Winterserie in Rijpwetering

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

  Door de gladheid en sneeuw in december en het akkefietje met m'n gebroken pols in januari, heb ik de laatste tijd alleen maar hele korte afstanden gelopen, zelf een 5 km! Met de 11Stedentocht in het verschiet is het dus zaak om die afstanden langzamerhand weer op te voeren. Rijpwetering dit weekend is daar een mooi opstapje voor: een winterserietocht van 20 km en in een omgeving die me wel aantrekt: Het Groene Hart in de Randstad.

 

De weersvoorspellingen zijn ook een kolfje naar m'n hand: er wordt stormachtig weer voorspeld, maar wel droog. Ik hou wel van storm en vind dat je dan beter in de polders dan in het bos kunt lopen: geen risico op een boom op je hoofd!

Ik ben vroeg in het startbureau aanwezig, de inschrijving is nog niet eens begonnen en ik wil m'n kaartjes op de tafeltjes gaan leggen: mis dus! Geen doosje in m'n rugzak. In gedachten zie ik voor me: op de kast, boven de la waaruit ik het bijgevuld heb. Pech, net nu ik weer eens in een vrij nieuwe omgeving loop.

 

De inschrijving gaat vlot, ik laat m'n boekje alvast stempelen en krijg dan een routebeschrijving en een knipje in m'n startkaart. Buiten zet ik de fel wapperende vlaggen op de foto en ook een omgewaaide boom die op de fietsenstalling terecht is gekomen. Gelukkig zijn alle fietsen nog heel!  

 

En dan gaat het de storm in. We beginnen met de wind mee en dat loopt wel lekker natuurlijk, maar het doet me het ergste vrezen voor de terugweg, want het gaat wel héél erg tekeer! Het parcours is geweldig, heerlijke polder, uitzichten op water en molens, kortom: genieten geblazen!

 

  Na verloop van tijd komen we via Nieuwe Wetering bij het Aquaduct in de A4. Leuk om dit ook eens van de bovenkant te zien en ik zet de snelweg die onder het water doorduikt ijverig op de foto. Ook met fotograferen moet je je schrap zetten tegen de wind en er op letten dat er niets voor je lens waait!

 

Bij voetjebalvereniging Alkmania is er een rust en daar neem ik even de tijd voor een kopje koffie en een bezoekje aan het toilet. Met m'n pols gaat het redelijk, ik draag nog een klein polssteuntje maar geen mitella meer. Fotograferen gaat al makkelijker dan vorige week, dus er zit vooruitgang in.

Langs het water gaat het verder naar Oude Wetering en daar zit in een schattig huisje langs het water een klokkenwinkel. In de etalage staat een heel aparte klok met dag en datumwijzer erbij en ik ga even naar binnen om naar de prijs te vragen. Die valt alles mee en ik vraag een kaartje met adres om eventueel later terug te gaan.

De tweede rust zit vrij snel na de eerste en hoewel het er erg gastvrij uitziet, ga ik alleen even naar binnen om te toiletteren. Want dat is in zo'n winters polderlandschap lastig, errug kaal allemaal.

 

Tja, en dan komen natuurlijk de stukken met tegenwind! Eerst langs het Braassemermeer, waar het water af en toe over de paden heen waait, richting Roelofarendsveen. Een smal watertje leidt naar een sluisje, aan weerzijden staan schattige huisjes, waaronder een gezellig bruin café, met de toepasselijke naam De Haven. Een grote zeilboot voor de deur maakt het idyllische plaatje compleet.  

 

Dan een twee kilometer lange, kaarsrechte weg pal tegen de wind in. Poe poe, dat stukje is wel even afzien, zeg! Soms sta ik compleet stil. Eindelijk mogen we aan het eind rechtsaf, wat betekent dat de wind nu van links komt. Dat vind ik wat minder, want zo loop je het risico dat een windstoot je zó voor de wielen van een passerende auto blaast. Geheel tegen m'n gewoonte in ga ik dit keer dus maar rechts van de weg lopen.

We mogen nog wat viaducten onderdoor en dan is het eigenlijk linea recta terug naar de finish, waar de ook het allerlaatste stukje nog lekker tegen de wind in lopen te zwoegen. Geheel gratis voorzien van een "Coupe Hollandse Storm" waai ik het startbureau binnen en meld me af.

Nog even een lekker kopje koffie, een praatje met medewandelaars over hoe bar het was en hoe fijn, complimentjes aan de organisatie: het was een leuke tocht en vrij goed gepijld (hoewel ik toch denk dat wit krijt meer opvalt dan geel krijt), en toen weer richting huis. Lekker uitgewaaid vandaag!

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!