Rondje Gooimeer
De Gooische Meisjes Tocht

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En opeens was daar een emailtje van Sunny met een uitnodiging voor het meelopen van de Paaseditie van haar "Rondje Gooimeer". Eerder in 2008 had zij de Kersteditie bij -10° samen met Anneke en Maaike gelopen. Ook Wilma had een uitnodiging voor deze Paaseditie gekregen en aangezien wij nog steeds een weekendje moesten plannen om spijkers met koppen te slaan voor ons gezamenlijk weekje Friesland was dit een prachtige gelegenheid om één en ander te combineren.

 

Ik wilde zaterdag de Lektocht in Streefkerk lopen en daarna direct doorgaan naar Wim en Wilma, maar het warme weer (26°!!!!) gooide roet in mijn wandelplannen. Die ene dag rondom het Gooimeer vond ik eigenlijk meer dan genoeg om met die warmte te lopen en zo liet ik de Lektocht schieten en heb ik de zaterdag met klusjes in huis en tuin doorgebracht.

Eind van de middag vertrok ik naar Veenendaal, waar ik bij Wim en Wilma heerlijk in de tuin van pasta met spul en gehaktballetjes heb zitten genieten. Als toetje was er een paaspudding, opgeleukt met advocaat, slagroom en aardbeessies. Hmmmm, als ik tijdens de 11Stedenweek dit soort voer voorgeschoteld krijg, kunnen ze me de laatste dag over het parcours rollen! Heerlijk!

In het ruime logeerbed van een goede nachtrust genoten, enkel verstoord door een paar Veenendaalse nachtbrakende jongeren. Lekker vroeg op en voor de Paas natuurlijk een ontbijtje met een eitje. Wilma reed met mij mee en zou eind van de dag in Almere door Wim opgehaald worden.

 

Onderweg was het lekker rustig en BramBram deed weer goed z'n best en loodste ons prima naar Almere Haven. Daar aangekomen verbaasden we ons erover dat het overal gratis parkeren leek te zijn. Zesmaal heel argwanend om ons heen gekeken of er toch niet ergens een verdekt opgestelde parkeerautomaat stond, maar nee hoor, allemaal gratis. Wereldstad, dat Almere!  

 

We waren aan de vroege kant, maar bij een terrasje was een meneer al ijverig bezig met het opbouwen van zijn terras. We zeiden vriendelijk goedemorgen en Wilma vroeg of hij heel misschien al koffie of thee had. En ja hoor, speciaal voor ons werd er een hele bank bekussend en al gauw werd de thee en koffie aangedragen. Anneke was inmiddels ook gearriveerd en zo wachtten we met z'n drieën op Sunny en Inger.

 

  Die kwamen om klokslag 9 uur aangefietst (klein gevalletje verkeerd rijden) en zo konden we iets na negenen op pad. Eerst langs het Gooimeer richting Stichtse Brug. Daar kon je kiezen tussen een weg en een fietspad, beide nogal rechtdoor, dus lekker tempo maken. Ware het niet dat Sunny wat last had van opstartpijntjes. Dus even bankje zitten, hekje hangen, ibuutje erin en toen ging het allemaal een beetje soepeler.

 

Het was heerlijk weer en in het zonnetje zo langs het water was het genieten geblazen. Aan de linkerkant van de weg werd een nieuwe woonwijk voorbereid en we moesten lachten om de lanen en bomenrijen die er al zijn nog voordat er ook maar één steen gelegd is! Bij wat zijpaden stonden mooie bakken met bloemetjes erin, ideaal voor een fotootje van de Gooische Meisjes!

Anneke en ik namen hier even het rit aan, want we voelden aankomen dat we binnenkort een sanitaire stop in moesten lassen. Even voorsprong opbouwen dus. Maar het landschap zag er wel heel errug kaal uit. Toen de nood het hoogst was, zijn we dan ook maar gewoon achter een hekje gaan zitten. Wie wil kijken, die kijkt maar!

Bij de brug aangekomen hebben we de koelte onder de brug even benut voor een korte stop. Omdat we niet wisten waar en wanneer we precies horeca tegen zouden komen, hadden we van alles bij ons. Anneke en ik hadden zelfs koffie bij ons en een bakkie ging er best in!

 

Toen moest de brug beklommen worden via een lange trap en eerst Sunny en daarna ik besloten om er maar alvast vandoor te gaan. Weer even een voorsprongetje nemen! Het was inderdaad een hoge trap, 3 maal 26 treden, maar bovenop had je dan ook een mooi uitzicht. Je liep hier langs een snelweg en ik ben maar even zo ver mogelijk bij de auto's vandaan gaan lopen, werd een beetje iebelig van dat gezoef.  

 

Na de brug was daar een niet gepland ommetje: het fietspad naar Huizen was opgebroken. Voor fietsers zal het allemaal wel niet zoveel te betekenen hebben, maar wandelend was het toch wel een behoorlijk ommetje! Klein Duimpje was blij wat te doen te hebben en loodste ons mooi door nieuwbouwwijken naar het haventje van Huizen.

Daar aangekomen was er bij een watersportvereniging een mooi terras en we zochten een lekker plekje in de schaduw uit. Koffie, thee, soep, tosti's gewoon, alleen kaas, en Hawai, de uitbater draaide er z'n hand niet voor om, zelfs een doorgeslagen stop zorgde voor maar weinig vertraging. Inger masseerde de laatste pijntjes uit de tenen van Sunny en na een tijdje gingen we gelaafd weer op pad.

 

  Er volgde nu een heel stuk door het Naarderbos en dat was zo op het warmst van de dag heerlijk! Lekker koel in de schaduw met toch af en toe uitzicht op het water, op deze manier kan ik bos wel waarderen! Wat minder waren de fietsers, die ook hier allemaal chagrijnig het fietspad alleen voor zichzelf opeisten. We zijn echt maar een paar fietsers tegengekomen die een vriendelijk woordje voor ons terug hadden!

 

In dit bos zagen we ook pal aan de overkant het grote flatgebouw waar we vanmorgen gestart waren, maar volgens Sunny betekende dit nog niet dat we ook op de helft waren, het tweede stuk zou wat langer zijn. Midden in het bos was daar opeens pannenkoekenhuis "Het Vossenhol", en jaaaaaaa, dat was bekend terrein: hier startte ik eens voor een tocht van de SGWB, de Tafelbergtocht, dacht ik.

Hoewel wat kort na de vorige rust ploften we toch ook hier op het terras neer, niemand had haast en waar de volgende rustgelegenheid zou zijn was ook niet helemaal bekend. Bier en frisdranken verschenen als bij toverslag op tafel en Anneke schonk wandelschnaps uit haar heupflaconnetje. Laat de Gooische Meisjes maar schuiven!

Nog een stukje bos volgde, maar toen moest er toch weer een heel stuk in de volle zon afgelgd worden. Eerst via een zandpad en toen gingen we de A6 onderdoor en volgde een fietspad evenwijdig met deze snelweg. En daar ging het eventjes helemaal mis, ik voelde me duizelig worden en raar licht in m'n hoofd. Ik probeerde wat rustiger te lopen en bleef achter de anderen hangen, maar ik kreeg steeds meer een "rubberen" gevoel in m'n benen.

 

De anderen hadden al gauw door dat er iets niet lekker ging met mij en toen ik zowat van m'n stokje dreigde te gaan werd ik netjes ondersteund en naar een bankje in de schaduw afgevoerd. Nou jaaaaaa, zeg, ik ben wel eens vaker niet zo lekker door de warmte geworden, maar zo extreem als nu heb ik het nog nooit meegemaakt.  

 

Ik werd vakkundig volgestopt met zoute koekjes, zoute dropjes en een vruchtendrankje en Wilma beloofde de tijd in de gaten te zullen houden en me ieder half uur iets zouts toe te dienen. Na lekker afgekoeld te zijn voelde ik me weer beter en gingen we weer op pad. Ik heb zelfs een stukje met de plu van Wilma gelopen om niet direct met m'n hoofd in de felle zon te lopen.

Gelukkig is het hierna weer helemaal goed gegaan en toen ik een weilandje vol met lammetjes ontdekte, was ik alle ellende al gauw weer vergeten. We kwamen uit bij het Naarderbos en het Naarderstrand en zagen opeens de brug van vrij dichtbij liggen. Klein Duimpje liet zien dat er een paadje langs het water naar de brug toe liep en we hoopten dat daar een trap zou zijn, anders was het toch wel een paar kilometer omlopen.

Na eerst nog even een korte stop in de schaduw bij een golfbaan, volgden we een soort ruiterpad richting brug. Mooi, een hoop struiken voor een hoognodige sanitaire stop. Ook kwamen we langs een soort Waterschapsheuvel, de konijntje sprongen bij tientallen voor onze voeten vandaan.

 

  En ja hoor, het ruiterpad kwam keurig onder de brug uit en daar ging inderdaad een trap naar boven! Wel heel anders dan ik ooit gezien had, echt recht onder de brug en bovengekomen stootte je dan zowat je hoofd tegen de onderkant van de snelweg en als je dan iets naar rechts liep, was daar een soort brandtrap naar boven. Inger en Sunny hadden de boel verkend en dat leverde een leuk plaatje op.

 

En zo liepen we via de Hollandse Brug weer naar de "goede" kant van het Gooimeer. We hadden geen zin meer om netjes via het fietspad de bocht te maken en daalden via het steile talud af naar het fietspad dat langs het Gooimeer terug naar de start loopt. En zie: daar was een strandje met bijbehorende strandtent en wat hadden we opeens allemaal trek in een ijsje! Ik heb nog even getwijfeld, bang voor darmkrampjes, maar och, het zou nu nog maar een uurtje zijn en een waterijsje zou toch moeten kunnen!

En inderdaad kon het, niks geen problemen gehad en met een hele korte tussenstop om de tenen van Wilma weer in het gareel te krijgen werd het laatste stukje van dit "Rondje Gooimeer" volbracht. Om 7 uur waren we weer terug bij de vriendelijke meneer van het terras, zodat we 10 uur hadden gedaan over 35,14 km. Wel errug lang, maar ook wel heel errug gezellig!

 

Wim was inmiddels ook in Almere-Haven gearriveerd en zo bierden we met z'n zessen na. Na het bekijken van de menukaart werd de voorgenomen Chinees grif ingewisseld voor de kipsaté met frites, tournedos, entrecote en carpaccio. We lieten het ons heerlijk smaken, maar we bedankten voor het nagerecht.  

 

Wat nu????? De Gooische Meisjes die geen toetje nemen????? Nouwwwwwwwwww, niet helemaal … Sunny wist een ijssalon waar ze het lekkerste ijs van Almere verkochten. De rij voor de buitenbediening toen we aankwamen bewees genoeg … Wij dromden naar binnen, zochten een tafeltje uit en bestelden een berg zaligheden. Van Anneke's kinderijsje tot de "grote" Dame Blanche van Wim, het smaakte allemaal overheerlijk en was een prachtige afsluiter van deze geWELdige dag!

Eén klein dompertje op deze dag: Anneke is haar Burberry-petje verloren. Helaas mocht ook een zoekactie in de schemer na afloop van het ijsfestijn niet meer baten. Het petje was weg en bleef weg. Balen, maar zoals ik al zei: het enige minpuntje van deze dag! Ook de terugweg verliep voorspoedig hoewel ik bij Amsterdam een ieniemienie-filetje had. Om 11 uur was ik thuis, nog even gepoedeld en toen lekker bedje-toe!

In dit verslag heb ik ook foto's gebruikt die door Wilma en Sunny gemaakt zijn, klik op hun naam om al hun foto's van deze tocht te bekijken.

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!