Wandelen naar de vesting Bourtange

 

 

Klik op één van de plaatjes om de routes in Google Earth te bekijken
Klik
hier en hier voor een gewone uitvergroting van de plaatjes

 

 

 

Dag 1 - Van Sellingen naar Bourtange

 

  Eindelijk heb ik dan een reisje geboekt wat ik al heel lang van plan was. Eens heb ik op internet een link gevonden naar Van Paridon Natuurtochten en daar een brochure opgevraagd. De daarin aangeboden reizen trokken me erg aan, met name een tweedaags reisje in Groningen, met een overnachting in vestingstadje Bourtange. Daar ben ik ooit met Rob geweest en hoewel het toen somber weer was, heb ik daarvan genoten!

 

Nu ze dezer dagen dan ook een prachtige nazomerperiode voorspelden, is het er dan uiteindelijk van gekomen dat ik het tripje heb geboekt voor 28 en 29 september, woensdag op donderdag. Lekker midden in de week, zodat ik niet al te veel drukte verwacht. Een kamer in de vesting was gelukkig nog beschikbaar en zo ontving ik op dinsdag alle bescheiden om woensdag van start te gaan.

 

In het pakket zaten een plattegrond met ingetekende route, een routebeschrijvingboekje en een reserveringsbon voor in Bourtange. De route heb ik via MapSource ook in m'n GPS gezet en op www.geocaching.com ben ik gaan kijken of er ook nog wat caches in de buurt lagen. Nou, dat viel niet tegen en ik heb er 19 geladen.  

 

Dan de rugzak pakken, ik had besloten om m'n bagage niet van tevoren naar Bourtange te brengen, dat leek me alleen maar tijdsverlies, maar in m'n grote rugzak mee te nemen. Dat betekent dat je natuurlijk wel een beetje op het gewicht moet letten, maar het maakt zo'n tripje wel een beetje avontuurlijker vind ik!

Buurmeisje zorgt voor Bram, dus die hoef ik alleen maar even stevig ten afscheid te knuffelen en dan vertrek ik woensdagochtend om kwart voor 7 naar het hoge Noorden. Het is druk op de weg, dat is wel weer een nadeel van zo'n doordeweekse dag: je komt midden in de files terecht. Uiteindelijk valt de schade mee, ik loop 20 minuten vertraging op en arriveer rond kwart over 10 in het dorpje Sellingen waar de start is.

Op de beschrijving staat dat er achter het gemeentehuis parkeerplaats is, maar daar staat een bordje dat het voor personeel bestemd is. Twijfel, twijfel, en uiteindelijk zet ik Pandaatje ietsje verderop bij een supermarkt. Ik hijs m'n rugzak op m'n rug, poeh, toch wel zwaarder dan normaal … en dan kan ik op pad.

 

  Het is een prachtige ochtend, onderweg heb ik wat nevel en een enkele mistflard gehad, maar dat is nu helemaal opgetrokken. Via een mooi kerkje aan een leuk kerkepaadje gaat het al snel Sellingen uit en ik word een graspaadje naast een watertje opgestuurd. Oeps, dat gras is nog best nat!

 

Ik geniet van de uitzichten en de paddestoelen die overal al volop staan. Al gauw bereik ik het riviertje de Ruiten Aa, en daarmee ook de eerste cache. Deze laat zich zonder problemen vinden, hoewel ik het wel wat lastig zoeken vind met die zware rugzak! Ik maak een fotootje van het logboek en haak er een Travel Bug uit, een aardig aapje. Ik zal hem snel verder laten reizen!

Nog een stukje langs het riviertje en dan gaat het de bossen en een natuurgebied in. M'n jasje is inmiddels al uit, en nu vind ik bossen met lekker schaduw helemaal niet erg! Ik moet wat klaphekjes door en zie in de verte grote Schotse Hooglanders grazen. Gelukkig hoef ik er niet vlak langs, vind ik toch altijd wel een beetje eng!

 

Een lange brede zandweg volgt en hier loop ik wel in de zon, ik ben blij dat er een beetje wind staat, dit is echt op de grens van wat ik nog wel en niet meer lekker vind! Wel een schitterende omgeving hier, je kan kilometers om je heen kijken en de stilte is gewoon hoorbaar, alleen de vogeltjes laten van zich horen.  

 

Vrij snel gaat het weer een beschaduwde weg op met op het eind nog een stukje bos. Hier staat een bord dat het hier "hondenproefgebied" is, zou dat lekker zijn, hond? Dan kom ik het plaatsje Jipsingbourtange in en volgens de routebeschrijving zou hier een rust moeten zijn. En ja hoor, al snel zie ik vrolijke parasols staan.

Maar helaas is de deur van het cafeetje potdicht en ook op m'n kloppen wordt niet gereageerd, hoewel ik binnen wel iemand zie. Jammer, had best trek gehad in een bakkie! Op een naastgelegen camping ziet een mevrouw me zoeken en zij biedt me in de kantine van de camping een kopje vers gezette koffie aan. Geweldig aardig en ik neem even een welverdiende rustpauze, ik zit hier op ongeveer 10 km.

 

  Verkwikt ga ik weer op pad. Er volgt eerst weer een stukje bos en daarna word ik weer een begrazingsgebied in gestuurd. Ook hier volop grote grazers, maar alweer een eindje uit mijn richting. Ik combineer het wandelen op een heerlijke manier met het speuren naar caches en ben aardig succesvol, ik kan ze allemaal vinden, de één wat sneller dan de ander, maar dat maakt het juist leuk. Altijd weer voldoening als je je naam in het logboekje bij kunt schrijven!

 

In Jipsinghuizen op ca 13 km zit de "grote" rust in Hotel De Waalehof, deze rust zit morgen ook in het parcours. Ik strijk op het terras neer en wordt enthousiast welkom geheten door 2 vrolijke honden. Ik bestel een kopje koffie, maar die moet nog gezet worden, dus dit zal een vrij lange rust worden voor mijn doen. Geeft niks, het is best een pittige tocht, veel onverhard en met een zware rugzak, op z'n tijd even rusten kan geen kwaad.

Ik verfris mezelf een beetje op het toilet en vul ook m'n waterflesje hier bij. De koffie is heerlijk en dus ruimschoots het wachten waard. Als ik vertrek uit Jipsinghuizen steek ik de Ruiten Aa over en volg een stuk een fietspad, waarna ik rechtsaf richting het Ruiten Aa Kanaal moet. Dit stukje moet ik morgen ook lopen, het is het enige "dubbele" stuk in de hele route.

 

Ik steek het Ruiten Aa Kanaal over en loop nog een stuk rechtdoor, waarna ik linksaf een zandweg op moet, die eigenlijk helemaal rechtdoor richting Bourtange loopt. Toch gauw nog zo'n 4 kilometer, dus als ik een bankje zie staan, las ik nog even een rustmomentje in.  

 

Ik eet en drink wat en verfris mezelf even met m'n gezichtssproeiertje. Heerlijk zo'n verkwikkend neveltje op je gezicht, blij dat ik deze niet vergeten ben! Dan begin ik manmoedig aan de zandweg, gelukkig loopt er een smal fietspaadje langs, zodat ik redelijk verhard kan lopen. En, ook heel belangrijk met deze temperatuur, er staan volop bomen, dus ik loop heerlijk in de schaduw.

Aan het eind van de weg gaat het linksaf en zie ik de eerste bebouwing van Bourtange: een uitkijkpost op één van de wallen. Ik loop zo'n beetje rond de vesting en kom bij de ingangspoort. Hier is het informatiecentrum van de vesting, waar ik me moet melden voor m'n overnachting.

 

  Al m'n spullen liggen al klaar: de sleutel van m'n kamer, een plattegrond met uitleg hoe ik daar komen moet, een infoboekje van de vesting, toegangsbewijzen voor de musea, een tegoedbon voor een 3-gangendiner in restaurant 's Lands Huis en een tegoedbon voor een lunchpakket voor morgen.

 

Ik wandel de vesting binnen en ja hoor, ik zie bekende dingen! Was allemaal wel een beetje in m'n geheugen weggezakt, maar nu ik het zie, komt de herinnering weer boven! Groot is het allemaal niet en al snel sta ik op het centrale plein. Het is bijna 5 uur en de winkeltjes zijn nog open. Ik ga dus gauw even de broodnodige souvenirtjes kopen (vingerhoedjes en een klompje met de Groningse vlag), niet teveel natuurlijk, want ik moet het allemaal meesjouwen!

De mevrouw in de winkel wijst me de weg naar de logementen en al gauw sta ik voor het huisje waar m'n kamer is. Ik heb kamer 9, en die blijkt op de begane grond tegenover de bruidssuite te zijn. Boven zijn nog twee kamers.

 

Het is een geWELdige kamer! In twee woorden: fris en knus! De bedstee is natuurlijk super, maar niet te vergelijken met bedsteden van vroeger, deze is veel ruimer! De badkamer is ook ruim en van alle gemakken voorzien. De vesting is helemaal nagebouwd naar voorbeeld van 1742, maar ik geloof nooit dat de soldaten van toen zo luxueus sliepen … Maar ik klaag niet hoor!  

 

Ik ga heerlijk onder de douche, trek een schoon setje aan en m'n sandalen. Lekker even geen wandelschoenen aan. Bij het inchecken was verteld dat de keuken tot 19.00 open zou zijn en ik heb best trek, dus ga ik eerst maar even eten. Het is zulk heerlijk weer dat dat gewoon buiten op het terras kan en zo geniet ik op het plein midden in Bourtange van een amuse met tapenade, gevolgd door mosterdsoep en daarna een heerlijke scholfilet met groenten en gebakken aardappeltjes. Afsluitend genieten van een espresso met bonbon, geweldig reisje tot nu toe, ik geniet!

Op m'n mobieltje zie ik dat hier ook een korte multicache ligt en tussen de gangen door neem ik de opdrachten even door. Hmmmm, best te doen en na het eten wandel ik de hele vesting door en noteer de uitkomsten van de vragen. Uiteindelijk heb ik het eindcoördinaat, maar is het te donker geworden om nog te gaan zoeken, dat doe ik dus morgenochtend maar!

 

  Wel maak ik in het donker nog een ommetje, waarbij ik me te barsten schrik van een tekeergaande hond. Ook 's avonds is Bourtange leuk om te zien, overal branden lantarentjes die een mooi schijnsel over de oude gebouwtjes werpen. Terug op de kamer ontdek ik dat ik echt in 1742 ben beland: de TV geeft alleen sneeuw en m'n mobiel geeft aan dat ik alleen noodnummers kan bellen … Geen bereik! Nou ja, niks erg, eigenlijk ben ik best moe en met nog even wat te lezen duik ik de bedstee in.

 

Dag 1 van dit arrangement is fantastisch verlopen, klik op het plaatje hieronder voor de foto's van deze dag.

 

 

Dag 2 - Van Bourtange naar Sellingen

 

  Ik heb geslapen als een roos vannacht! Wat een heerlijke rust hier, en ook zo lekker donker. Het bed was prima en de kamer niet al te warm, met andere woorden: pico bello! Rond half 8 was ik uit mezelf wakker geworden en dat kwam mooi uit, want ik had om half 9 ontbijt besproken. Heerlijk gedoucht en m'n rugzak alvast zover mogelijk ingepakt.

 

Het ontbijt was in een zaaltje ietsje verderop en toen ik daar naar toe liep merkte ik al dat ik vandaag geen jasje aan zou hoeven! In de ontbijtzaal stond het buffet al klaar en na inlevering van m'n lunchpakketbon ging men direct aan de slag om dat klaar te maken. Ondertussen genoot ik van verse warme broodjes, heerlijk suikerbrood, een eitje en 2 kopjes koffie. Prima verzorgd ontbijtje hoor!

En het lunchpakket was ook niet misselijk: broodje met ham, suikerbroodje, 2 boterhammen met kaas, appeltje, chocolade-cake-reep en een pakje sinaasappellimonade. Zucht, nog meer sjouwen … Maar, mopperen op zo'n service mag niet natuurlijk!

 

En ja, toen moest ik de sleutel inleveren, maar ik wilde nog museumpjes gaan bekijken en een fotorondje door de vesting gaan maken. Zin om dan al met m'n grote rugzak te gaan zeulen had ik niet. In overleg kon ik mijn rugzak zolang stallen bij 't Oal Kroegie, die gingen om 10 uur open en dan kon ik om 10 uur m'n sleutel inleveren!  

 

Prima! De tijd tussen 9 en 10 uur heb ik besteed aan het zoeken naar de eerdergenoemde multicache, maar dat was nog niet zo eenvoudig! Midden tussen de bomen huppelde het pijltje op m'n GPS vrolijk heen en weer. Geen cache, maar bij het verlaten van Bourtange zou ik er weer langs komen, Straks nog maar eens proberen.

Ik zag twee bussen vol toeristen arriveren en ben gauw de vesting weer in gegaan om nog foto's te kunnen maken zonder mensen erop. Dat is gelukt en ondertussen was het 10 uur geworden, dus sloot ik m'n kamer af en zette m'n rugzak in de kroeg. De musea waren snel bekeken, er waren er maar 2 van de 4 open en och, meestal stellen zulk soort museumpjes qua grootte niet zoveel voor. Leuk was wel de commandeurswoning. Zoals ik al dacht toch wel iets minder luxueus dan waar ik nu zit!

 

  Om half 11 ben ik terug in 't Oal Kroegie en neem daar een bakkie koffie voor ik weer vertrek. Dan hijs ik m'n rugzak weer op m'n rug en ga op pad voor de 2e dag. Op weg naar de uitgang kom ik langs een parkeerplaats voor inwoners (ja, er wordt ook nog echt gewoond binnen de vesting!) en ook de invalidenparkeerplaats is in stijl van de jaren 1742 … Lachen!!!

 

Bij het informatiecentrum haal ik een stempeltje voor in m'n wandelboekje en doe een tweede poging voor de multicache. En ja hoor, binnen de kortste keren heb ik hem gevonden en zo prijkt ook daar m'n naam in het logboekje! Overigens moet ik na thuiskomst al die caches ook op internet nog loggen, voor de statistieken!

In het begin loop ik vandaag een heel stuk langs het Bourtangerkanaal, gelukkig aan de kant waar een grote rij bomen voor heerlijke schaduw zorgt. Want door m'n ommetjes in Bourtange vanmorgen, ben ik vrij laat op pad gegaan, pas om 11.10, zodat het nu al zowat op het warmst van de dag is. Maar och, ik heb de tijd aan mezelf en hoe later ik in Sellingen terug kom, hoe minder kans ik heb op files op de terugweg.

 

Ik passeer de Bourtangersluis en daarna volgt er wel een stukje afzien: een kaarsrecht betonnen fietspad dwars door de akker, in de volle zon! Maar weer redt een windje me van al te warm worden en voor de rest vind ik zo'n pad gewoonweg genieten!  

 

Ik loop een stukje samen met een mevrouw die een hondje uitlaat en zij vertelt dat ik straks door een prachtig stukje natuurgebied zal gaan. Mooi, maar eerst nog even een cache. Die heeft als hint: boom! Ja duhhhhh, midden in een stuk bos, wat heb ik nou aan zo'n hint! Toch wordt ook deze gevonden.

En dan het natuurgebied in, dat is inderdaad prachtig, maar het pad laat in het begin wel te wensen over! Een hobbelig graspaadje naast een pas gemaaid weiland, zodat ik om de haverklap een kluit gras aan m'n voeten heb hangen. Pfffffff, vermoeiend hoor! Er volgen wat bruggetjes en een overstapje en dan kom ik uit op een weg die ik over mag steken en dan gaat het aan de overkant over een graspad tussen twee houtwallen in. Het is wel weer een prachtige, afwisselende route hoor!

 

  Dan kom ik op het stukje wat ik gisteren ook heb gelopen en in plaats van dat ik de brug oversteek, ga ik hier rechtsaf langs het Ruiten Aa Kanaal. Maar eerst even op een bankje van m'n lunch genieten! Helaas staat het bankje in de volle zon, maar bankjes in de schaduw heb ik vandaag helemaal niet gezien. Het broodje ham en het suikerbrood maak ik soldaat, de rest stop ik terug voor later, zo'n grote eter ben ik nou eenmaal niet onderweg.

 

Het pad langs het kanaal gaat ook heerlijk over een beschaduwd pad, wel lachen als ik langs een cache kom die … aan de andere kant van het kanaal ligt! Pech, maar gelukkig dat ik aan deze kant loop: de andere kant is in de volle zon! Als troost komt er even later ook een cache aan deze kant.

Na dit pad gaat het terug richting Jipsinghuizen om daar weer in Hotel Waalehof aan te komen. Maar eerst kom ik langs een "Open Tuin". De bewoners van dit huis hebben een heel parcours in hun tuin aangelegd en het staat iedereen vrij om een kijkje te gaan nemen. Natuurlijk ga ik even kijken en aan het eind van de route doneer ik 50 cent in een groot spaarvarken. Leuke onderbreking!

 

In Hotel de Waalehof neem ik zowaar geen koffie, ik heb meer trek in wat kouds (het is ook inmiddels 3 uur geweest) en neem een grote cola. Volgens de routebeschrijving zou ik hier een consumptiebon in kunnen leveren, maar die heb ik nooit ontvangen. Navraag bij de Waalehof leert dat dit afgeschaft is. Ik zal in het enquêteformulier van de reis vermelden dat dan ook de routebeschrijving aangepast dient te worden!  

 

Ik vul m'n flesjes op het toilet en ga dan op pad voor het allerlaatste stuk van ca. 10 km. Dit begint met een vrij lang recht stuk weg, maar gaat daarna weer het bos in. Weer graspaadjes, het is een pittig parcours hoor! Op precies 17 km kom ik uit bij een schitterend vennetje en daar staat een uitnodigend bankje. Dat wordt dus m'n allerlaatste stop van deze trip en ik geniet van het uitzicht, de rust en de stilte.

Op het volgende stukje bos wijk ik ietsje af van de route om nog twee caches te kunnen meepikken, veel kan het niet gescheeld hebben, ik denk dat mijn route 100 meter langer is geweest. Ik vind beide caches, pik de route weer op en passeer dan een paddestoel met Sellingen 1,1 km erop. 't Zit er bijna op!

 

  In de steeds lager zakkende zon loop ik het laatste stuk langs de weilanden en maak als slotfoto een foto van m'n langgerekte schaduw. En daar staat Pandaatje weer! Goh, wat gaan twee van zulke fantastische dagen toch snel om! Tot slot zoek en vind ik nog twee caches in Sellingen zelf, zodat mijn totaal op 18 caches komt, 19 had ik er geladen, twee lagen te ver van de route en de Multi is erbij gekomen.

 

De terugweg (het is inmiddels half 7 geworden) gaat, zoals verwacht, vlot. Tegen de tijd dat ik bij filegevoelige plaatsen kom, zijn ze allang opgelost. Wel gaat de zon al voor achten onder zodat ik het grootste gedeelte in het donker rijdt. Om kwart voor 10 ben ik thuis, verwelkomd door een luidkeels miauwende Bram. Echt een fantastisch reisje geweest, ga zeker nog eens een keer zoiets boeken, kan het iedereen aanraden!

 

Klik op het plaatje hieronder voor een link naar de foto's van de tweede dag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!