De Kees Wessels Wintertocht
in Sint-Maartensdijk

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het was alweer een tijdje geleden dat ik op Tholen was, en toen ik in het LWP zag dat op 25 februari de Kees Wessels Wintertocht in Sint-Maartensdijk werd georganiseerd heb ik dan ook geen moment getwijfeld. Dat ze ook een 20 kilometer afstand hebben is fijn, ik ben na de griep nog steeds niet terug op m'n oude niveau en hou het nog even bij maximaal 20 kilometer. Zeker omdat er voor vandaag ook weer aardig wat wind werd voorspeld!

 

Het reisje ernaartoe duurt ongeveer een uurtje, en onderweg in Kiaatje was ik getuige van een fraaie zonsopkomst. De zon verdween bijna gelijk na opkomst achter een wolkenlaag, maar wist daar toch nog aardig doorheen te komen. Ik was dus hoopvol gestemd, vooral omdat de weerberichten voor vandaag de beste opties voor het zuiden van het land hadden gegeven.

Gearriveerd in Sint-Maartensdijk werd ik naar de bekende parkeerplaats geloodst en al gauw was ik in het startbureau. Inschrijven ging vlot, je krijgt een blanco kaartje met doorslag en dat moet je daarna zelf invullen. Bovenste kaart doe je in het bakje met de afstand die je loopt en de doorslag neem je mee als controlekaart. Iets na 08.30 ging ik op pad voor de 20 km.

 

De eerste kilometers liepen we inderdaad nog onder een blauwe hemel met vriendelijke witte wolkjes, hoewel er wel al een straf windje stond. Als eerste kwamen we door het dorpje Scherpenisse, langs de mooie witte molen, door het centrum en over een smal zandpaadje (honden die uitgelaten werden vonden het maar niks, al die vreemde snuiters op hun pad) ging het richting watertoren, waar we pal langs liepen. Kon ik nog een prachtige foto maken met een blauwe lucht op de achtergrond!  

 

Bij de oversteek van de provinciale weg werden we geholpen door verkeersregelaars, keurig geregeld, en aan de andere kant gingen we het open Tholense land op. In het begin hadden we windje in de rug en vlogen we bijna vooruit, het tweede deel keerde de route zo'n beetje om en liepen we tegen de wind in te worstelen. In de verte wenkte de kerk van Poortvliet, daar zou de eerste rust zijn, na zo'n 7 kilometer.

Nog voor we Poortvliet binnen liepen, verdween de zon definitief achter de wolken en werd het een stuk kouder. De wind trok nog wat aan, pffffff, hard werken hoor! Maar daar is dan café 't Centrum in (hoe kan het anders met zo'n naam) het centrum van Poortvliet. Hoewel het niet z'n grote ruimte is, en het hier altijd gezellig druk is, gaat alles hier toch altijd heel vlot. Binnen een mum van tijd zit ik met een kop koffie en een (gratis) bolus aan een tafeltje.

 

  Nog even toiletteren en dan ga ik weer op pad. We wandelen nu richting de Oosterschelde, want natuurlijk wandel je op iedere tocht van wsv de Oosterscheldestappers een stuk langs de Oosterschelde! Vlak voor we bij het water zijn staat daar nog een onverwachte verzorgingspost, waar je (gratis) een bekertje lekkere bouillon kunt krijgen. En dan gaan we dus het fietspad langs de Oosterschelde volgen.

 

De wind komt hier schuin van voren, over het water dus, en het is koud en af en toe voel ik zelfs een paar spetters. Ik ben er nog steeds niet zeker van of het nou regenspetters waren, of opgewaaide waterspetters van de Oosterschelde. Hoe dan ook, het is vies en koud, en ik ben blij dat er een capuchon aan m'n nieuwe jack zit! Als we dan eindelijk van het fietspad af gaan en ik denk in de luwte te mogen gaan lopen, worden we meedogenloos nog een fietspad bovenop de dijk op gestuurd.

Dat was echt even afzien, maar na in totaal ruim 4 kilometer langs het water te hebben gelopen, gaan we definitief het binnenland weer in. Ik wuif de Oosterschelde gedag, het was heftig dit keer, maar toch vond ik het leuk! Al snel hierna komen we bij de tweede rust en ook hier ga ik even lekker aan de koffie. Op het toilet zie ik in de spiegel het resultaat van die 4 kilometer tegen de wind in: coupe zuidwesterstorm!

 

En dan op voor de laatste zes kilometer. Eerst over een dijkje wat ik herken van de Zevendorpentocht, maar ook een nieuw stukje, waar ik onbekend ben. We komen nog heel even langs de Oosterschelde en gaan dan natuurgebied De Pluympot in. Klein stukje onverhard, en over het bruggetje met uitzicht op een prachtig landhuis. Aan het eind hiervan nog een klein lusje door de weilanden en dan zie ik het plaatsnaambord van Sint-Maartensdijk alweer.  

 

Vanaf deze kant ben ik nog nooit het dorp in gekomen, we “doen” nog een klein stukje woonwijk en komen uiteindelijk uit op het bekende fietspad langs het natuurgebied. Vanaf hier heb je prachtig uitzicht op de kerktoren en is het nog maar een paar honderd meter naar de finish. Nadat ik me heb afgemeld en iedereen heb bedankt voor de leuke tocht, doe ik nog een bakkie koffie en keer dan weer tevreden huiswaarts. Leuke tocht geweest!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!