De Heusdensebrug en
het Drongelse Veer

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

  Afgelopen week heb ik 4 dagen op bed gelegen met een mysterieuze misselijkheid. Ik was echt zo beroerd als een hond en kon bijna niets door m'n keel krijgen. Wel een goede manier om wat af te vallen, ben zeker 2 kilo kwijt. De zaterdag was één van die 4 dagen, dus ook van wandelen kwam niets. Eerste Paasdag was de misselijkheid weliswaar nog niet over, maar ik ben er toch maar uit gegaan en een dagje bij mams geweest.

 

En nu vandaag op 2e Paasdag toch maar een korte tocht gelopen. Al heel lang stond de Vrijbuiters Paaswandeltocht op m'n verlanglijstje en voor vandaag kwam wel mooi uit dat die ook een afstand van 20 km heeft. Dat valt nog wel te doen als je je niet zo lekker voelt.

Toch nog wel een aardig eindje rijden, zo'n 80 km en ik ben niet al te vroeg vertrokken. Rond 9 uur was ik bij de start en na me ingeschreven te hebben en met kaartjes gestrooid te hebben, vertrok ik tegen half 10. Helaas verschool het zonnetje, dat onderweg nog zo uitbundig had geschenen, zich achter een dikke sluier.

 

Direct al aan het begin zag ik een prachtige brug, echt een schitterend exemplaar en tot mijn blijdschap mochten we via deze brug het water oversteken. Gauw even op de routebeschrijving gekeken hoe we weer terug over het water zouden gaan en zie: met een pontje! Volkomen onverwachts loop ik vandaag dus een tocht in m'n bruggenserie!  

Natuurlijk sta ik uitgebreid stil bij de brug en m'n camera maakt overuren. Heel vroeger was hier al een brug, die is in de oorlog verwoest en een paar jaar geleden is deze nieuwe brug gebouwd. Ik vind de tuidraden op een heel ingewikkelde manier bevestigd, net of ze elkaar kruisen, maar dat doen ze toch niet. Er staan ook een paar ornamenten van de oude brug.

 

  Aan de overkant moeten we naar beneden om de brug onderdoor te gaan en ik haal halsbrekende toeren uit om beneden te komen. Blijkt dat ik een trap helemaal over het hoofd heb gezien … Sufferd! Enfin, ook even een fotootje van de onderkant van de brug en dan mogen we aan de andere kant weer naar boven.

 

Over lekker rustige polderwegen en fietspaden lopen we richting de eerste rust. We komen door dorpjes met voor mij onbekende namen als Heesbeen en Doeveren. Leuk! Het is best lekker weer om te lopen, hoewel het toch wel fris is. Handschoenen heb ik niet nodig, maar ik haal wel m'n sjaal uit m'n rugzak, in m'n nek vind ik het echt te koud.

De eerste rust zit op 9,4 km in Doeveren in een grote schuur. Helaas is de koffie net op en heb ik geen zin om te wachten tot er verse is gezet, ik neem dus een kopje (gloeiend hete) thee. Het is gezellig druk in de schuur en ik maak een babbeltje met de mensen die aan hetzelfde tafeltje zitten als ik. Eigenlijk is rusten het leukste van het wandelen …

 

Overigens had ik hier de lus van de 30 nog kunnen gaan lopen en ik heb heel even zitten twijfelen, maar de misselijkheid is nog steeds niet weg, dus ik ben verstandig geweest en op de 20 gebleven. Die gaat nu richting pont over een asfaltweg langs de Bergsche Maas. Het is gezellig druk met fietsers, motorrijders, wandelaars en een enkele auto. Rechts heb je uitzicht op de rivier en de uiterwaarden en in de weilanden liggen schaapjes met hun lammetjes.  

 

Aan de linkerkant hoor ik op een gegeven moment een drumband, maar waar dat voor was heb ik niet kunnen ontdekken. We komen langs het gemaal Gansoyen en lopen daar over een mooie brug/sluis. Ook komen we voorbij een haventje, vind ik er altijd gezellig uitzien, al die bootjes.

De pont (het Drongelse Veer) zie ik in de verte al onvermoeibaar heen en weer varen en als ik aan kom lopen had ik er eigenlijk direct op gekund. Maar ik vind het eigenlijk leuker om op de volgende oversteek te wachten en uitgebreid foto's te maken van de aankomst van de pont. Plus dat hier een verzorgingspost staat en ik wel trek in een koud drankje heb. Ik laat dus de pont zonder mij vertrekken en koop een flesje AA-drank. Een appeltje krijg ik er gratis bij.

 

  Als de pont terug komt varen merk ik dat het een zogenaamde kabelpont is. Hij is verbonden met twee kabels die van de ene naar de andere oever lopen. Leuk, zo'n grote veerboot als kabelpont heb ik nog niet eerder meegemaakt. Onderweg maak ik natuurlijk de nodige foto's en in korte tijd zijn we alweer aan de overkant. Het veer was trouwens helemaal gratis.

 

Nu volgt er een lang stuk, eerst langs het water, later loopt de weg wat landinwaarts. Ik zie op m'n GPS dat het zeker 3 km lang is en eigenlijk vind ik dat te lang voor op een 20 km. Zelf heb ik er niet zoveel problemen mee, maar ik kan me indenken dat niet iedereen dit leuk vindt. Overigens komt op dit stuk Frans Leijtens me voorbij gestekkerd, gevolgd door nog meer snelle jongens en meisjes van de langere afstanden.

 

En dan is er weer een rust in een grote schuur en hier is wel koffie. Zeventig eurocentjes en voor 50 cent meer heb ik er ook nog een lekker stuk cake bij. Want ja, ondanks dat ik steeds misselijk ben zal ik toch af en toe wat moeten eten! Ik bemachtig een stoeltje en zie de schuur helemaal vollopen. Best een drukke tocht!  

 

En dan op voor de laatste 5 kilometer terug naar Wijk en Aalburg. Eerst een stukje door het dorp Genderen, wat een juweeltjes van huizen staan daar zeg! Daarna weer langs het water naar de Heusdensebrug en vandaar Wijk en Aalburg in. Op het allerlaatst ontbraken er een paar pijlen, maar ik zag aan het straatnaambordje dat ik rechtsaf moest, dus dat verliep ook zonder problemen. De tocht was verder uitstekend gepijld!

De beloning bij binnenkomst bestond uit een mooie foto voor in het wandelboekje en het is zo druk binnen dat ik alleen maar even naar het toilet ga en geen drankje meer neem. Na een thee, een AA en een koffie op 20 kilometertje heb ik daar ook niet ècht behoefte aan. Een vlotte rit terug naar huis, ik ben blij dat ik, misselijk en wel, toch even in de buitenlucht ben geweest!

 

 

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!