
Herfsttocht in Brielle
Klik op het plaatje om de route in Google
Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van
het plaatje
Het was door wegwerkzaamheden een beetje moeilijk om de start te bereiken, maar ik ben er toch wel gekomen natuurlijk. Iets na achten was ik present en heb ik ingeschreven voor de 25 km.
Onderweg naar de start had ik een prachtig roze gekleurde hemel gezien en ik hoopte op toch nog wat zon, tenslotte hadden ze het slechtste weer pas voor in de middag voorspeld. Helaas is het bij die rozige hemel gebleven, de zon is er verder niet aan te pas gekomen.
Het begon zelfs al vrij snel te regenen, ook al bleef het aanvankelijk bij een miezerregentje. Het parcours was bekend natuurlijk, inmiddels ken ik hier iedere scheef liggende steen en kromgroeiende boom. Maar och, ik loop toch altijd wel te genieten van de uitzichten om me heen.
Bij een in aanbouw zijnde wijk was er even verwarring, het naambordje "Hoefweg" was weg en er stond ook geen pijl. We liepen dus met z'n allen vrolijk rechtdoor. Na zo'n 600 meter bleek duidelijk dat we fout zaten en zijn we met behulp van een vriendelijke passerende automobiliste weer in het goede spoor terechtgekomen.
De eerste rust zat na 11 km (12,2 dus door het verkeerd lopen) in "de Meidoorn" en ik wist niet wat ik zag! Een heel nieuw gebouw, wat een verandering! Wel erg mooi, dat wel, maar ik vond het oude gebouwtje toch ook wel erg leuk en knus.
Ik kwam Annie Woutersen en Quirinus met consorten in de rust tegen en maakte met allen natuurlijk even een babbeltje. Toen ik weer verder wilde gaan besloot ik toch m'n poncho aan te trekken en gelukkig was iemand zo behulpzaam om deze even over m'n rugzak te draperen. Altijd lastig als je alleen bent!
De 25 ging richting het Wapen van Marion en daarna verder naar de Kruiningergors. Met de regen viel het nog steeds mee en toen ik na de Kruinigergors bij de rust in De Kogeloven aankwam besloot ik m'n poncho maar weer uit te laten. Had ik dat nou maar niet gedaan
Op het beruchte "fietspad langs de Brielse Maas" barstte de bui in volle hevigheid los. 't Was dat het nog oktober was anders had ik het een regelrechte novemberstorm genoemd! En zie in die wind dan maar weer eens een poncho aan te krijgen! Gelukkig was er een klein gebouwtje van de Zeeverkenners vlakbij en daar mocht ik even binnen uit de wind staan. Met wat hulp kreeg ik de poncho weer aan en daar gingen we maar weer.
Het laatste stuk was wat langer dan op de routebeschrijving vermeld stond. Er stond nog een rust die op 21 km zou zitten, maar die kwam pas na 25 km en toen moesten we er zeker nog 2. Inclusief het verkeerd lopen werd het dus een erg lange 25: Klein Duimpje bleef staan op 28,7. Na afloop in het startbureau nog een kopje koffie gedronken en een meegebrachte pannenkoek verorberd en toen maar weer, nat en toch wel een beetje koud, op huis aan. Lekker dagje geweest!
Vergeet mijn gastenboek niet!
