Groene Wissel Serooskerke
op Walcheren

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het mooie weer zou vandaag vanuit het zuidwesten komen, en dus heb ik een Groene Wissel in het zuidwesten van het land uitgezocht. De keus viel op Serooskerke (op Walcheren), een omgeving waar ik nog niet zo vaak geweest ben. Wel heb ik daar ooit de Walcherenroute gelopen, maar dat is inmiddels 9 jaar geleden, dus een hernieuwde kennismaking mag wel een keer!

 

De routebeschrijving zegt het volgende over deze tocht: Dit hoekje van het Zeeuwse eiland Walcheren staat bekend om de vele stille (verharde) plattelandswegjes omhaagd met metershoge heggen van slee- en meidoorn en dichte bomenrijen. In het voorjaar is het hier een waar bloesemfeest, ook vanwege de boomgaarden waar u regelmatig langs komt en in de zomer zult u hier genieten van deze “groene tunnels”. In het bladloze halfjaar geniet u meer van het verstilde Zeeuwse akkerland waarbij u met harde wind toch lekker beschut tussen die hagen wandelt. Het middendeel van deze tocht gaat over een schelpenpad dwars door duingebied Oranjezon, gevolgd door een lekkere strandwandeling van ruim 2 km. Na een flinke grasdijk en een klein natuurgebiedje kunt u uitrusten bij een van de vele (pittig geprijsde) horecagelegenheden in het lieflijke ('s zomers toeristische) dorp Vrouwenpolder, er is er altijd wel één open. Het laatste deel is een beetje een herhaling van het eerste, met één verschil: u wandelt dan een poosje in de nabijheid van een drukke provinciale weg (de N57) die dan wat nadrukkelijk zicht- en hoorbaar is; goed om te weten, dan is de onaangename verrassing niet zo groot.

 

En het was inderdaad een prachtige, gevarieerde tocht. Ik genoot van het heerlijke weer, hoewel de wind nog wel erg stevig was! Wel was ik nog duidelijk wat te vroeg in het seizoen, alle horecagelegenheden waren nog dicht, althans op deze donderdag. Pas in Vrouwenpolder kon ik bij Herberg “De Pelgrim” aan de koffie. Uiteraard heb ik wel al wat eerder een bankjesrust ingelast!  

 

Het stukje langs het strand was ook geweldig, hoewel ik me heb laten verrassen door een binnenzee. Ik vroeg me wel af waarom de meeste mensen zo vlak langs de duinenrij bleven lopen, maar toen ik voor een vrij diepe geul kwam te staan begreep ik dat dus. Geen optie om met schoenen aan doorheen te lopen, dus ben ik op blote voeten door de geul gewaad en heb de laatste kilometer op het strand barrevoets afgelegd. Was best lekker!

 

  Maar natuurlijk heb je dan wel veel zand aan je voeten en ik was dan ook blij met het handdoekje dat ik altijd in m'n rugzak heb. Kon ik zonder schurend zand in m'n schoenen weer verder. Ik kwam ook nog over een hele leuke grasdijk, met wel een enorm hoog opstapje. Vanaf de dijk keek ik naar beneden en daar achter een hek werd ik gadegeslagen door twee prachtige herten. Ik wilde wat dichterbij gaan voor een close-up, maar toen gingen ze er vandoor.

 

Na de rust in Vrouwenpolder ging het nog over een leuk bloemenplukpaadje (hoewel er nu nog niks te plukken viel), en daarna over rustige polderwegen met hier en daar een boerderij. Ik kruiste de N57 (hier heb ik ergens overnacht tijdens de Walcherenroute) en niet lang daarna was ik weer terug in Serooskerke. Ik heb het weer geweldig naar m'n zin gehad, en misschien leuk om te weten: dit was m'n 32e Groene Wissel!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!