11Stedentocht 2011

Dag 4 = Franeker - Dokkum

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Zoooooo, op voor de laatste "lange" dag vandaag. En hij zal best wel weer lang worden, tot nu toe zijn alle dagen langer geweest dan officieel werd aangegeven, hoewel het gisteren niet zoveel scheelde, kilometertje maar. Vandaag ook een dag zonder stedenstempels onderweg, enige stad is Dokkum en die ligt aan het eind van de route, daarvoor moeten we eerst door "De Hel van het Noorden"! Nou, kom maar op, we zijn er klaar voor!

 

Bij de start staat zo'n enorme rij wachtenden voor de koffie dat we daar maar niet aan beginnen! Thee is er deze ochtend helemaal niet, maar gelukkig kunnen we nog wel even toiletteren. 't Is niet eens zo heel erg druk op de toiletten!

Ik besluit deze morgen maar eens in de rij voor de start te gaan staan, dat levert een paar foto's op van de startende meute, die had ik nog niet! Na ontvangst van de startknip ga ik iedere ochtend even aan de kant om m'n stempelkaart veilig op te bergen en zo maak ik ook even een fotootje van het Planetarium van Eise Eisingha. Daar ben ik al eens een keer geweest, reuze interessant en geweldig hoe zo'n man dat voor elkaar gekregen heeft. In het winkeltje naast het Planetarium heb ik de lekkerste sterrenthee ooit gekocht!

 

Over eindeloze wegen dwars door de weilanden lopen we eerst in de richting van Minnertsga. Mooie plaatjes van wandelaars in de weilanden met de grote kerktoren op de achtergrond. In Minnertsga zit ik op 11 kilometer en ik strijk neer op een klein terrasje. Binnen wordt weliswaar koffie verkocht, maar dat gaat zo op z'n elf-en-dertigst dat ik dr maar niet op wacht! Ik eet een boterhammetje en drink wat granberry-drank en ga dan weer op pad.  

 

Blijkt dat een kilometertje verder Bart staat met z'n mobiele keuken! Ik maak even een praatje, maar ga niet opnieuw zitten en ik wandel verder in de richting van St. Jacobiparochie. Daar zit de geheime controle van vandaag, wederom in een mooie kerk. Hier is wel koffie, hoewel het bijna op is, ik heb n van de laatste halve bekertjes. Maar het smaakt prima en ik maak ook weer even dankbaar gebruik van het toilet.

 

  In de kerk brengen twee wandelaars wat muziek ten gehore en het klinkt best aardig. Ik blijf even luisteren, maar wil dan toch weer verder. Ik zit hier op zo'n 14 km en op 20 km ongeveer staat Wim weer met de caravan in Vrouwenparochie, daar heb ik eigenlijk m'n tweede rust voor vandaag gepland.

 

Overigens vind ik het wel gek dat de geheime controle al zo vroeg op het parcours zit. Ik zou hier nu natuurlijk gewoon de bus naar Dokkum kunnen nemen, want meer controleposten zijn er niet vandaag. En als je ervan uitgaat dat "wandelaars zoiets toch niet doen", nou, dan hoef je eigenlijk helemaal geen geheime controle neer te zetten!

De weg naar Vrouwenparochie is n lang stuk van 6 kilometer, slechts onderbroken door de doorkomst door het dorpje St. Annaparochie. Hier staat een leuk beeldje van Rembrandt met zijn vrouw Saskia, die schijnen in het kerkje in dit dorp getrouwd te zijn. 't Is trouwens helemaal wel een gezellig dorpje, 't ziet er vrolijk uit.

 

Eindelijk kom ik dan aan in Vrouwenparochie en direct aan het begin van het dorp staan twee dames worstjes uit te delen. Ze zien er heerlijk uit en ik neem er dan ook eentje. Ik eet hem lopend op en pffffffff, wat krijg ik het daar benauwd van! M'n tempo stort helemaal in en ik struikel over iedere scheefstaande stoeptegel. Wat een lang dorp zeg, en wr blijft die caravan!  

 

Ik zit er eventjes helemaal doorheen en plof bij Wim en Bart in een stoeltje in de schaduw neer. Hh, ff lekker zitten, een bakkie koffie, pannenkoekje, stukje meloen, wat knapt een mens daarvan op! Eten en lopen tegelijk, het blijkt maar weer eens dat ik dat absoluut niet kan! Nooit meer doen dus.

En nu gaan we dan echt "De Hel van het Noorden" in, denk ik althans, want nu komen de eindeloze wegen door eindeloze weilanden! Reden genoeg voor mij om via m'n smartphone de kreet "de Hel blijkt een Paradijs te zijn!" de wereld in te sturen. Wat een geweldig landschap, wat een heerlijke uitzichten!

 

  Maar inderdaad, mensen die houden van kronkelpaadjes in bossen zouden zich hier in dit landschap regelrecht in de hel wanen! Ik ben trouwens blij dat we wind tegen hebben en dat het een fiks windje is, want de zon staat hoog aan de hemel en er is geen greintje schaduw te vinden. Zonder wind zou het vandaag ook voor mij een hel geweest zijn …

 

Veel dorpjes zijn er niet meer in dit Niemandsland, we komen nog door Feinkum en ik schiet in de lach als ik een dijk oploop waarvan de naam "Poeldyk" luidt. Verder zijn er alleen maar grote boerderijen langs de wegen, hier en daar wappert een grote Friese vlag en de weilanden zijn bevolkt met witte schaapjes. Fantastisch parcours voor een polderliefhebber!

 

Dan komt het beruchte punt in de Schaats-Elfsetdentocht: Bartlehiem! Een magische naam voor iets wat in de zomer nou niet zoveel voorstelt. Er staat wel een gezellige soort Koek en Zopie, zeg maar, waar ik een kopje koffie neem en luister naar de klanken van de zoveelste accordeon. Friesland Trekharmonicaland!  

 

Dan wandel ik over het beroemde bruggetje en bij de iets verderop staande EHBO-post vraag ik om een veiligheidsspeld om m'n handdoekje vast te spelden. Doordat we steeds wind tegen hebben, dreigt die iedere keer weg te waaien. Volgens de kenners hier is het nu nog minimaal 13 kilometer naar Dokkum. Leuk is dat, Klein Duimpje staat nu al op 33!

 

  En dan inderdaad een eindeloze weg langs de Dokummer EE met de wind pal tegen. Niet vervelend lopen hoor, maar ja, zo aan het eind van de 4e dag begin ik toch wel een beetje moe te worden … Leuke onderbreking is het dorpje Birdaard. Er is net een brug open geweest en terwijl die dicht zakt, kan ik een mooie foto maken met een molen door de brug heen.

 

In Birdaard staat een dweilorkestje te spelen en ik ga binnen even een bakkie koffie doen, of nee, doe maar liever een cola! Ik stuur nog wat berichtjes de wereld in, maar dan moet ik snel weer verder, want ik dreig slaperig te worden in de warmte binnen. En ik moet toch nog zo'n 8 kilometertjes.

En hoewel daar geen eind aan lijkt te komen, komt dat er toch natuurlijk en na nog een korte stop bij een picknickbank loop ik dan eindelijk Dokkum binnen. Een behoorlijk groot industrieterrein moet nog even geslecht worden, maar dan eindelijk ben ik in de oude binnenstad van Dokkum. GPS staat op 47,3 km en stempel nummer 10 is binnen!

 

Ook hier is het gezellig met terrasjes en muziek en samen met Anneke en Wim wacht ik op de anderen. Die komen de n na de ander binnen, behalve Carola. We weten dat ze niet zo lekker loopt en als de klok naar 7 uur loopt, gaan we ons toch ongerust maken. Het zal toch niet … Wim loopt haar zelfs een stukje tegemoet, maar jaaaaaaa, een paar minuutjes over 7 verschijnt daar dan toch Carola! Gelukkig doet de organisatie niet moeilijk over die paar minuutjes en krijgt ze gewoon haar stempel.  

 

Met z'n allen bieren we nog even na en dan vertrekken we naar de camping, waar ook Maaike, Maud, Inger en Anneke overnachten. Voor het eerst zijn alle douches bezet (nou ja, alle … het waren er maar 2 …) en ik heb geen zin om te gaan staan wachten. Eerst maar even gegeten dus en ja, na het eten kon ik zo onder de douche. Heerlijk en ik heb extra lang het warme water over m'n benen laten spoelen. Overigens gebruik ik iedere avond een beetje magnesiumolie van Wilma om m'n benen mee in te smeren. Wondermiddel: heb 5 dagen lang geen centje spierpijn gehad!

Voor de laatste keer worden de wekkers gezet en dan duiken we in ons mandje: morgen de laatste dag, "maar" 27 kilometer. En … we hebben d'r nog steeds zin an!

 

 

Klik hier voor het verslag van dag 5

 

Vergeet mijn gastenboek niet!