De 1e Oosterscheldemarathon

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Zomaar een wandeltocht op een doordeweekse dag! En niet een tochtje van alleen maar kortere afstanden zoals je die wel vaker zomers hebt, maar een heuse wandelmarathon! De Oosterscheldestappers organiseerden de 1e Oosterscheldemarathon in Sint Maartensdijk op Tholen.

 

En ja, ik ben nou eenmaal dol op Tholen, dus ik liet mijn gebruikelijke woensdagactiviteiten (zwemmen, markt, bloemen en lekkere broodjes) schieten voor deze tocht. Maandag en dinsdag was het tropisch warm geweest met temperaturen tot boven de 30°, maar na een hevig noodweer dinsdagavond en -nacht was het woensdagochtend weer een beetje normaal.

Toen ik van huis ging om kwart voor 8 miezerde het nog een beetje. maar eenmaal in Sint Maartensdijk gearriveerd, was het droog. Snel ingeschreven en ik heb dit keer gekozen voor de 31,6 km, de driekwart marathon dus. In de hele marathon had ik niet zoveel zin, na Friesland houd ik die lange afstanden weer een beetje voor gezien.

De 31,6 km bestond uit de routes van de 21,1 en de 10,5 aan elkaar geplakt, zodat het startbureau tevens een rust was, en wel de 3e op de 31,6 km afstand. Het eerste stuk wandelen we zo'n beetje tegengesteld aan de wintertocht die ik hier in februari liep. Vreselijk weer was het toen, ik herinner me nog hoe ik toen met m'n plu tegen de wind en regen in liep te tornen op die dijk!

 

Nu hadden we windje mee op de dijk en zie, de eerste zonneglittertjes verschenen op het water! De eerste rust zat bij een camping in het gehucht Strijenham en ook die was bekend van vorige keer. Toen ik weer vertrok was de lucht helemaal opgeklaard en is het de rest van de dag prachtig mooi weer geweest.  

 

Ook nu volgde er een heel stuk langs het water, heerlijk vind ik dat! Prachtige uitzichten van bovenaf die dijk, op weilanden, boerderijen en stukken van het Nationaal Park De Oosterschelde. Na verloop van tijd kwamen de kerk en de molen van Poortvliet in zicht (leuk, de molen met een wapperende vlag aan één wiek!), waar de tweede rust zou zijn.

Ook die locatie was bekend van de wintertocht. Op vertoon van de startkaart kreeg je hier een gratis Zeeuwse bolus bij de koffie. Helaas had ik mijn startkaart in het startbureau laten liggen … Gelukkig was dit geen enkel probleem, ik zag er waarschijnlijk uit als een echte wandelaar, en heb ik heerlijk van een koffie met bolus zitten genieten.

 

  Vanuit deze rust liepen we richting de welbekende rust van de 7Dorpentocht en vandaar mochten we het fietspad langs de Provinciale weg volgen. Niet echt m'n favoriete stukje! Leuk is wel om het eens andersom te lopen, de watertoren van Scherpenisse krijg ik nu eens vanuit een heel andere hoek te zien!

 

We lopen Scherpenisse voorbij en gaan dan nog even een lusje over wat stillere wegen doen. Ze zijn bezig om één van deze wegen opnieuw te … tja, hoe noem je dat … bekiezelstenen, een beter woord heb ik er niet voor. Eerst wordt er een kleverige natte laag over de weg uitgestort. Ik loop in de berm en ze waarschuwen me om niet op die laag te gaan lopen. Nou nee, dat was ik niet van plan, nee.

 

Als tweede komt daar een wagen die er een mooi laagje kiezels overheen strooit. Leuk gezicht! Daarna nog een wagen voor de randjes en die roepen me toe dat ik er hierna wel weer op mag. Leuk hoor, op een zo vers bestrate weg heb ik nog nooit gelopen! Er volgt nog een auto om de boel een beetje te pletten en een man met een bezem staat steentjes te vegen over wat op- en afritten.  

 

Dan zijn we weer terug in Sint Maartensdijk en de beloofde 21,1 km blijkt behoorlijk wat langer te zijn: Klein Duimpje geeft hier al 23,75 aan! Ik mopper dus een beetje, maar met een glimlach op m'n gezicht en neem maar weer eens een bakkie koffie. Van de organisatie krijg ik er een lekkere plak ontbijtkoek bij.

En dan de route van de 10,5 km. Die begint met een stukje door het mooie natuurgebied De Pluympot. Heerlijk door een schaduwrijk bos, langs het water en ook een stukje onverhard. Leuke afwisseling. Na 4 km zit er nog een rust, daar krijg je bij de koffie een wafel. De verzorging is prima hoor, bolus, ontbijtkoek, wafel, ik kom niets tekort!

 

  Het allerlaatste stuk gaat weer over een dijk langs de Oosterschelde, in de verte zie ik de Zeelandbrug. Dan mogen we nog een stuk door de polders doen en ik voel in m'n nek dat ik aan het verbranden ben. Dus maar weer even m'n bandana omgeknoopt.

 

Het wordt op het eind nog behoorlijk heet, als ik wind mee heb en ik ben blij dat ik er bijna ben. Nog even door het gezellige centrum van Sint Maartensdijk en dan ben ik weer terug bij de start. Klein Duimpje blijft staan op 33,87 km, en dit vind ik zoveel schelen met de beloofde 31,6 dat ik in m'n wandelboekje deze keer de echte afstand zet!

Nog even een koude cola en dan via de eilanden terug naar huis. Ik heb het een heel leuke tocht gevonden en ook wel leuk om eens op een doordeweekse dag te lopen, hoewel ik denk dat het voor de Oosterscheldestappers niet zoveel deelnemers oplevert als op een weekenddag.

 

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!