De Nightwalk
De Nacht van de Vluchteling van Rotterdam naar Den Haag

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  De Nacht van de Vluchteling is een vrij nieuwe nachttocht van 40 kilometer. Het parcours loopt van Rotterdam naar den Haag. Het is een tocht met een "goede doel" achtergrond, het is de bedoeling dat je als deelnemer geld ophaalt via sponsoring en dergelijke. Het geld dat zo wordt opgehaald gaat naar een goed doel, zoals uitgekozen door de Stichting Vluchteling.

 

Dit jaar waren dat de rugzakdokters in Birma. Van Walkers4Walkers hebben we een team opgericht, bestaande uit Maarten en ikke, later heeft Teus zich daar ook bij aangesloten. Uiteindelijk hebben we als team € 150 opgehaald voor de rugzakdokters.

De RWV biedt een helpende hand bij de organisatie van de tocht, zo heeft de RWV het parcours gemaakt en zorgt voor de bepijling en het later weer weghalen van de pijlen. Ook RWV loopt met een eigen team mee.

Dit is natuurlijk weer een zogenaamde van A naar B tocht, iets waar ik een broertje aan dood heb! Met Maarten had ik afgesproken dat ik mijn auto bij hem zou parkeren en dat we dan met de tram en de trein naar Rotterdam zouden gaan en daar de metro zouden nemen. Bij de finish moesten we dan nog met de tram terug naar Maarten's huis.

Dat betekende dat ik er nu toch ook aan moest geloven en zo heb ik de week van tevoren een anonieme OV-chipkaart gekocht. Rib uit m'n lijf: een kale kaart kost al € 7,50, daar moet dan nog geld op (€ 10 erop gezet). E-ticket voor de trein gekocht à raison van € 4,30, was dus al ruim € 20 kwijt voor ik één meter had gelopen!

Op zaterdagochtend vroeg kwam ik terug van Vlieland en 's middags heb ik zowaar nog een paar uurtjes kunnen slapen. Redelijk fit ondernam ik dus de reis naar Den Haag. Jammer wel dat ik nog steeds misselijk ben van de antibiotica! Bij Maarten een mooi parkeerplekje kunnen vinden en Maarten's vrouw Saskia was zo aardig ons naar het station te brengen.

Toen we daar aankwamen kletterde de eerste beloofde wolkbreuk naar beneden en we spurtten het station in. Dat begint al goed, nu al nat … Vrij snel hebben we een trein naar Rotterdam en terwijl we in de trein zitten zien we bliksemflitsen aan alle kanten door de lucht schieten. Verdorie, onweer … daar heb ik het helemáál niet op …

 

Op station Rotterdam wachten we even op Teus en ook die arriveert al snel. Hij moet nog wel even een kaartje kopen … Haha, na veel vijven en zessen lukt dat ook en met z'n drieën vinden we nog een mooi plekje in de metro. Er zitten meer wandelaars en we maken zo her en der even een praatje. Duidelijk ander volk dan er normaal op wandeltochten rondloopt!  

 

Bij het Wilhelminaplein aangekomen is het zowaar droog geworden en we wandelen achter wat andere mensen aan naar Las Palmas, waar we ons kunnen aanmelden. Binnen is het hartstikke druk, maar het aanmelden gaat vlot, we krijgen een keycord met geplastificeerde knipkaart en een klein lampje. Het vest dat ik van tevoren had besteld, ligt ook klaar.

Maarten en Teus gaan in de omgeving op zoek naar een cafeetje voor een biertje en ik ga op zoek naar m'n vrienden van de RWV. Die zijn snel gevonden en ook Astrid en Loes zijn aanwezig, zij helpen vannacht op het parcours. Ik kan mooi m'n vest bij Loes in bewaring geven, hoef ik er niet de hele nacht mee te zeulen!

Waldemar Torenstra houdt een speech, Olga Commandeur verzorgt een gezamenlijke warming-up en ik krijg het zoals gewoonlijk Spaans benauwd tussen al die mensen en met al die herrie. Ik vlucht naar buiten en laat Klein Duimpje alvast naar satellieten zoeken.

 

  Niet lang daarna komt de hele meute naar buiten om naar de Erasmusbrug te gaan, waar de officiële start zal zijn. Daar loop ik Gijs tegen het lijf en die adviseert me zo veel mogelijk richting brug te lopen. Dat doe ik en opeens sta ik naast burgemeester Aboutaleb. Mooi zo, een close-up van het startschot zit er deze keer wel in!

 

En ja hoor, Ahmed schiet ons weg en op pad zijn we, over de schitterend verlichte Zwaan. Prachtige brug is het toch en aan de overkant sta ik even stil voor een fotootje vanaf deze kant gezien. Halverwege de brug staat trouwens Astrid iedereen toe te roepen dat ze op moeten letten voor het afstapje. Ze zal er nu nog wel schor van zijn …

En daar gaan we de nacht in. Nu het droog is, is het een heerlijke nacht, goeie temperatuur, wel veel wind, maar op de één of andere manier hebben we die eigenlijk best veel mee! Na een stukje stad komen we na ca. 5 km bij het Kralingse Bos. Daar staat een groot 5 km bord en een groepje mensen maakt enthousiast muziek.

Na ongeveer 11 kilometer is er een binnenrust bij een tennisvereniging. Er is hier van alles gratis te krijgen, koffie, thee, broodjes, fruit. Een bandje staat gezellige muziek te spelen, kortom, het is een vrolijke boel. Het is nog steeds droog en ik ga met m'n kopje koffie lekker buiten aan een picknickbank zitten.

Op het volgende stuk naar de 2e rust op ca 20 km moeten we een halfverharde weg op, vol met kuilen en dwars door de weilanden. En in de verte zie ik toch wel een enorm donkere lucht op ons af komen. Erger is dat er flitsen zichtbaar zijn in die donkere lucht. Brrrrrr, 't zal toch niet waar wezen hè, hier op dat onbeschutte stuk?

 

En ja hoor, net nadat een vrolijk groepje mensen nog wat muziek over ons uitstort, storten de weergoden een plensbui over ons uit! Ik tel de seconden tussen de lichtflitsen en de donder en veradem als ik zeker 7 seconden tel. Gelukkig, het onweer is ver weg! Regen vind ik nooit zo erg en van zo'n hoosbui kan ik de lol wel inzien.  

 

Binnen de kortste keren loopt iedereen in poncho of andere regenwerende kleding en het is goed opletten dat je op deze weg niet midden in een plas trapt. Hoewel, veel natter dan nat kan je niet worden …

Even later volgt een tweede kletterbui en vlak voor de rust komt bui nummer 3 naar beneden. Dat veroorzaakt even een hevig gedrang, omdat iedereen tegelijk naar binnen wil. Gelukkig kom ik zonder kleerscheuren binnen en neem wat koffie met een broodje. Ik vind het echter erg benauwd binnen en ga er al gauw weer vandoor.

Het regent nog wel, maar niet meer zo hevig en zo heel langzamerhand begint het ook wat lichter te worden. Het parcours begint ook bekender te worden, we naderen Delft en Rijswijk. Na een stukje door het Delftse Hout is er een derde rust en ook hier neem ik een kopje koffie en iets te eten. De verzorging is uitstekend, ik kan niet anders zeggen! We zitten hier op ca 28 km.

Na een paar kilometer, vlakbij de Hoornbrug in Rijswijk is er alweer een rust en hoewel wel erg snel na de vorige, ga ik toch even zitten. Trek in koffie heb ik niet meer, maar ik werd een beetje flauw en een krentenbol gaat er best in!

 

  Dan wordt het echt bekend voor mij, we gaan oud-Rijswijk in en lopen over de Rembrandtkade en door de Olmstraat. En kijk: daar is het Julialaantje en verderop de van Vredenburchweg en jaaaaaaa, café Vanouds 't Nest! Tjonge, wat een jeugdsentiment, leuk!

 

Op 35 km zit de laatste rust bij tennisvereniging Vredenburch en hier zitten Maarten en Teus ook. We hebben niet samen gelopen, zij gaan veel te snel voor mij, maar we zijn elkaar best vaak tegengekomen. Teus haalt galant een colaatje voor me en gedrieën babbelen we even bij over de tocht.

Dan stappen de heren weer op en even later ga ik ook aan de laatste kilometertjes beginnen. De poncho heb ik inmiddels aan de wilgen (lees: m'n rugzak) gehangen, de laatste uurtjes is het best lekker weer!

Nu staat er iedere kilometer een bord, we lopen over een heel lang schelpenpad, door het Laakkwartier, onder het Hollands Spoor door en via het Rijswijkseplein richting de finish. En ja, daar staat het bord 40 km! Binnen word ik op de foto gezet, krijg de finishknip, een medaille, een goodiebag en een stempeltje in m'n wandelboekje.

 

Er wordt een ontbijt aangeboden en ik neem een klein hapje, maar veel trek heb ik nu niet meer. Samen met Maarten en Teus ga ik nog even op de foto en dan vinden we het eigenlijk alle drie wel mooi geweest.  

 

Teus gaat op zoek naar het station en Maarten en ik dalen af in de tramtunnel. Eventjes wachten en dan een lange rit terug naar Maarten's huis. Daar nog even getoiletteerd en toen weer met Pandaatje richting Rozenburg. Een enerverend, maar errug leuk nachtje zat er op.

Heerlijk, weer eens een nachttocht gelopen van een "normale" lengte, geen 80 of 100, maar gewoon 40 kilometer. Leuk! En het was nog eens een prima georganiseerde tocht ook, leuke route, goed gepijld, uitstekende rusten, gratis verzorging en nog een goodiebag met teenslippers, een schitterende DVD, 2 boekjes en een vrijkaartje voort het Humanity House. En zelfs het weer viel ontzettend mee, van de 8 uur heb ik misschien 1 uurtje regen gehad, stelde eigenlijk niks voor ...

De totale opbrengst voor de rugzakdokters is inmiddels opgelopen tot over de € 140.000. Zie voor meer info, foto's en een video-impressie van de nacht op: www.nachtvandevluchteling.nl

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!