De Eibertocht

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Weer terug uit Finland is de zomerwandelstop in Nederland ook weer bijna afgelopen. Op zaterdag de 27e staat in het LWP de Eibertocht in Voorschoten. Daar ben ik al eens geweest en dat was best een leuke tocht. Op naar Voorschoten dus. Lekker vroeg starten, rond kwart voor 8 parkeer ik Pandaatje langs de weg, pal achter Hans en Thea Noordover (broer en schoonzus van Elly).

 

In restaurant "Het Eiland van Ome Nick" is het al gezellig druk en ik ben vlot ingeschreven. Op de parcoursbeschrijving zie ik dat het vandaag een korte 25 is, iets meer dan 23 km. Nou ja, dat is ook niet erg voor een keertje. In Vaasa waren alle drie de dagen te lang, dus dat loop ik nu mooi weer in!

Het eerste stuk van de tocht gaat door de weilanden en door landgoed Rosenburgh richting Leidschendam. Het is heerlijk weer om te lopen en de lucht wordt hoe langer hoe blauwer. Het duurt dan ook niet lang of ik loop lekker in het zonnetje!

 

Vlak voor de rust lopen we langs het water en passeren houtzagerij "de Salamander", waar een grote molen naast staat. Heerlijk plekje om weer even wat foto's te maken. Eerder had ik al eendjes met hun pootjes in een waterstroompje en een dapper konijntje vereeuwigd.  

 

Bij de rust, in het centrum van Oud-Leidschendam vlakbij de brug, heb ik heerlijk op het terras van m'n koffie zitten genieten en besloot voor het volgende stuk m'n jasje maar in m'n rugzak te doen.

 

  Maar misschien was dat wel de goden verzoeken, want terwijl ik verder liep, werd de lucht om me heen steeds dreigender. Wel een prachtig gezicht, die bijna zwarte wolken, terwijl de zon nog op de weilanden en het water scheen. In de verte hoorde ik het rommelen en ik heb even stevig de pas erin gezet om te proberen vr de bui bij de rust te zijn.

 

Dat is niet gelukt, op ca 18 km (1 kilometertje voor de rust) braken de hemelsluizen open en kwam er een stortregen naar beneden. Gelukkig liep ik net op een beschut stukje in een stukje bos, zodat ik uit de wind liep en de paraplu het meeste op kon vangen. Maar het was een lekkere hoosbui, zoals m'n moeder altijd zei: "Het regent blaasjes!"

Het onweer kwam gelukkig niet veel dichterbij, op n harde klap na is het bij wat gerommel gebleven. Lekker nat kwam ik dus bij de rust aan en heb daar op m'n gemakkie van een kopje koffie zitten genieten. Ik hoopte dat het weer droog zou worden, maar daar zag het niet naar uit en nog steeds gewapend met m'n plu ben ik maar weer op pad gegaan voor de laatste 4 km.

 

Het bleef regenachtig, hoewel het lang niet zo hard meer regende als tijdens die enorme bui, de plu moest dan weer op en dan weer ingeklapt, niet echt makkelijk lopen en ook fotograferen gaat niet zo gemakkelijk op die manier.  

 

Bij de finish heb ik ook nog even koffie genomen en een babbeltje gemaakt met Tini (die de 10 km had gelopen) en Babette (die voor de 15 was gegaan). Thea en Hans waren natuurlijk allang binnen, ik vond later nog een briefje tussen m'n ruitenwisser en via email hoorde ik later dat zij voor de bui al bij de finish waren. En zo is m'n nieuwe wandelseizoen weer begonnen, ik heb weer zin in de herfst- en wintertochten!

 

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!