De Drie van Driemond
in Amsterdam

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Ik ben de laatste tijd wel vaak aan de wandel in Noord-Holland, valt me op. Ook voor deze zondag heb ik een tocht in deze provincie uitgezocht en wel De Drie van Driemond, vanuit Amsterdam-Driemond. De tocht wordt georganiseerd door wsc De Verbinding en daar heb ik goede ervaringen mee. Verleden jaar was de Drie van Driemond een driedaagse rond Hemelvaartsdag en toen heb ik één van de drie dagen gelopen en dat was prima bevallen. Op naar Driemond dus.

 

Parkeerplaats was er nog zat bij de sporthal, waar ik rond kwart voor acht arriveerde. Inschrijven ging vlot, ik liet alvast m'n boekje stempelen en kreeg een lekker appeltje mee voor onderweg. Van een medewandelaar, die hier gisteren ook was geweest hoorde ik dat we een stukje over sluizen moesten lopen en dat daar een aardige wachttijd kon ontstaan. Nou, kan nooit zo lang duren als dat bootje van gisteren, dacht ik maar bij me zelf.

Iets na achten ging ik op pad voor de 25 km en al gauw bleek dat de route heel anders ging dan de dag dat ik verleden jaar mee heb gelopen. We liepen nu het eerste stuk langs het riviertje de Gaasp, langs de Gaaspermolen en gingen daarna het Diemerbos in. Al vrij snel kwamen we bij de eerste rustmogelijkheid, bij een MacDonalds en eigenlijk had ik nog niet zo'n behoefte aan rusten, maar ik wilde wel graag even naar het toilet. De tweede rust zou pas om 12 uur open gaan, dus ik ben toch even naar de Mac gegaan. Bakkie gloeiend hete koffie gedronken………

 

Na deze rust volgde er een heel stuk door Diemen dat me niet zo kon boeien, maar daarna kwamen we bij het Amsterdam-Rijnkanaal uit. Daar zag ik de mooie Nesciobrug, die kende ik nog van het Westerborkpad en van de Ronde van Amsterdam en zowaar, ik zag een bekende pijl op de grond staan. Volgens mij was die van de LAT! De 20 km lopers gingen de Nesciobrug over, maar de andere afstanden bleven langs het kanaal lopen.  

 

In de verte doemde de volgende brug over het kanaal op, de Amsterdamse Brug. En daar zouden wij het kanaal oversteken. Bij de trappen de brug op was het een waar graffitifestijn, op de hele onderkant en de zijkanten van de brug was geen kaal plekje te vinden. Via de trap ging je steil de brug op, maar aan de andere kant ging je er via een hele lange, langzaam naar beneden lopende weg vanaf, heerlijk lopen dus!

Maar dat was van korte duur, want in de verte zag ik de volgende brug alweer, de Schellingwouder Brug over het Buiten-IJ. Dat was een pittige en lange klim. Ik zag een groot zeilschip aan komen varen en het was duidelijk dat die wachtte tot de brug open ging. Ik heb er dus heel even een sprintje uitgeperst en dankzij de brugwachter die even op me wachtte, gingen de bomen vlak achter me dicht en hoefde ik niet te wachten! Natuurlijk heb ik een bedankje gewuifd!

 

  Beneden aan de brug was de splitsing met de 30-40-50 en ook weer een rust, we zaten hier op ongeveer 13 km, dus lekker op de helft. De rust was in de Landmarkt, een soort markthal, en jeetje, wat rook het daar lekker toen ik binnen kwam! In het restaurantgedeelte heb ik heerlijk zitten genieten van een koffie met een huisgemaakte muffin erbij. Na deze koffie liepen we door Schellingwoude naar de Oranjesluizen.

 

En ook daar had ik mazzel, al vrij snel (5 minuutjes) nadat ik arriveerde, gingen de sluisdeuren dicht en konden wij wandelaars oversteken. Na diverse sluisdeuren bewandeld te hebben ging het verder over een smal ongelijk paadje langs het Amsterdam-Rijnkanaal, waar je in de verte de Amsterdamse Brug alweer zag. Daar gingen we ook inderdaad weer naar toe, maar nu gingen we er onderdoor. Op een nood-fietspad hadden we opeens mooi zicht op een brug met twee witte bollingen, in de volksmond de BH genoemd.

Daarna ging het naar een spiksplinternieuwe wijk, IJburg. Nou, ik hoop dat ik niemand tegen het hoofd stoot, maar wat een vreselijk treurige gebouwen/woningen staan daar. Om het cru uit te drukken: ik zou er nog niet begraven willen worden! Hier bleek ook dat de tussenafstanden die op de route stonden, steeds meer af gingen wijken van de werkelijke afstanden, ik vreesde dat het wel eens een lange 25 kon worden!

 

Na nog een kopje koffie in het gezelschap van een medewandelaar bij Tennisvereniging IJburg, begonnen we dan aan het laatste stuk. Eerst nog een stukje door de nieuwbouw van IJburg, maar daarna kwamen we gelukkig weer wat meer buiten te lopen. We pikten een hoekje van het Diemerpark mee en via de Diemerzeedijk kwamen we langs de Diemerdammersluis en Fort Diemerdam. Waarna in de verte de allergrootste brug van vandaag opdoemde.  

 

Ook die werd beklommen en aan de overkant mochten we via een brekebenerige trap naar beneden. Daar was een klein natuurgebiedje en ik zag nog een familie nijlganzen met jonkies, heel leuk! En nog was het met de bruggen niet gedaan, we gingen nog twee bruggen met wegen onderdoor èn een grote spoorbrug! Daarna alleen nog een klein voetgangersbruggetje over en toen waren we weer terug.

En het was inderdaad een erg lange 25 geworden, GPS stond pas stil op 28,62 km. Dat is echt wel een beetje te lang, maar het was dan ook het enige minpuntje van vandaag. Voor de rest heb ik het een picobello tocht gevonden, ik heb weer een heleboel nieuwe dingen gezien en heb een paar oude bekende dingen terug gezien. Jammer dat het zonnetje niet wilde schijnen, maar het is gelukkig wel droog geweest. Nog even een babbeltje met de medewerkers achter de starttafel gemaakt, bedankt voor de leuke tocht en toen tevreden weer huiswaarts gekeerd.

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!