Midwinterwandeltocht in De Lier

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Op 21 januari is het weer tijd voor De Lier, de Midwinterwandeltocht of -zoals ik hem altijd noem- de Anijsmelktocht. Na 40 jaar georganiseerd te zijn door wsv Comtu Westland, is dit jaar het organisatiestokje overgedragen aan SV De Lier. Even kijken dus of die niet al teveel wijzigingen aangebracht hebben. Ik verwacht van niet, de tocht is behoorlijk populair en waarom een goedlopende formule veranderen?

 

Bij binnenkomst in de sporthal waar de start is, zie ik dit keer geen bekende gezichten achter de tafel, maar des te meer daarvoor. Veel bekenden uit de omgeving en ook veel RWV'ers present hier. Ik schrijf in voor de 25 km en ga eerst maar even een bakkie doen, zoals gewoonlijk ga ik na de eerste stroom wandelaars van start.

Dat valt niet mee, direct als ik buiten kom blijken de stoepen, fietspaden en straten helemaal wit te zijn. De gladheid valt wel mee, maar het idee dat het glad is doet me de das al om. Ik loop dus best langzaam en fotografeer veel mooie uitzichten, want het belooft een prachtige dag te worden. De zon komt tenminste op als een gouden bal boven de horizon!

 

Op de splitsing van de 15 en de 25 km besluit ik toch maar om voor die kortere afstand te gaan. Het wandelen kost me op deze manier nog meer tijd dan anders, en dan vind ik 15 km eigenlijk wel genoeg. De route is prachtig, we lopen een heel stuk langs het water en ik loop te genieten van de uitzichten over de witberijpte weilanden. Nadat we een viaduct onderdoor zijn gegaan gaat het richting de eerste rust.  

 

Die zit na ruim 5,5 km en hier kan ik na aftekening van m'n consumptiebon een kop erwtensoep of een kopje koffie of thee met een krentenbol krijgen. Ik heb begrepen dat de nieuwe organisatie de broodjes worst heeft vervangen door die krentenbol. Jammer, maar ja, voor een broodje worst had ik het toch te vroeg gevonden! Verkwikt ga ik weer op pad en via allerlei polderwegen komen we uit bij het kunstwerk Ollekebolleke.

 

  Natuurlijk zet ik dat beeld uitgebreid op de foto, als ik later nakijk wie de maker is (Bas Maters) blijkt dat dezelfde te zijn die “De Zwevende Steen” in Dalfsen gemaakt heeft. Verwondert me eigenlijk niets, dat is net zo'n balanceerkunstwerk als dit! Ollekebolleke is in 1998 gemaakt ter ere van het 800-jarig bestaan van Naaldwijk, de drie blokken symboliseren de woonkernen Naaldwijk, Honselersdijk en Maasdijk. Het beeld is 14 meter hoog.

 

We lopen hier langs de waterberging Wollebrand met prachtig uitzicht over het blauwe water en de gele rietpluimen ernaast. Na wat asfaltweggetjes en ook nog een leuk graspaadje gaat het langzamerhand richting de tweede rust. De consumptiebon wordt nu niet afgetekend, maar moet ingeleverd worden (ik mag hem zelfs niet bewaren voor m'n wandelboekje, streng hoor! ) en in ruil daarvoor krijg ik dan het bekertje heerlijke anijsmelk. Hoe lekker kan ouderwetsch zijn!

Dan gaan we op pad voor de laatste 4 kilometertjes, eerst langs het water naar De Lier, maar daar aangekomen, mag de 15 km nog even een lusje gaan doen door De Lier. Gelukkig is het mooi weer en ziet alles er dus gezellig uit, want ik ben nou eenmaal niet zo'n liefhebber van wandelen door woonwijken. Maar goed, zo lang is dit stukje nou ook weer niet en al gauw ben ik weer bij de sporthal.

 

Binnen bier (of liever gezegd koffie) ik nog even na met Ton en zijn wandelmaten en met pijler John. Die laat zien dat het er in de wandelwereld allemaal heel gemoedelijk aan toe gaat, de Midwinterwandeltocht van SV De Lier pijlen in een outfit van de Rotterdamse Wandelsport Vereniging RWV, het kan allemaal! Gelukkig maar, want er is al haat en nijd genoeg in de wereld……  

 

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!