De Waendel Walk, in Engeland

   

 

 

 

 

  Verleden jaar ben ik alleen op pad gegaan voor de IML tocht in Denemarken, dit jaar staat Wellingborough in Engeland op het programma en ga ik weer samen met Elly. Omdat we het allebei zonde van het reisgeld vinden om alleen voor de IML tocht de bootreis te ondernemen, hebben we er nog een driedaags tripje naar het Lakedistrict aan vast geplakt.

 

De bootreis ging voorspoedig, hoewel ik het vreemd vond om 's avonds te vertrekken en zo dicht bij huis. Vanaf de boot kon ik notabene de Landtong Rozenburg zien liggen! Na een korte nachtrust ging vrijdag de autorit naar Wellingborough ook voorspoedig, natuurlijk hebben we onderweg de nodige stops gemaakt om koffie te drinken, te lunchen en te fotograferen!

 

In de loop van de middag arriveerden we in Wellingborough en na onze spullen in het hotel gebracht te hebben zijn we te voet op zoek gegaan naar de start. Die bleek maar een kilometer van het hotel vandaan te liggen, dus dat gaan we beide dagen ook gewoon lopend doen. Aanmelden was snel gebeurd en we hebben alvast wat souvenirtjes gekocht, poloshirtje, badge en speldjes. Altijd leuk!  

 

Het blijkt dat je 's avonds ook een (korte) tocht kan lopen, de Friendship Walk van 5 of 10 km, maar daar hebben we eigenlijk allebei niet zoveel zin in. We hoorden dat dat een beetje avondvierdaagse-idee is met veel kinderen en dat vinden we allebei niks. Hierdoor hebben we echter wel de officiële openingsceremonie gemist, maar ach, dat is ook geen ramp!

's Avonds hebben we heerlijk gegeten in de Pizza Hut tegenover ons hotel en daarna zijn we bijtijds gaan slapen. Slapen op de boot lukte gisteren ook niet best en morgen is het weer vroeg reveille, we willen om 07.30 uur starten!

 

 

Dag 1 - 11 mei 2013

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

  Na een prima nachtrust (alleen een beetje herrie van de bovenburen) werden we om een uur of zes gewekt door de wekker van Elly. Tien minuten later deed de wekker van Danyell ook een duit in het zakje en toen zijn we maar opgestaan. We hebben geen ontbijt in het hotel genomen, dat vonden we vrij prijzig, vooral omdat we zo 's morgens vroeg geen van beiden veel trek hebben.

 

Het weer zag er vanuit de hotelkamer stralend uit, maar toen we buiten kwamen zagen we toch best veel wolken aan de hemel. De temperatuur was echter prima en volgens de weersverwachting die we in het hotel konden bekijken zou het alleen rond een uur of twaalf een beetje gaan regenen en zou het de rest van de dag droog blijven.

Bij The Castle aangekomen mocht de 42 km al op pad, maar de 25 km mocht pas om half acht starten. Dus hebben we daar een lekker bakkie "koffie" (lees: warm, bruin, Engels vocht) gedaan en een praatje gemaakt met Huib Bavelaar, die daar met een hele groep wandelaars is. Het blijkt dat je voor de 25 km kan kiezen tussen een oranje route (over de weg) en een blauwe route (cross country). Eigenlijk waren we van plan om de oranje route te nemen, maar twee medewandelaars vertelden dat je iedere keer met beide routes op dezelfde rustpunten uitkomt, waardoor je dus steeds opnieuw voor blauw of oranje kunt kiezen. En, vertelden ze, de blauwe route was wel veel mooier!

 

En zo gingen we dus toch op pad voor de blauwe route, en hebben we de oranje routebeschrijving voor de zekerheid ook mee genomen. Nou, we zijn toch wel erg blij geweest met die beslissing, want de blauwe route was inderdaad prachtig en de off-road-gedeelten waren helemaal niet zo erg. Eigenlijk gewoon zoals een wandeltocht bij ons vaak is: stukjes weg en stukjes onverhard wisselden elkaar af.  

 

Er was prima gepijld en het bleek al gauw dat er behoorlijk wat rustposten zaten, er stonden er maar liefst vijf op de route vermeld! Natuurlijk was het vooral in het begin weer behoorlijk wennen aan het rechts lopen, maar dat ging al snel weer aardig. Erg leuk was dat we door allemaal kleine dorpjes kwamen, waar dan meestal de controleposten zaten. Bij alle controleposten kreeg je een stempel op je kaart en waren er toiletten en drankjes en hapjes te krijgen. Limonade was overal gratis te pakken, voor koffie, frisdrank en etenswaren moest je natuurlijk wel betalen.

 

  Het parcours was prachtig en het weer heeft zich de hele dag goed gehouden. Inderdaad zijn er rond twaalf uur een paar buitjes gevallen, maar die waren kort. En bij één bui zijn we gewoon ff lekker binnen gaan zitten en hebben we een extra lange rust ingelast. Vooral de felgele koolzaadvelden waren prachtig met die grijze wolkenluchten erboven, gelukkig was het een mooi getekende hemel en geen saai-grijze. We waren blij dat we toch voor de blauwe route hadden gekozen, want we liepen nu echt dwars door de koolzaadvelden heen!

 

Ook moesten we heel vaak door kleine applaushekjes en liepen dan langs schapen en koeienkuddes. Maar gelukkig hoefden we nergens echt over hekken heen te klimmen. Dat zou ook wel gelukt zijn natuurlijk, maar tenslotte zijn we ook geen 20 meer. We zijn ook vaak bruggetjes over watertjes heen gegaan en hebben leuke kanaalboten gezien. Wel vond ik het parcours best een beetje bultig en ik heb dan ook vaak stil gestaan om het uitzicht te bewonderen. En drie pufjes genomen ...

We hebben ook wat bekenden gezien, Huib natuurlijk vanmorgen al, en onderweg Hans en Nelly en aan het eind Jan en Lilian nog. Elly zag nog een paar bekenden van lang geleden en aan de finish zag ik een bekend groepje Noren staan. En verder liepen we toch de hele tijd min of meer in de buurt van dezelfde mensen en maakten daar natuurlijk een praatje mee.

 

Rond een uur of half vier waren we weer terug en na nog wat gedronken te hebben zijn we in het winkelcentrum naar de Subway geweest en hebben daar drie heerlijke halve subs meegenomen. Terug in het hotel lekker gebadderd en daarna de subs soldaat gemaakt en een beetje foto's gekeken en gefacebookt.  

Daarna aan de koffie en een reisverslag in etappes online gezet, want dit hotel is een beetje achterlijk en geeft maar 30 minuten gratis WiFi per dag ... Dus eerst maar offline getikt en daarna ingelogd en dan een halfuurtje online. Stom gedoe ... En dan gaan we weer bijtijds slapen, want het is toch best een pittige dag geweest en ook morgen willen we de cross-country gaan doen. Al met al hebben we het tot nu toe prima naar ons zin!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's van dag 1

 

 

 

Dag 2 - 12 mei 2013

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

  Nou, we hebben alweer heerlijk geslapen en toen we wakker werden, zagen we weer een blauwe hemel vanuit het raam! Hetzelfde ritueel als gisteren en rond 10 voor 7 gingen we op pad naar de start. Daar was het al gezellig druk met starters voor de 42 km en wij zijn een bakkie koffie gaan doen bij wijze van ontbijt. Nog even een babbeltje gemaakt met Huib en toen was het alweer half acht en mochten we op pad.

 

Gisteren hadden we een gifgroen armbandje gekregen met een noodnummer erop en vandaag kregen we een roze bandje. Als route krijg je een uitgebreide routebeschrijving met op de achterkant een plattegrond. De beschrijving hebben we beide dagen amper gebruikt, alleen om te kijken waar de rusten zaten, want er was werkelijk prima gepijld. Het plattegrondje was wel handig om te vergelijken met m'n GPS-track.

We begonnen met een stukje door de stad, de binnenstad was wel leuk, maar daarna volgden woonwijken en een industriegebied. En dat alles op een gestadig klimmende weg, tjonge wat was dat plat vals, zeg! Ik heb al gauw een pufje genomen en we waren allebei blij toen we eindelijk de stad uit waren!

 

De rest van de dag is het parcours heel erg leuk geweest, weer veel door de velden, dit keer geen koolzaad, maar een laaggroeiend groen iets, waarvan we geen van beiden de naam kennen. Vandaag moesten we wel vaker over hekjes heen klimmen dan gisteren. Het weer was heerlijk, zonnig met witte wolken, wel veel wind vonden we. Met rusten werden we vandaag bijzonder verwend, er zaten er maar liefst 6 op het parcours!  

 

De consumpties op de rusten zijn allemaal heel goedkoop, alles was 50p, koffie, thee, chips en cakejes; en fruit was 30p. Er was overal redelijk zitplaats en bij ongeveer de helft van de rusten kon je ook binnen zitten. Maar daar hebben we vandaag geen gebruik van gemaakt, het was veel te lekker buiten! En bij alle rusten was toiletmogelijkheid, soms met "echte" toiletten, soms met dixi's. En heel verwonderlijk: het was nooit druk op de toiletten!

 

  Zoals gewoonlijk liepen we de hele dag zo'n beetje in de buurt van dezelfde mensen, we hebben Hans en Nelly vaak gezien en ook Leni de Vries, die me haar veter met Engelandvlaggetjes erop beloofde aan de finish! Ook liepen we een heel stuk door de weilanden samen met een peloton Engelse militairen, daar heeft Elly nog een leuke foto van gemaakt, toen ik over een hekje klom met die hele meute achter me aan.

 

Zo'n 5 kilometer voor het eind stond er een ijscowagen langs het parcours, die stond er gisteren ook en toen had ik mezelf een ijsje voor vandaag beloofd. Maar vlakbij die ijscowagen stond ook een heel klein kerkje en dat was open en daar kon je ook consumpties krijgen. De opbrengst werd gebruikt voor het in standhouden van de kerk. Wel, oude kerkjes vinden wij allebei leuk, dus wij naar binnen en daar dus de 7e! rust ingelast! Koffie gedronken en foto's gemaakt, het kerkje bleek uit de 13e eeuw te zijn!

Uiteraard ook een ijsje genomen en toen op pad voor het laatste stukje. Helaas was de lucht nu helemaal dichtgetrokken en begon het te spetteren. Ook de wind nam behoorlijk toe en na een hele lange afdaling volgde er ook weer een fikse klim naar de allerlaatste controlepost. Dat was een buitenpost en we waren blij dat we in de kerk nog even hadden gerust, nu hoefden we hier alleen nog maar te stempelen.

 

De laatste twee kilometer dus helaas met de paraplu op gelopen en toen waren we rond een uur of drie bij de finish. Het was gezellig druk, maar we waren best snel afgemeld. Bij de IML stand was het ook niet druk, dus het stempeltje en het clipje waren ook snel binnen. Bij weer een andere stand kreeg je de medaille en een diploma en weer ergens anders kon je je naam daarop laten printen. Ook dat hebben we gedaan en toen op jacht naar iets te drinken en een stoel.  

Dat drinken hadden we zo te pakken en ook met een stoel hadden we mazzel, er gingen net een paar mensen weg. Samen met Huib nog wat na zitten praten, ook Koos van der Maden en Arie Klootwijk nog even gezien. Lilian kwam nog wat Engelse vlaggetjes brengen en van Leni kreeg ik de beloofde veter. Al met al was het reuze gezellig nabieren!

 

  Het regende nog steeds zachtjes toen we naar het hotel liepen en we hadden geen van beiden zin om nog naar het centrum te gaan om te eten, dus hebben we gereserveerd bij "Dog & Duck" om 18.00 uur. Eerst lekker gebadderd en onze social media bijgewerkt, toen naar het restaurant, waar we heerlijk hebben gegeten. Nu weer op de hotelkamer, straks lekker slapen en morgen op weg naar het Lake District.

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's van dag 2.

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!