Winterserietocht in de mist

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

In maart ga ik weer de Nachtmars van de ZuidWestHoek lopen (de 80 km) en om alvast weer eens een kijkje te gaan nemen in dit prachtige polderlandschap besloot ik dit weekend een winterserietocht van wsv De Blaar in Steenbergen te gaan lopen.

Toen ik opstond was het vreselijk mistig en tijdens de rit naar Steenbergen moest er dan ook heel voorzichtig gereden worden. De start was al om 8 uur en dus was ik erg vroeg, gelukkig was er nog niet veel verkeer op de weg, maar soms was het wel fijn als je een voorganger had zodat je je op zijn achterlichten kon richten.

Zo kwam er bij de oprit vanuit Numansdorp een auto voor me te rijden, en ik hoopte stilletjes dat dit Ed van W4W zou zijn. Zou prachtig zijn, toch? Hoefde ik alleen maar zijn lampjes te volgen en me zo naar de start te laten leiden. Helaas verliet de auto via de volgende afrit de snelweg alweer. Geen Ed, ik moest het alleen doen!

En dat lukte zonder ongelukken en bij de start was de inschrijving snel gebeurd. Na Ed, die er dus al was, begroet te hebben, ging ik al m'n spulletjes voor de tocht organiseren. Zoals gewoonlijk vertrok ik iets na de grote meute, rond kwart over 8 waagde ik me in de mistige polder rond Steenbergen.

En het was schitterend! Ik heb zelden zo genoten van een poldertocht. De mist maakte de wereld klein, maar de dingen die je wèl zag waren prachtig in hun wazige omgeving. Helemaal geweldig waren ook de geluiden van de talloze vogels die in de polders naar voedsel zoeken. Je hoorde van alles en je zag niks. Tot zich af en toe een paar zwanen of ganzen losmaakten uit de mist. Fantastisch!

Eigenlijk had ik in deze omgeving veel eindeloze rechte asfaltwegen verwacht, maar tot mijn verrassing werden we al snel een grasdijk opgestuurd. En die bestond uit alles behalve asfalt, was niet recht, maar wel eindeloos! Zeker in het begin waar grote tractorbandensporen de grond hadden omgewoeld, was het (zoals Voy verleden week zo mooi opmerkte) een "onmeunige blubberbende".

Soms moest je echt goed opletten hoe je je voeten neerzette, anders bleven je schoenen staan en liepen je voeten door. Het begin van deze grasdijk zorgde trouwens wat voor verwarring over de route, maar gelukkig zag een oplettende medewandelaarster een pijl staan die door iedereen over het hoofd was gezien.

Hierdoor was er een klein groepje ontstaan en dat was een leuk gezicht, zo'n riedeltje wandelaars in de mist op de dijk. Aan het eind van de dijk ging het over een spekglad roodbetegeld voetpad langs een haventje naar de eerste rust. Heerlijk even een kopje koffie gedronken.

Overigens kwamen we hier door dorpjes waar ik werkelijk nog nooit van had gehoord. De Heen bijvoorbeeld. En op de routebeschrijving stond dat we richting Heense Molen moesten en naast de molen, die er inderdaad stond, heet ook het dorpje "Heense Molen". Leuk hoor, zo kom je nog eens ergens!

Ook na de rust kregen we nog een pracht van een onverhard blubberpad (een weg durven ze dat hier te noemen), maar gelukkig ook gewone asfaltwegen. De zon heeft heel even geprobeerd om door het dikke wolkendek te breken en dat leverde schitterende plaatjes op, maar de mist heeft het uiteindelijk gewonnen.

Vlak voor de 2e rust liepen we een klein lusje en kwamen de wandelaars die al gerust hadden een stukje tegengesteld lopen. En ja hoor, precies op dit kleine stukje kom ik Ed weer tegen. We schieten allebei in de lach, toevallig is het natuurlijk wel!

Ook in de 2e rust geniet ik van een bakje koffie en maak even een praatje met een paar medewandelaars. Ook zit hier Hansje Zoon met wandelmaatje, die hadden me op het stukje hiernaartoe ingehaald.

En dan gaat het verder, door een leuk parkje met een vreselijk fotogeniek bruggetje. Het bekende tegengestelde stukje en dan vervolgt de route zijn weg over de Notendaalsedijk. Kijk, dit herken ik, hier ben ik vorig jaar met de Nachtmars ook geweest. Toen in het donker, maar de schuur waar nu een verzorgingspost is gevestigd, herken ik: ook met de Nachtmars was dit een verzorgingspost.

Tja, koffie maar, eentonig hè, dat ik altijd maar koffie drink, en ik raak in gesprek met een mevrouw die een heleboel weet te vertellen over het nieuwe parcours van de Nachtmars. Door de nieuwbouw van een sportcomplex kunnen we niet vanuit Zevenbergen starten, maar vanuit Steenbergen en de route moest natuurlijk aangepast worden. Ik ben benieuwd.

Het laatste stukje gaat eigenlijk linea recta naar Steenbergen terug (daar is die lange rechte asfaltweg dan eindelijk …) en daar maken we nog een klein ommetje door leuke oude straatjes en over de Markt in het centrum.

Voldaan meld ik me af, ik heb het een geweldige tocht gevonden en tegen alle mensen die liepen te mopperen op de mist zou ik willen zeggen: hoe vaak mist het nou helemaal op een tocht? Probeer, àls dat dan een keer het geval is, om de schoonheid ervan te zien, want heus, een wazige wereld kan erg mooi zijn, kijk maar naar mijn foto's!

Na een bedankje voor de leuke tocht ga ik weer huiswaarts, de mist is toch iets minder geworden, ik heb tenminste veel beter zicht. Mooie, aparte dag geweest!

Vergeet mijn gastenboek niet!