De Klooster Wandeltocht
in Megen

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het wordt lente! Voor zondag 9 april waren heel hoge temperaturen voorspeld voor deze tijd van het jaar, het zou wel eens 20° kunnen worden. Tijd om dus weer in de driekwart broek te gaan wandelen. En dat zou ik gaan doen in Megen, in Noord-Brabant, waar de Kloostertocht georganiseerd werd. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee waar Megen ligt, maar na een korte zoektocht op GoogleMaps zag ik Megen aan de Maas en temidden van polders liggen. Ik was verkocht!

 

Het was 's ochtends vroeg inderdaad gelijk al prachtig mooi weer, hoewel nog behoorlijk fris. In de auto genoot ik van een schitterende zonsopkomst, de zon hing als een grote vuurrode bal in de heel licht benevelde lucht. Ik kon bijna niet wachten om te mogen gaan lopen! In Megen gearriveerd, werd ik door verkeersregelaars naar een parkeerplekje verwezen, van daar was het een paar straatjes door, vlak bij de start dus.

Het inschrijven ging vlot en ik vroeg of deze tocht voor de eerste keer werd georganiseerd, omdat ik hem nog nooit tegen was gekomen in het wandelprogramma. Maar nee, dit bleek de 17e keer al te zijn, alleen dit jaar voor het eerst aangesloten bij de bond. Nou, ik was benieuwd, er was in ieder geval gepijld, werd me verzekerd. En de mensen van de organisatie waren op hun beurt weer benieuwd naar hoeveel mensen er zouden komen door de vermelding in het programma.

 

Gisteren was de 25 km heel goed gegaan en ik besloot ook vandaag op de 25 te vertrekken. Met dit mooie weer, en toch ook weer een aardig eindje van huis, is het zonde om niet van de maximale afstand te genieten, toch? De start begon gelijk al leuk, vanuit het startbureau had je direct uitzicht op een groot ooievaarsnest bovenop een grote toren. Een van de ooievaars zat op het nest en de ander stond de boel een beetje in de gaten te houden.  

 

Na wat straatjes in Megen zelf ging de route het stadje uit en kon het grote genieten beginnen. Want ja, dit was weer een tocht die op m'n lijf gesneden leek. Over de open weilanden kon je kilometers om je heen kijken en regelmatig liepen we ook langs de Maas met uitzicht over het water. Vrij snel al maakte de 25 km een lus, nog meer weidse uitzichten dienden zich aan en de lus eindigde bij een leuk oud kapelletje, met de prachtige naam O.L. Vrouw van de VII smarten.

Uiteraard ben ik even binnen in het kapelletje gaan kijken, en daarna ging het verder richting Haren, waar de eerste rust zou zitten bij Klooster Bethlehem. Natuurlijk ging ik aan de koffie en nam er dit keer een plak lekkere notencake bij. Toen ik weer verder ging bleek dat de route niet langs het klooster kwam, Dat vond ik wel een beetje jammer en ik ben zelf maar even een kijkje wezen nemen. De toegangspoort voor auto's was weliswaar dicht, maar de voetgangerspoort stond gewoon open en zo heb ik een paar mooie foto's kunnen maken. Al met al is dit ommetje misschien 400 meter geweest, maar best de moeite waard.

 

  Even verderop kwamen we op een heel lange, rechte en eenzame weg te lopen. Aan vier kanten om ons heen alleen maar groene weilanden en blauwe lucht. Niet te geloven dat er nog zulke stille plekjes in ons drukke landje zijn, je hoorde werkelijk niets, behalve het gekwinkeleer van de vogeltjes. Op een kruising van de weg waarop wij liepen en eenzelfde dwarsweg ben ik uitgebreid stil gaan staan en heb al ronddraaiend een filmpje gemaakt, dat kan je hier bekijken.

 

Via een asfaltweg omzoomd door knotwilgjes liepen we langs het dorpje Deursen met uitzicht op een grote kerk en daarna kwamen we via een doodlopend weggetje uit bij de tweede rust in het Klooster Soetenbeeck. Hier kon je buiten op het terras genieten van een kopje koffie en natuurlijk heb ik daar gebruik van gemaakt. Het was zo lekker in het zonnetje dat ik eigenlijk niet meer weg wilde……., waarop een medewandelaarster zei dat ik dan maar in het klooster moest gaan!

Dit klooster was ook eigenlijk niet meer in gebruik als klooster, maar als een conferentiecentrum, de zusters van de Orde der Augustinessen hebben het klooster in 1997 verlaten. We mochten het gebouw bekijken en dus heb ik even rondgedwaald in de kapel (met prachtige houten beeldjes) en door de gangen waar vroeger de kamertjes van de zusters waren. De naambordjes zaten nog op de deuren. Erg leuk allemaal en de wandeltocht doet zo wel z'n naam eer aan natuurlijk!

 

Na deze rust pikten we een klein stukje van Ravenstein mee en kwamen we weer op de dijk langs de Maas te lopen, die we een heel eind gingen volgen. M'n jasje had ik al uitgedaan, dit was heerlijk genieten zo in het zonnetje en ik was blij dat ik me 's morgens alvast had ingesmeerd met zonnebrand. We liepen via dorpjes met leuke namen als Neerlangel en Demen naar de derde rust in Dieden, jaja, m'n plaatsnaambordenverzameling is weer uitgebreid vandaag!  

 

Daar was een rust bij een fruitteeltbedrijf, we konden hier buiten zitten en we kregen desgewenst allemaal een appeltje. Verkwikt door een bakje koffie en met het appeltje in m'n rugzak begon ik aan de laatste zeven kilometer. Dit was eigenlijk één lange dijk volgen, met een heleboel bochten, tot we weer in Megen waren. Ik heb ook dit laatste stuk volop lopen genieten, veel vrolijk gekleurde bloemen en bloesems onderweg en overal op de dijken stonden schapen met lammetjes. Geweldige voorjaarstocht dit!

De kerk van Megen wenkte in de verte en kwam langzamerhand dichterbij, tot we door de bloesems heen de start weer konden zien. Nog even door de Kloosterstraat en daar heb ik nog een bezoekje gebracht aan het Minderbroedersklooster en de Bernarduskapel. Toen was ik weer terug bij de start, waar ik (helemaal in stijl) heb afge-appelsapt in 't Vaticaan. Ik heb het een prachtige tocht gevonden, schitterende route, uitstekend gepijld, drie geweldige rusten en dat alles overgoten met een stralend zonnetje. Deze tocht is dus hoog in m'n Top10 binnengekomen, volgend jaar weer!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!