Midwintertocht in De Lier

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Na een weekendje verplichte wandelrust (de weersvoorspellingen waren verleden week zo bar en boos, dat ik bang was op de heen of terugweg in de sneeuw te stranden) dit weekend een tochtje dicht in de buurt: de Midwintertocht in De Lier.

Rond half negen draai ik de parkeerplaats van de sporthal op en bemachtig één van de laatste parkeerplaatsjes aldaar. Het is heerlijk om weer over gewone wegen te kunnen rijden en te wandelen, die bevroren ondergrond was ik echt goed zat. Ben altijd hartstikke bang om te vallen.

In het startbureau zag ik Aat en Roel van de RWV, Harriëtte en Opa-Paul van W4W. Marjanneke van W4W kwam ik later tijdens de tocht nog tegen. Gauw ingeschreven bij Aletta, dochter van Gerrit en een heleboel kaartjes gestrooid. Poeh, wat een boel tafeltjes staan er daar!

Iets voor negenen ging ik op pad en al gauw bleek dat we weer een heel andere kant op gingen dan vorig jaar. Een beetje Delfland in, richting Maassluis en Maasland. Maar eerst liepen we door "De Glazen Stad", kassen zover als je kunt kijken, sommige prachtig verlicht.

De wegen en fietspaden waren inderdaad weer prima te belopen, maar toch was het op sommige stukjes (voornamelijk op voetgangerpaadjes die door stukjes gras liepen) nog verraderlijk glad. Verder was het droog, maar wel somber.

De eerste rust was in de kantine van wandelvereniging VTM in Maasluis, bekende locatie natuurlijk. En hoewel het erg druk was, had ik snel een kopje koffie en een stoel te pakken. Ziezo, ff lekker zitten.

Hierna een stuk over de Weverskade. Prachtig weggetje langs een watertje omzoomd met wilgen. Ook dit weggetje heb ik al veel vaker gelopen, maar het blijft leuk. Mooie boerderijen en hele oude dijkhuisjes. Eentje heeft er zelfs een bordje uit 1682!

En dan gaat het richting Maasland, langs een voor mij zéér bekend kraanverhuurbedrijf. Ook kom ik langs het huis van Voetvrouw van W4W, maar daar ziet alles er erg stil uit. Een stukje langs het water en dan gaan we weer glibberen over de volgende paadjes door wat parken.

De tweede rust is bij voetbalvereniging MVV'72, ook al bekend terrein, hier ben ik tot twee maal toe gestart voor "de 80 van Maasland". Met de mensen achter de bar haal ik nog even herinneringen op, 't was een geweldige Kennedymars, jammer dat ie ter ziele is.

Hierna komt het allermooiste stukje van de route: een paar kilometer dwars door de weilanden over kerkepaadjes. Door de dooi van alle sneeuw en de nog bevroren ondergrond kan het water niet weg en dus zijn de paadjes zéér drassig. Geen sneeuw meer dus, maar toch nog glibberen!

Ook moeten we om de haverklap over een smal bruggetje en ik ben blij dat er iedere keer een leuning is. Vaak moeten we ook nog een soort overstapje maken om op het bruggetje te komen, die overstapjes zijn gemaakt om te voorkomen dat het vee op de bruggetjes belandt.

Dit stukje onvervalst polderparcours wordt afgesloten met een regelrecht modderbad en dan belanden we weer op een smalle asfaltweg. Heel leuk stukje was dat, ik heb lopen genieten en zie, we zijn alweer onderweg naar de volgende rust.

Die is in de kantine van een groot tuinbouwbedrijf en hier zijn gratis broodjes knakworst en koffie te krijgen. Erwtensoep is er ook, maar daar moet een klein bedragje voor worden betaald. Het is een mooie rustpost en we hebben volop zicht op alles wat er in de kassen onder de felle lampen groeit en bloeit. In deze rust maak ik even een praatje met Chiel en Marleen van de RWV. Ik vertrek iets eerder dan zij, maar ze halen me natuurlijk in rap tempo weer in.

Buiten gekomen piept heel eventjes een bleek zonnetje tussen de dikke wolken door, maar die heeft toch niet genoeg kracht en al gauw sluiten de wolken zich weer. Er staat trouwens ook een stevig windje, dus het is best lekker fris. Er volgt nu een heel lang kaarsrecht fietspad met heerlijk de wind in de rug. Het gaat hier als vanzelf. We gaan inmiddels weer richting De Lier, maar vlak voor de volgende rust loop ik een stukje verkeerd, een pijl linksaf was helemaal vervaagd en de bepijling was zo goed, dat ik niet met de routebeschrijving bij de hand liep. Gelukkig had ik het gauw in de gaten, maar een kilometertje meer heb ik toch wel gelopen.

De laatste rust zit bij de brandweer en hier kun je de onvolprezen warme anijsmelk krijgen. Corina staat in grote pannen te roeren en natuurlijk laat ik m'n bekertje twee maal vullen. Het tweede bekertje kost wel een halve euro, maar dat heb ik er graag voor over. Heerlijk en het hoort echt bij deze tocht, zeg midwintertocht en je zegt anijsmelk.

Inmiddels arriveert ook Gerrit van de organiserende vereniging Comtu (na de vervaagde pijl opnieuw gezet te hebben) in de rustpost en we raken verwikkeld in een discussie over winkelsluitingstijden en winkels-op-zondag-open-of-niet. Tegen de tijd dat ik eindelijk op pad ga voor de laatste 3 km regent het … Ik heb wel m'n plu bij me, maar neem niet meer de moeite om die helemaal uit m'n rugzak te vissen. Zo nat word je nou ook weer niet van een half uurtje.

Foto's maak ik niet veel meer op dit laatste stukje en dan ben ik weer binnen. Afmelden en een praatje met bekenden maken en dan zit het er weer op voor vandaag. Heerlijke tocht geweest en hoeveel ik ook van de winter houd: ik was toch blij dat het niet glad meer was (op een paar stukjes na dan … )

Vergeet mijn gastenboek niet!