11Stedentocht 2011

Dag 5 = Dokkum - Leeuwarden

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Jahoeeeeeeee, de laatste dag van de 11Stedentocht is aangebroken! Beetje gek dat je blij bent dat iets waar je zo naar hebt uitgekeken en waar je zo van hebt genoten, nu bijna afgelopen is. Maar eerlijk is eerlijk, hoewel het de afgelopen 4 dagen fantastisch is gegaan, ben ik toch echt blij dat er geen 6e dag is … We hebben wat moeite met wakker worden, maar als de oogjes eenmaal goed open zijn, zijn we weer startklaar voor vandaag!

 

In Dokkum aangekomen strijken Wilma en ik op een mooi bankje neer en genieten dit keer weer van een lekker bakkie thee en koffie. Sunny, Nollie, Carola en Marc zijn ook weer present en als grote verassing voor vandaag komt daar ook Bill aankuieren! Met uiteraard een lading geknoopte veters bij zich!

Voor de laatste maal wachten we op het startschot en nadat gevallen is duurt het nog een poosje voor ook wij in beweging kunnen komen. Kijk: daar aan de overkant van het water lopen we straks en ik beloof Wim even te zullen zwaaien voor een fotootje.

 

In het begin is het nog best lekker lopen, we hebben windje mee en de zon is ook nog niet zo warm. Ik heb trouwens van de zon van gisteren behoorlijk verbrande lippen overgehouden. Alles wat ik eet en drink doet me zeer. Lippenbalsem heb ik niet bij me, maar ik smeer regelmatig met lekker vette nachtcrme. Verbrande lippen, heb ik nog nooit gehad, maar geloof me, het doet 3 maal zo zeer als schrale lippen in de winter!  

 

We komen door het dorpje Damwld en daar staat Bart met z'n mobiele keuken. Carola zit daar heerlijk van een rust te genieten, maar ik vind het nog een beetje te snel. Ik wil liever nu het nog wat koel is, doorlopen. Zo'n 4 kilometer verderop is daar de officile koffiepost en daar ga ik wel even naar binnen.

 

  Gezellig weer hier, met een muziekkapelletje en heerlijke koffie. Op het toilet fris ik me even op en maak m'n handdoekje weer nat. Het begint nu al warm te worden en ik wil op alles voorbereid zijn.

 

En dan volgt er een kilometerslange weg langs een provinciale weg. Volop in de nu warme zon, wind in de rug, dus die brengt ook geen verfrissing, alsof er geen end aan komt! Ergens aan het eind van deze weg staat Ome Wim weer met de caravan en daar hou ik me maar aan vast. Gek h, achteraf gezien was het een stuk van "maar" 5 kilometer, maar persoonlijk vond ik het het rotste stuk van de hele 11Stedentocht!

Na een heerlijke sanitaire stop bij Wim krijgen we drie "kerkdorpjes" op een rij: Aldtsjerk, Oentsjerk en Gytsjerk. In het laatste dorpje is weer een rust in het dorpshuis en omdat de koffie hier net op is, neem ik een beker lekkere melk. Althans, ik denk dat het lekkere melk is … Blijkt het van die lang houdbare melk te zijn ... Gttedekkie!

Ik laat de melk dus verder maar staan en luister naar het zoveelste orkestje van accordeons. Nog nooit zoveel van die dingen gezien en gehoord als deze week. Bij het spelen van het Friese volkslied schiet iedereen overeind en ik sta ook maar op, ik moet tenslotte weer verder.

 

Even verderop staat de vrouw van Peterc, die voor alle Walkers een klein presentje heeft gemaakt. En zo krijg ik een prachtig handgeborduurd gastendoekje in m'n handen gedrukt. Hskedoekje staat erop geborduurd, met twee motiefjes van de Friese vlag. Hartstikke leuk een wat een werk om dat voor ons allemaal te maken!  

 

  Het volgende intermezzo is de passage van het tegeltjesbruggetje, een bruggetje betegeld met blauwgetinte portretjes van deelnemers aan de Elfstedentocht. Alle tegeltjes samen vormen weer een beeld van schaatsende mensen. Erg leuk om dit even te bekijken en ik daal zelfs een trap af en loop een vlonder op voor wat fotootjes.

 

Ik was eigenlijk van plan om hier even te planken, maar ik vind de leuning van het bruggetje te smal. Stel je voor zeg, straks lig ik nog in de ploemp. Dus helaas, geen plankingfoto van mij!

Verder gaat het weer, ik passeer het bord Leeuwarden 6 kilometer. Later blijkt dat ik na afloop van de hele tocht op 21.006 kilometer uitkom in m'n wandelboekje. Ongemerkt op dit moment passeer ik dus de 21.000 kilometergrens. Had me toch niks uitgemaakt hoor, ik wil nu alleen nog maar naar de finish!

Ik benut nog even op het allerlaatste moment een dixi, na mij worden ze afgebroken en ik zie ze even later voorbij scheuren. Toch jammer voor de mensen die nog na mij komen, hadden ze niet heel eventjes kunnen wachten?

 

Dan staat daar Bart met allerlei lekkers, worstjes en stukje meloen en ik geniet er nog maar even van. Voor me uit zie ik een heel stuk zonder schaduw, pffffffff 't is wel afzien vandaag hoor! Ik ben me ervan bewust dat ik gisteren heel grote mazzel heb gehad dat de wind tegen was, als het zo heet was geweest als vandaag dan weet ik niet of ik het wel gehaald zou hebben …  

 

Vlak voor we Leeuwarden in gaan komen we nog door 2 kleine dorpjes, Lekkum en Snakkerburen. Volgens 2 dames die me inhaalden moest het daar erg gezellig zijn, maar ik heb geen levende ziel gezien, was zeker te laat voor de gezelligheid!

Het stuk door Leeuwarden zelf is een crime, helemaal geen wind meer, ik heb geen idee hoe lang en hoe ver het nog is, ik loop maar te lopen en heb er helemaal geen zin meer in. Bij een brug zie ik nog kans om een sprintje te trekken, omdat de brugwachter aanstalten maakt om de brug open te doen. Daar heb ik heleml geen zin meer in!

 

  Nog een eindeloos stuk door een park, een rotonde en daar staat Wim! Ik foeter hartgrondig dat ik het helemaal zat ben en hij spreekt de verlossende woorden: "het is nu nog maar een paar honderd meter". En ja, om het bochtje zie ik dan eindelijk het rode gebouw: Daar is de Harmonie! Op het plein is het gezellig druk, niet met publiek, maar met nog nagenietende wandelaars. Ik ga naar binnen en neem de allerlaatste stempel in ontvangst, met daarbij het 11Stedenkruisje en het embleem voor de 65e editie.

 

Yeaaaaaaaaaahhhhhhhh, I did it!!!!!!!

 

   

 

 

Even lekker zitten en dan maar weer naar buiten om op de anderen te wachten. Het duurt niet lang of daar verschijnen Wilma en Marc. Daarna komt Carola binnen en daar weer na Sunny en Nollie, vergezeld door Bill. Die laatste worden verrast met een confettiregen, afgevuurd door de supporters Maaike, Maud, Inger en Anneke. We zoeken een paar tafeltjes uit en bieren met z'n allen na, trots pronkend met onze medailles natuurlijk. Wim en Bart ontvangen beiden een bekertje voor superdepuperverzorger!  

 

  Na verloop van een tijdje rijdt Wim de voiture voor en brengen we eerst even Carola met bagage naar haar autootje. Dan rijden we naar de laatste camping van deze week, een minicamping achter op een boerenerf. Prachtig plekje voor een camping en lekker rustig. We hebben nog tijd om lekker wat te zitten en na het douchen eten we de laatste maaltijd van de week. Wilma en ik wassen af en daarna brengen we nog een rustige avond door in de caravan. Geen rugzak klaarzetten en geen wekkers vanavond!

 

De volgende dag worden we toch uit onszelf redelijk vroeg wakker en na het ontbijt en de koffie haakt Wim de caravan weer achter de auto en gaat het op huis aan. Onderweg nog een bakkie met wat lekkers om het af te leren en dan arriveren we in Veenendaal.

Ik zoek al m'n spulletjes uit de caravan bij elkaar en stouw alles weer in Pandaatje. Sietske, de Friese Fistbeer mag op het passagiersstoeltje zitten en na nog een allerlaatste kopje koffie omhels ik Wim en Wilma, bedank ze nogmaals voor de onvergetelijke week en tuf dan richting Rozenburg.

Het is inderdaad een superweek geweest, een geweldige ervaring en de 11Stedentocht is echt helemaal op mijn lijf geschreven. Of ik hem nog eens ga lopen? Ik weet het niet, logistiek is het een onmogelijke tocht en op de boten slapen daar heb ik geen zin in. Dit jaar heb ik grandioos met Wim en Wilma meegekund, maar als ik iedere keer in m'n eentje heen en weer moet rijden wordt het wel een heel erg vermoeiend gebeuren.

 

Maar ik zeg nooit nooit, dus wie weet, heel misschien toch:  

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!