De West-Friesland Wandeltocht
in Abbekerk

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Veel van m'n wandelvrienden gaan dit weekend naar Geldermalsen voor de Bloesemtocht. Ik ben daar nog nooit geweest, persoonlijk vind ik dat een veel te massaal gebeuren. En ik heb de bloesem natuurlijk al in Leerdam kunnen bewonderen! In plaats daarvan besluit ik naar Abbekerk in Noord-Holland af te reizen, voor de West-Friesland Wandeltocht van AWV '69. Daar ben ik twee jaar geleden ook geweest en de omgeving daar kan me wel bekoren, lekker veel polder!

 

De reis ernaartoe gaat vlot en achter Café Het Nieuwe Bonte Paard, waarin zich het startbureau bevindt, heb ik nog net één van de laatste parkeerplaatsjes. Ben benieuwd waar de mensen moeten parkeren die later dan ik zijn, maar acht, dat lost zich altijd vanzelf wel op! Snel ingeschreven, een pufje voor vertrek genomen en toen op pad voor de 25 km in een zonovergoten Hollands landschap.

De route was heel anders dan ik me herinnerde, veel meer onverhard, leuke gruispaadjes, hekjes waar we overheen moesten klimmen en twee dorpjes waarvan ik het plaatsnaambord nog niet in mijn verzameling had! We begonnen gelijk al in een leuk parkje, waarvandaan je een doorkijkje had naar de snelweg. Grappig dat er dan opeens heel “vreemde” namen op de verkeersborden staan, dat is het leuke van af en toe wat verder van huis wandelen!

 

Toen we dit parkje uit kwamen, viel m'n oog op een mooie boerderij, geschilderd in de kleuren donker- en mintgroen. Dat herinnerde ik me nog van vorig keer, prachtige kleurencombinatie! Ietsje verderop mochten we een stukje over privéland en liepen we opeens langs een boomgaard, waar natuurlijk de bloesem nog volop bloeide. Dus geen Geldermalsen, maar toch bloesem! De zon verdween net even achter de wolken en ook bloesem tegen een donkere achtergrond heeft wel wat.  

 

Weer wat verder, vlak voor we het dorpje De Weere in gingen, liepen we langs uitgestrekte bollenvelden. Weer heel wat anders dan bloesem, maar niet minder mooi, zeker toen de zon weer tevoorschijn kwam en de velden prachtig bescheen. In De Weere was ook de eerste rust, in café 't Centrum, we zaten hier pas op 5,6 km, maar ik had wel trek in een bakkie, dus ik heb de rust toch maar genomen.

Achteraf maar goed, want de tweede rust zat op 16 km en niet op 13, zoals in de routebeschrijving vermeld stond. Het enige foutje dat ik vandaag heb kunnen ontdekken! Na deze rust volgde er een stukje over een pad met de leuke naam: Blôte Bienenpad en hier ben ik even heerlijk uitgewaaid. Tjonge, jonge, wat stond er veel wind vandaag! Op dit pad werd ik ingehaald door Marleen Radder, die liep te mopperen dat ze haar camera was vergeten, want ze vond de omgeving al net zo mooi als ik!

 

  Langs de weggetjes die we liepen waren er natuurlijk ook ontelbare slootjes en ik heb dan ook menige moedereend gezien met een kluit jonkies in haar kielzog, soms een groot nest, maar ook eentje die maar twee “donsjes” had. Ik dacht eerst dat ze er maar eentje had, maar toen kwam nummer twee er met een enorme noodgang aanstuiven. Onvoorstelbaar dat zo'n klein hummeltje zo'n snelheid kan maken!

 

Nadat we Aartswoud in en weer uit waren gegaan, volgde er een mooi stukje langs nog meer bollenvelden en een onverhard stukje met een onwijs hoog bruggetje, bestaande uit twee planken. Ik was echt blij dat er een leuning aan zat…….. Uiteindelijk kwamen we weer in Aartswoud terug en daar was ook de tweede rust bij een Rundveemuseum. Daar was het behoorlijk druk, want om 14.00 uur mochten de koeien voor het eerst dit jaar de wei in. Toch had ik snel een kopje koffie te pakken.

Natuurlijk heb ik de koeien in de stal op de foto gezet, maar ik ben geen uur blijven wachten op de weidegang, na de koffie ben ik gelijk weer verder gegaan. We kwamen langs twee enorme vliegwielen, het enige dat nog resteert van een stoomgemaal dat hier heeft gestaan en dan ben ik weer terug bij het Blôte Bienenpad. Dat volgen we nu de andere kant op, dubbel stukje dus, maar nu lekker met de wind mee!

 

Na dit pad volgt een kilometerslang gruispad, met veel bochten, dat wel, dwars door de weilanden en langs de tulpenvelden. Ik heb de wind hier voornamelijk van (schuin) achter, dus het is heerlijk wandelen. Zo halverwege staat er ook nog een uitkijktoren en ja, daar moet ik weer even op van mezelf, natuurlijk! Mooi uitzicht! Overigens vallen er af en toe wel een paar spetters……., maar gelukkig niet veel.  

 

Aan het eind van het pad arriveren we in Lambertschaag, daar kwam de route twee jaar geleden ook doorheen. Het Groene Kerkje van Lambertschaag is open voor bezichtiging, dus natuurlijk ga ik daar een kijkje nemen. Iets verderop staat de oudste boerderij uit deze omgeving, hoe oud precies is niet bekend, maar de twee beuken op het erf zijn 275 jaar oud. Of nu dan 277, want twee jaar geleden stond dat “weetje” er ook al………

Nog twee kilometertjes de weg volgen en dan ben ik weer terug in Abbekerk. Ik heb het een geweldige tocht gevonden, heel anders dan twee jaar geleden en naar mijn mening ook een stuk mooier, hoewel ik er toen ook van heb genoten. Omdat ik nog zo'n eind (136 km) moet rijden neem ik nog een bakkie koffie met een huisgemaakt appeltaartje erbij en laat me dat goed smaken. Natuurlijk de mensen van de organisatie van harte bedankt voor de tocht en wat mij betreft: “Tot volgende keer!”

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!