De dijken op, de polders in
vanuit Ouwerkerk

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het tweede tochtje in de voorjaarsserie van Hans Hartmann Wandelingen werd georganiseerd in Ouwerkerk, met de start bij het Watersnoodmuseum. Hier heb ik een paar keer de Krekenwandeltocht gelopen en natuurlijk ben ik hier ook tijdens het Watersnoodpad geweest. Maar dat is allemaal best alweer een tijdje geleden, dus het trok me wel weer aan. En zo toog ik na een regenachtige zaterdag (ben lekker met de WSB bezig geweest) naar een zonovergoten Ouwerkerk.

 

De avond tevoren was ik naar de Music Show Scotland in Ahoy geweest, dus het kwam prima uit dat deze tochtjes altijd wat later starten, kon ik een beetje uitslapen! Rond half tien vertrok ik uit Rozenburg en ben over de eilanden richting Ouwerkerk gereden. Behalve dat ik achter een camper kwam te rijden die er een wel héél erg toeristisch slakkengangetje op na hield, ging de reis vlot en rond half 11 arriveerde ik bij de start.

 

Parkeerplaats was er nog voldoende en de inschrijftafel stond lekker in het zonnetje in de buitenlucht. Even een kletspraatje met Hans, inschrijven, boekje alvast laten stempelen en toen eerst maar even een toilet opgezocht. Bij het museum hingen de Zeeuwse, de Nederlands en de Europese vlag te wapperen, maar omdat Hans Hartmann Wandelingen een Zuid-Hollandse organisatie is, hing daar ook fier de rode leeuw op een gele achtergrond. Leuk om te zien, ik blijf dat een mooie, vrolijke vlag vinden!  

 

Gewapend met de routebeschrijving, een plattegrondje en natuurlijk de route in m'n GPS ging ik op pad. En net als afgelopen donderdag op Walcheren heb ik weer volop van het Zeeuwse Landschap lopen genieten! Ondanks dat ik hier dus al vaker heb gelopen, zaten er toch voor mij heel nieuwe stukjes in de route. Zelfs wat stukjes bos in het krekengebied, veel water natuurlijk en veel rustige asfaltweggetjes.

 

  Erg leuk vond ik ook het “avonturenstukje”, waarbij we langs akkerranden liepen, over schrikdraad moesten klimmen en een steile dijk moesten bedwingen. Die dijk was zelfs zo steil dat er een touw gespannen was om je mee op te trekken. Erg leuk en beslist de moeite waard, want aan de andere kant van de dijk liep daar een prachtig, heel stil kronkelweggetje onder de dijk langs. Met het gefluit van de vogeltjes, die de lente in hun kop hebben, was dit een geweldig stukje!

 

De route kwam ook langs Capelle, dat dorpje is tijdens de watersnoodramp nagenoeg geheel weggespoeld en op het kerkhof staat een monument dat herinnert aan die verschrikkelijke nacht. Op dat monument wordt ook het Kindje van der Straten genoemd, dat in de rampnacht is geboren en gelijk daarna verdronken, tezamen met moeder en drie broertjes en/of zusjes. De vader overleefde, omdat hij hulp was gaan halen voor zijn vrouw……. Afschuwelijk verhaal…….

 

Na Capelle lopen we met een grote boog richting Ouwerkerk, waar we over de Ring lopen en waar ik de bekende markering van het waterpeil tijdens de rampnacht weer tegenkom. Van het Watersnoodpad weet ik hier nog een cafeetje, het Knipcafé De Barbier, en ik ga even een kijkje nemen. En ja, ze zijn open en natúúrlijk kan ik een kopje koffie op het terras krijgen. En zo zit ik heerlijk in het zonnetje van een bakkie te genieten!  

 

Hierna is het nog maar ongeveer 3 kilometer, maar ook dit zijn heel mooie kilometertjes, We maken nog een ommetje door het krekengebied, over een mooie “zigzagbrug”, langs in de zonneschijn blauwkleurend water en door een laatste stukje bos. Dan ben ik weer terug bij de start, waar ik nog steeds lekker in het zonnetje wederom van een kopje koffie geniet, ditmaal met een overheerlijke, kleverige Zeeuwse bolus erbij!

 

  Ik besluit om toch nog maar even het museum te gaan bekijken, ik ben er wel eerder geweest, maar och, ik heb mijn museumkaart bij me, dus het is gratis en dit museum is echt de moeite waard! Het museum is gevestigd IN de caissons waarmee het dijkgat hier is gesloten, het is dus best een speciale entourage. Dus wandel ik door het museum en zie toch weer wat nieuwe dingen, ook hier zal wel af en toe wat nieuws tentoongesteld worden.

 

Dan zit het er echt op voor vandaag, ik heb het weer heel erg naar m'n zin gehad en ga voor de terugreis niet over de eilanden, maar via het vasteland. Want twee maal dezelfde weg wandelen vind ik niet zo leuk, maar wat mij betreft geldt dat ook voor autorijden. Ook deze terugreis gaat vlot en zo zit een heerlijk dagje buiten (en binnen) spelen er weer op!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!