De Rhoonse Griendentocht

Dag 1

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Laatste weekend van januari en dan staat traditiegetrouw de Rhoonse Griendentocht op het programma. En potverdorie, toen ik 's morgens uit het raam keek, was de wereld alwéér helemaal wit! Terwijl ik de krant zat te lezen met m'n wakker-worden-kopje-koffie begon het opnieuw te sneeuwen en niet zo zuinig ook.

Het was dan ook weer een hele klus om de auto sneeuwvrij te maken en ook op de weg was het geen pretje. Maar het was nog erg vroeg in de morgen, dus nog niet druk en iedereen die wel op de weg was reed keurig netjes.

Toen ik de Botlektunnel door was hield het op met sneeuwen en de weg zag er hier ook veel beter uit. Aangekomen in Rhoon was het ook daar wit, maar lang niet zo erg als in Rozenburg. Gauw de plaatjes afgegeven en Ed van het forum begroet. Die zat al te popelen!

Terwijl ik van een kopje koffie zat te genieten druppelden er nog meer bekenden binnen, zowel van de RWV als van W4W. En daar was ook Voy con Dios (Maike) en die had een wel heel bijzonder pakje voor me bij zich. Mijn gecombineerde RWV-W4W-T-shirt!

Natuurlijk moest dat even aan iedereen geshowd worden en ik heb het even over m'n sweater heen aangetrokken. Het staat geweldig en ik trok er wel de aandacht mee. Gijs noemde me schizofreen … Of ik dáár nou blij mee moet zijn …

Inmiddels was het 9 uur geworden, hield Gijs zijn gebruikelijke praatje en werden de routes uitgedeeld. Ik twijfelde nog of ik voor 30 of een kortere afstand zou gaan, maar uiteindelijk is het toch de 30 geworden. Ondertussen had ik ook Ben en Gery en Nederbelg Patrick zien arriveren. Het was weer echt een ontmoeting met veel bekenden!

En daar ging het dan, de prachtige besneeuwde wereld in. Eerst langs kasteel Rhoon, geweldig zoals het er vandaag bij stond en daarna verlieten we Rhoon en ging het over besneeuwde gras- en fietspaden richting Hoogvliet waar op 9,7 km de rust bij MacDonalds zou zitten.

Natuurlijk liepen we ook onder de metrolijn door en door het parkje met de Schotse Hooglanders. Die hielden zich vandaag een beetje afzijdig, ik heb er maar eentje gezien. Bij de Mac maar weer een kopje koffie genomen met een kaneeldonut erbij. Poe, die koffie is wel altijd heet daar!

Na de Mac komt er een favoriet stukje voor mij: de lange vlonder langs het water naar de Spijkenisserbrug. Is die vlonder normaal al glad, nu was hij dubbel glad door de sneeuw! Toch viel het wandelen best wel mee, de verse sneeuw was (nog) niet erg glad geworden.

Bij de Spijkenisserbrug stond de eerste verzorgingspost en na al die koffie en ik hier maar even aan de bouillon gegaan. Ik liep hier trouwens al met de rode lantaren, naast de gladheid hier en daar en al m'n fotomomentjes had ik het ook een beetje benauwd en ik was ergens m'n pufje kwijtgeraakt. Ik moet dus wel heel erg m'n tempo temperen om nog een beetje lucht te krijgen, Maar goed, tijd zat, het startbureau was tot 5 uur open.

Hierna ging het over de lange hoge vlonders en die vond ik wel erg eng. Waar de sneeuw een beetje was weggesmolten waren die vlonders toch wel errug glad en sommige stukjes ben ik echt voetje voor voetje gegaan. Weer een aanslag op m'n tempo!

Wel heerlijk lopen hier langs het water en we bléven dit keer ook langs het water lopen, de Visserijgriend is weer helemaal opengesteld, zodat we het fietspad pas later op gingen. Dat fietspad loopt langs die hele hoge flatgebouwen en op het dijkje daarvoor grazen schaapjes, een heel leuk gezicht en ik heb dan ook uitgebreid foto's gemaakt.

Dan komt de rust bij de handbalvereniging en die heten de wandelaars enthousiast welkom. Erg leuk dat die mensen hier zo meeleven. We hebben nog even op zitten halen hoe modderig het verleden jaar wel niet was. Na een kopje koffie op weg naar de geïmproviseerde soeprust (restaurant Abel was vandaag niet beschikbaar).

Op dit stuk moesten we een aantal malen door klaphekjes heen en liepen we te midden van de grazende schapen. Ik vind het altijd een koddig gezicht om te zien hoe die beesten wegrennen en als één schaap me nieuwsgierig aan staat te kijken, wil ik hem laten schrikken en ik roep dus "boe" en stamp met m'n voet op de grond. Denkt dat schaap blijkbaar van "Dat kan ik ook", roept bèè en stampt met z'n voorpoot op de grond. Ik lag dubbel in m'n eentje!

De soeppost is een zéér riante buitenrust geworden, met luifeltent en al en in het heerlijke zonnetje dat al de hele dag schijnt is het prima buiten vertoeven. Ik krijg een enorme beker tomatensoep en trek zelfs m'n jasje even uit. Heerlijk in de zon zitten! Badman, word ik al bruin?

Maar ja, ik moet toch weer een stukje verder en vanaf hier gaat het door de grienden. Die zien er prachtig uit met de sneeuw en in de zonneschijn. Ze zijn druk bezig in de grienden en we moet een anders-dan-anders paadje lopen en modderig dat dat is … niet normaal meer!

Daarna wordt het spannend, het wordt heel hoog water en voor m'n ogen zie ik het water tot aan de randen van het pad komen en ja hoor, daar komt het eroverheen! Gelukkig blijft er een smal randje over en bukkend onder wat knotwilgen door slaag ik erin om droge voeten te houden. Wel weer geweldig natuurlijk!

De laatste wagenrust, ze zijn al aan het opruimen, maar natuurlijk is er nog warme koffie en een plekje om te zitten. En dan het laatste stukje door de polders en als allerlaatste nog door wat parkjes in Rhoon, langs het hertenkamp en dan over de metrobaan terug naar de sporthal.

Hartstikke laat binnen natuurlijk, maar ja sneeuw, mooi weer en 5 rusten, da's vrágen om een Daan die laat binnen is! Ik ben nog net niet de allerlaatste, maar veel scheelt het niet. Ik zie Patrick nog zitten en ik wens hem een goeie terugreis en geef hem de groeten voor Linda mee.

Dan vertrek ook ik naar huis, de wegen zijn gelukkig weer goed begaanbaar en rond 6 uur ben ik thuis, waar een hongerige Bram al voor het raam zit te kijken. Het was een heerlijke dag, maar als er morgen nog zoveel sneeuw ligt, neem ik echt een kortere afstand, 15 lijkt me ook wel mooi voor de zondag!

Hier de foto's van dag 1

Dag 2

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

En vandaag dus op pad voor inderdaad de 15 km. Er was geen verse sneeuw meer bijgevallen vannacht, maar de sneeuw van gisteren was aardig opgevroren zodat het vandaag een stuk gladder was dan gisteren. Ik was dus echt blij dat ik maar voor de 15 had gekozen!

Ook voelde het vandaag veel kouder dan gisteren, er stond meer wind en de zon ging veel vaker achter de wolken schuil. Maar stukjes die je uit de wind liep, waren gewoon erg lekker.

Het eerste stukje parcours was gelijk aan gisteren, langs het kasteel van Rhoon en over het bevroren graspad. Daarna splitsen de kortere afstanden zich af en vervolgde de 15 haar weg over een leuk dijkje met kleine huisjes.

Hilarisch op dit stukje was een lantarenpaal die blijkbaar na het samenstellen van de routebeschrijving hernummerd was. En dan blijkt dat de pijlers van de RWV niet voor één gat te vangen zijn: helemaal niks te paal nummer 1, dit is paal nummer 13, zijn jullie nou helemaal betoeterd!

De 15 km bleef wat meer in de bewoonde wereld en liep ook een stukje door Rhoon, vlakbij de Gouden Arend. En daar staken langs de kant van de weg een heleboel narcissen hun kopje al boven de aarde. Een paar waren zelfs al aan het open gaan, leuk gezicht in dat besneeuwde gras!

Over de bekende dijk ging het richting de Grienden en daar was weer de camper-soep-post van Gijs. Weliswaar zou restaurant Abel vandaag open zijn, maar pas vanaf half 12. En dat is voor de kortere afstanden véél te laat! Had ik gisteren een bakkie tomatensoep, vandaag heb ik Gijs van z'n kippensoep afgeholpen.

Daarna natuurlijk de grienden weer in. Laag water dit keer, heel laag water. Wat een verschil met gisteren! Op sommige punten heb ik expres een fotootje genomen om het verschil met gisteren goed uit te laten komen.

Vandaag		Gisteren

Op een gegeven moment kom ik een man met z'n hond tegen en opeens begint die hond te blaffen tegen iets in het water. De man roept enthousiast tegen me: "Kijk daar! Daar zwemt een bever!" Ik had enige moeite om iets te onderscheiden want het was aan de andere kant van een breed stuk water, maar verdraaid, ja, daar zwemt een bever! Heel erg ingezoomd met m'n camera, meer het fotootje is toch wel heel erg vaag geworden. De bever duikt onder en we zien hem niet meer terug. Leuk intermezzo!

Ik glibber verder en arriveer bij de volgende verzorgingspost, bemand door Ariaan die wordt geholpen door pijler Ludo. Die brengt gedienstig m'n koffie en een klontje suiker. Ja, ik ben er ook echt aan toe om op m'n wenken bediend te worden, ik heb er tenslotte al 9 kilometer opzitten …

Na een tweede bakkie leut vereer ik de struiken met een bezoek en vertrek voor de laatste kilometertjes van dit weekend. Heerlijk lange asfaltwegen zonder sneeuw. Een genot om weer even normaal te kunnen lopen. Het allerlaatste stukje door het park is weer een beetje glad, maar dan ben ik weer zonder ongelukken in de sporthal terug.

Ik klets nog wat na en vertrek daarna naar huis, lekker een beetje bijtijds vandaag, kan ik m'n verslag nog maken. Het was weer een prachtig winters weekend, waar samen met mij op zaterdag ruim 400 en op zondag ruim 300 mensen van genoten hebben.

En de foto's van vandaag!

Vergeet mijn gastenboek niet!