Wandelen op Schrikkeldag

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Schrikkeldag is natuurlijk best een aparte dag en het zal de trouwe lezers van m'n website niet ontgaan zijn dat ik een zwak heb voor leuke data! Dus maar eens op zoek naar een toggie op deze 29e februari, maar helaas pindakaas, in Nederland is niks te vinden. Maar nu komt natuurlijk m'n dikke Belgische wandelgids goed van pas en ja hoor, onze zuiderburen hebben maar liefst 4 wandeltochten op deze datum!

 

Drie daarvan vind ik wel erg ver weg, maar de Midweekwandeling van wsv De Voskes in Merksplas is heel goed te doen, nog geen 100 kilometer. Jammer alleen dat de langste afstand 9 km is … Op het laatste nippertje zie ik echter dat de drie genoemde afstanden van 5, 8 en 9 kilometer, drie aparte lussen zijn! Als je ze alle drie loopt, kom je dus op 22 km en dat is best de moeite waard.

Zo gezegd, zo gedaan, wekker weer lekker vroeg gezet en rond kwart voor 7 op pad naar La Belgique. Het is best druk op de weg, maar gelukkig heb ik geen opstoppingen en al snel rijd ik de grens over. De eerste de beste afslag mag ik al de snelweg af en dan is het nog maar een kippenendje naar Merksplas, 15 km of zo.

De start zelf is in een soort kerkgebouw, het blijkt de kerk te zijn die behoort bij de Merksplas Landloperskolonie, een plaats waar vroeger landlopers en vagebonden gedwongen tewerkgesteld werden. Geleidelijk ontstond er een volledig justitiedorp met woningen voor cipiers en directie, een schooltje, slaapzalen, een kapel, werkplaatsen. In de vroegere slaapzalen is tegenwoordig het Centrum voor Illegalen gevestigd, omringd door hoge hekken.

Binnen is het ijzig koud en ik heb medelijden met de vrijwilligers die hier aan het werk zijn. Ondanks de kou neem ik toch maar even een kopje koffie, schrijf me in en koop alvast een sticker voor in m'n wandelboekje. Ik begin al aardig aan de Belgische gang van zaken gewend te raken!

 

  Dan wordt het tijd om op pad te gaan, ik kies als eerste de lus van 9 km. Bij de uitgang staat een bord dat je "alleen deze pijlen" moet volgen. Verderop in de route kom ik echter ook andere pijlen tegen en het is duidelijk dat die ook gevolgd moeten worden. Misschien moet ik als simpele Nederlander maar niet proberen om de Belgische denkwijze te begrijpen …  

 

De route is best mooi, weilanden afgewisseld door bos. Jammer genoeg is het weer erg somber, daar schijn ik op geabonneerd te zijn in BelgiŽ! Het parcours is wel voornamelijk onverhard, maar gelukkig zijn de paadjes niet al te modderig, het is goed te lopen. De bepijling is zoals altijd perfect, maar dat moet ook wel omdat je in BelgiŽ geen routebeschrijving mee krijgt.

Vlak voordat ik terug ben bij het startgebouw, kom ik langs het landloperskerkhof en ik twijfel of ik er een ommetje zal gaan maken. Dan zie ik een wandelaar van het kerkhof af komen en die vertelt dat je op de lus van 8 km over het kerkhof heen komt. Mooi, dan ga ik nu eerst koffie drinken!

De eerste lus was mooi aan de maat met 8,8 km en welgemoed ga ik aan de tweede lus van 8 km beginnen. Alweer veel onverhard en toch ook best wel veel bos. Wel kom ik langs een paar prachtige vennetjes, maar om heel eerlijk te zijn vind ik de route een beetje saai worden, ik ben nou eenmaal niet zo'n bosliefhebber.

 

Vlak voor het eind is daar inderdaad het kerkhof en daar neem ik de tijd om uitgebreid wat te fotograferen. Na de Joodse kerkhoven die ik tijdens het Westerborkpad bezocht, is dit weer heel wat anders. Simpele witte kruisjes, geen namen, alleen een metalen plaatje met een nummer … landlopers stonden duidelijk buiten de samenleving, ook na de dood!  

 

Tijdens de tweede rust in het startgebouw neem ik natuurlijk weer een kopje koffie en check tegelijkertijd of er in de buurt een cache ligt. Op schrikkeldag is er op geocaching.com namelijk een speciaal "Leap-Day-Souvenir" te verdienen en dat wil ik eigenlijk wel hebben! Ik zie dat er een cache pal naast de route van de eerste lus heeft gelegen, potverdorie, had ik nou maar eerder gekeken! Maar goed, eerst het laatste lusje van 5 km maar even doen. Die gaat richting Rijkevorsel en ook nu een mix van bos en weilanden. Wel mogen we in deze lus een behoorlijk stuk op asfalt lopen!

Ik kom een bordje van een Polar-Bear route tegen. Later vind ik via internet uit dat dit een fietsroute is van ca. 24 km die het spoor volgt van de Polar Bears, de officieren en manschappen van de Britse 49ste Infanteriedivisie die in de nacht van 24 op 25 september 1944 over het kanaal Antwerpen-Turnhout bij Sint-Jozef Rijkevorsel een bruggenhoofd vormden. Leuk, misschien eens een keer wandelen!

 

  Na de derde lus ga ik nog even naar binnen voor een toiletbezoekje, afmelden hoeft in BelgiŽ niet en m'n wandelboekje heb ik al laten stempelen. Aan koffie heb ik ook niet zo'n behoefte meer en ik besluit met de auto richting de cache te rijden en daar het laatste stukje te lopen. Ik kan mooi vlakbij even parkeren en de cache laat zich snel vinden, m'n Leap-Day souvenir is binnen!

 

Ook de terugreis gaat weer voorspoedig, ik ben nog ruim voor de files en dan ben ik weer thuis … ook in een koud huis, want ik had de thermostaat van de verwarming wat te laat ingesteld. Nou ja, gauw maar even in bad en dan met een fleecepak aan lekker op de bank. Het is een welbestede schrikkeldag geweest!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!