De Haring en Bier Wandeltocht

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Weer eens een tocht die nergens in de boekjes vermeld stond. En nog wel vlak bij huis: Vlaardingen, de Haring- en Bier Wandeltocht. Georganiseerd ter ere van het 10-jarig bestaan van de wandelclub “Het Blauwe Vaasje”. Verder waren er dit weekend veel bekende tochten, de Ooievaarstocht en Kinderdijk bijvoorbeeld, maar ik hou wel van iets nieuws en ben dus op pad gegaan naar Vlaardingen. Ook weer eens lekker dichtbij!

De start was in een café midden in de binnenstad van Vlaardingen, wat wel een probleempje betekent voor het gratis parkeren van Pandaatje. Gelukkig was ik vroeg en niet al te ver van de start lukte het me toch een mooi plekje te vinden. Een leuk wandelingetje langs een oude haven naar de start was een mooie toegift.

Bij het café was het een gezellige drukte, er hing een groot spandoek en er stonden banken en tafels buiten, er was immers prachtig mooi weer voorspeld. Bij de inschrijving kreeg je een mooi gedrukt boekje met beide routes (15 en 25 km) er in. Er werd verteld dat er een kleine routewijziging was i.v.m. opgebroken straten en dat daar extra aanwijzingen stonden, tevens werd het boetekleed aangetrokken voor een tikfout in de routebeschrijving: ergens stond RA terwijl dat LA moest zijn. Keurige jongens hoor, die Blauwe Vazen!

We mochten direct al weg en zo ging ik lekker vroeg op pad. Er was uitstekend gepijld, niet met de gebruikelijke krijt- of papieren pijlen, maar met op de grond gestempelde visjes. Heel erg origineel en zeer consequent neergezet, of de gemeente Vlaardingen ook zo blij is dat hier verf voor is gebruikt is een tweede natuurlijk …

Een klein stukje door de binnenstad in het begin, maar al gauw gingen we het natuurgebied rondom de Krabbeplas in. Heerlijk wandelen en de temperatuur zo vroeg op de ochtend was ook nog heerlijk. In Restaurant “De Krabbeplas” zat de eerste rust. Wel al erg vroeg, al op 4,5 km, maar ik had wel trek in een bakkie. In het routeboekje zaten consumptiebonnen voor bij de rusten en bij deze rust zou je koffie met een koek(je) voor 1 euro krijgen. Helaas was de mevrouw in De Krabbeplas niet op de hoogte van het genoemde koekje, maar koffie kreeg ik wel voor een eurootje. Ach ja, besloot ik samen met een medewandelaar: je moet iets te zeuren hebben natuurlijk!

Na deze rust liepen we door een zonovergoten Broekpolder, het was best een tijd geleden dat ik hier geweest was, dus leuk om het weer eens terug te zien. Veel smalle paadjes tussen uitbundige begroeiing door, schelpenpaden en een lang graspad langs het water. Echt genieten dit stuk!

De tweede rust zit op 10 km bij wsv De Bommeer, een heerlijk terras en alweer een kopje koffie voor één euro! Ik neem er een stuk chocoladetaart bij en dat wordt zo giga-groot afgesneden dat het lijkt of ik 100 Dementors de baas moet blijven … Ik krijg het niet eens helemaal op!

Vrij snel na deze rust komt er een eigen verzorgingspost van "Het Blauwe Vaasje", ik krijg een appeltje, een bekertje drinken en een stempeltje in m'n routeboekje. Beetje jammer dat deze post zo snel na de rust zit. Verder gaat het weer, nog een stuk door de Broekpolder dan via een smal voetpad langs de Vlaardingse Vaart naar een heel geinige brug.

Ik had eens een foto van deze brug op internet zien staan en vond het leuk hem nu eens "in het echie" te zien. Er zit een magnifieke draaiing in de brug en het verwondert me niet dat hij in de volksmond de "Wokkel" wordt genoemd. Natuurlijk zet ik hem uitgebreid op de foto.

En dan is er wéér een rust, die vind ik echt te snel na de vorige rust en de verzorgingspost zitten en ik ben dit keer dus doorgelopen. De 25 ging hier een tweede lusje lopen ten opzichte van de 15 en daar zat een vré-se-lijk fietspad in. Dat liep tussen twee woonwijken in, weliswaar liep je heel ver bij de huizen vandaan, maar er stond bijna geen wind en er was geen greintje schaduw. Echt afzien bij deze temperatuur en ik verlangde alweer naar de herfst en de winter.

Gelukkig kwam er na dit fietspad weer een heel stuik door een heerlijk beschaduwd park en na de snelweg gekruist te hebben kwamen we weer bij een verzorgingspost. Weer een stempeltje en dit keer een flesje sportdrank. Over de verzorging niets dan lof!

Dan de laatste caférust bij Hotel Campanile en daar neem ik nog een kopje koffie voor, drie maal raden, 1 eurootje. Even opfrissen op het toilet en dan voor het laatste stukje de warmte in. We kwamen over het Trimpad, waar vroeger de tocht van VOJ startte, en langs sportcomplex De Vijfsluizen.

Via een station liepen we langzamerhand richting het centrum terug. Nog een prachtige singel met huizen met fraaie gevels en toen het laatste stukje langs de haven. Héé, daar staat Pandaatje, ik mag de toegift van vanmorgen dus nog een keer lopen … en weer terug straks ...

Op het terras en binnen in het café is het een gezellige boel, er is levende muziek, gratis haring en hoewel het bier niet gratis is, vloeit het rijkelijk. Er zitten nog meer cafés op hetzelfde plein, dus is het eigenlijk één groot terras. Een gezellige afsluiting van een geweldige tocht.

Vergeet mijn gastenboek niet!