door de warmte heb ik mijn tempo nog meer dan normaal omlaag moeten schroeven. Een tweede pad langs akkerranden heb ik dan ook laten schieten, vanaf daar heb ik gewoon de asfaltweg gevolgd. Ik zal dit pad nog wel een keer in de winter gaan lopen, als er geen brandnetels groeien en als de temperatuur meer naar mijn smaak is.

 

Rond vijf uur was ik weer thuis, waar Bram gelukkig weer als vanouds om zijn bakje eten stond te vragen. M'n benen en door de zon verbrande armen verzorgd met koud water en komkommercrème, het begint nu weer echt zomer te worden, niet mijn favoriete jaargetijde, maar ik maak er maar het beste van!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!