Groene Hart Wandeltocht

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Het was weer moeilijk kiezen dit weekend! Diverse tochten waarvan ik weet dat ze leuk zijn, Amsterdam-Hoorn voor de laatste keer en ook eentje waar ik nog nooit geweest was: de Groene Hart wandeling in Woerden. Deze trok me het meeste aan, temeer daar de beschrijving op hun website een echte poldertocht beloofde, en leuke stadjes zoals Papekop en Oudewater, je weet wel, van die Herksenwaag!

En zo toog ik dus zaterdagmorgen in alle vroegte naar Woerden. Dankzij de onvolprezen BramBram was ik binnen de kortste keren bij het startbureau, waar ik nog een ieniemienieplekje voor m'n blauwe beestje vond, vlak voor de deur. Soms heeft het voordelen, zo'n klein autootje, een "normale" auto had er vast niet tussen gepast!

Ik schreef met beloning in, omdat ik hier nog nooit geweest was. Op de routebeschrijving zag ik dat er 3 maal een rust zou zitten op de 30 en dat het laatste stuk het langste zou zijn, zo'n 10 km. Jammer, ik heb het liever andersom! Na nog een babbeltje met Babette gemaakt te hebben vertrok ik dus voor de 30 km.

Na een stukje Woerden bekeken te heen (prachtige watertoren trouwens) gingen we via het gemaal Papekop de polders in op weg naar het gelijknamige plaatsje Papekop, waar de eerste rust zou zijn. We gingen de snelweg onderdoor en om dieren ook een oversteekplaats te bieden hebben ze aan de randen van de tunnel allerlei oud hout neergelegd, zodat de dieren met beschutting het tunneltje onderdoor kunnen.

En daarna ging het dan echt de polder in, weilanden zover als je kunt kijken en heel veel watertjes overal. Het is nu echt lente, overal zie je jonge lammetjes en geitjes, de narcissen en krokusjes staan uitbundig te bloeien en de vogels zingen het hoogste lied. Het is jammer dat de zon niet wat meer schijnt, maar acht, het is droog en de temperatuur is goed. Maar voor de foto's is een vrolijk zonnetje altijd gezellig.

De eerste rust zit op 7,5 km in Hoeve Spoorzicht, waar ik een kopje koffie met een stuk heerlijke appelcake neem. Een hond loopt iedereen heel vriendelijk gedag te zeggen en ik zie ergens een bordje hangen dat je koeien kunt pimpen op afspraak. Ik ben helaas vergeten te vragen wat dat in 's hemelsnaam inhoudt!

Daarna gaat het weer over eindeloze smalle en gelukkig rustige wegen dwars door de polders. Ik weet dat sommige mensen daar helemaal niets aan vinden, maar ik loop te genieten! Sta ook om de haverklap stil voor een fotootje, want vooral die nog kale boomtakken op de voorgrond voor zo'n eindeloze grasvlakte vind ik schitterend. De takken botten overigens allemaal uit en ik ontwaar veel bomen met jonge katjes. Zelfs elektriciteitsmasten vormen een mooi plaatje, als je de symmetrie erin kunt waarderen.

We eindigen dit stuk met een drasdijk richting Hekendorp en die komt me wel heel erg bekend voor! En ja hoor, dat is een stukje van de Wiericke route, die ik eens als GPS-route heb gelopen. De tweede rust zit hier bij de historisch bekende Goejanverwellesluis en ook hier geniet ik van een lekker bakkie koffie. Het bedienend personeel loopt zich 3 slagen in de rondte, maar het gaat toch nog redelijk snel.

En nu komt er een jaagpad, ik denk dat het zo'n 4 km lang is, langs de Hollandse IJssel. Beetje lastig lopen doordat het wat hobbelig is, maar echt wel de moeite waard. Het zonnetje begint steeds vaker door de wolken te prikken en nu ik de wind in de rug heb, krijg ik het al snel warm. Jas uit dus maar, heerlijk, nu is het ècht lente!

Ook aan dit jaagpad komt een eind, het laatste stuk hebben we zicht op de kerktorens van Oudewater en al gauw lopen we het historische stadje binnen. Leuk hoor, allemaal oude geveltjes, heerlijk om te fotograferen. Op het Marktplein is de 3e rust bij Eetcafé Lumière en ook hier heb ik snel een kopje koffie te pakken.

Ik vraag even wat nou precies de Heksenwaag is en ja hoor, ik dacht het al: ik zit er pal tegenover. M'n geheugen werkt nog best blijkbaar. Als kind heb ik hier een prachtig certificaat gekregen ten bewijze dat ik geen heks was en ik weet nog dat ik dat best een beetje spannend vond. Want je hoorde altijd vertellen dat je een heks was als je minder dan 50 kg woog en tja, als kind zat ik daar ruim onder natuurlijk! Maar gelukkig werd uitgelegd dat één en ander wel in proportie werd bekeken! Pfffffff, hele geruststelling!

De laatste 10 kilometer voeren over heerlijk lange polderwegen terug naar Woerden, ik geniet van eendjes in het water, kabouters in de boomstronken en zelfs overstekend wild Na 5 km neem ik nog even een rustpauze op een bankje, twee andere dames die ook aan een rust toe zijn komen er gezellig bij zitten.

Als ik terug ben krijg ik een mooi tegeltje met de tekst "Groene Hart Wandeltocht" in hartvorm. Erg leuk en weer eens wat anders dan een medaille of vaantje! Boekje even laten stempelen en dan weer op de terugtocht naar huis. Geen spijt van m'n keuze gehad!

Vergeet mijn gastenboek niet!