De Capelse 2Daagse

 

  De Capelse 2Daagse. Verleden jaar hadden we een record-opkomst gehad, dus had ik voor dit jaar wat extra plaatjes laten drukken. Maar de weersvoorspelling werden naarmate de week vorderde dermate gruwelijk, dat onze verwachting op een grote opkomst recht evenredig daalde met het kwik in de thermometer.

 

De zaterdag zou nog een mooie dag worden, maar voor zondag werd er hevige sneeuwval voorspeld. Berichten van Walkers4Walkers Sunny, Ben en Gery die op zondag uit respectievelijk Den Helder en Hoofddorp zouden komen dat ze onder die omstandigheden geen urenlang in de auto gingen zitten. Ik kon ze alleen maar gelijk geven.

Wie wel zou komen van het forum was Maike (Voy con Dios), die zou van zaterdag op zondag bij mij blijven slapen. Zaterdag zouden ook JohnnyWalker en OpaPaul present zijn en Marjanneke kwam op zondag. Ik zou zaterdag eerst Suze op gaan halen en in verband met de sneeuw die er al lag ben ik een 10 minuutjes eerder van huis gaan. We waren mooi op tijd bij de start.

 

Langzamerhand druppelden de deelnemers binnen, maar het bleek wel dat de giga-opkomst van verleden jaar op geen stukken na gehaald zou worden. Rond 9 uur hield Gijs zijn traditionele speech en werd het officiële startsein voor de 2Daagse 2009 gegeven door de wethouder van sport van Capelle a/d IJssel: de heer Maic Jaliens. Hijzelf zou ook de 5 kilometer mee lopen.  

 

Een eindje na de “grote meute” ging ook ik op pad om te genieten van een geweldige, winterse tocht. Het was prachtig mooi, deze zaterdag. Lekker winterkoud, mooie sneeuw en goed begaanbare wegen en paden. De pijlers waren ook in dit barre weer al vanmorgen om half 7 op pad gegaan en hadden een uitmuntende klus geklaard. Op een enkele keer na was er perfect gepijld. Ik geef het je te doen onder deze omstandigheden.

 

  Natuurlijk heb ik ontzettend veel foto's lopen maken, vooral in de open weidse polders. Heerlijke vergezichten over een wit landschap. Ik heb een stukje samen gelopen met Anja en Wim-Jan, die hebben zelfs een stukje ge-ijswandeld! Maar het ijs begon toch wel heel erg hard te kraken, dus zijn ze toch maar weer gewoon over de weg gegaan.

 

Ik heb alle rusten op de allerlaatste na benut, dat waren 2 caférusten (in Bar Gezellig en De Harmonie) en twee wagenrusten. Vooral de wagenrusten natuurlijk, die bikkels staan daar toch maar in weer en wind voor ons. Want om te lopen vond ik het heerlijk vandaag, maar ik had niet graag urenlang stil gestaan!

 

En dan het pontje van Ouderkerk a/d IJssel naar Nieuwerkerk a/d/ IJssel. Hartstikke leuke overvaart is dat en het enthousiasme van de pontbaas is geweldig! Ik zou de man met plezier 1000 deelnemers gunnen! Maar hij vond de 69 mensen die hij tot nu toe geturfd had ook al mooi, want zei hij, anders komt er op zo'n dag bijna niemand!  

 

En opeens miste ik op het pontje m'n Vlieland-sjaal … Potdikkie, die lag nog in De Harmonie natuurlijk. Tja, en aan die sjaal ben ik nogal gehecht. Ik was dus echt van plan om terug te varen, maar ik baalde wel, omdat Maike en Suze dan natuurlijk nòg langer op me moesten wachten. Maar daar was ridder-in-nood Julius! Hij bood heel lief aan om de sjaal voor mij te gaan halen, want zoals hij zei: ik ben sneller heen en weer dan jij!

En ja hoor, daar verdween Julius weer met de boot terug naar de overkant. Geweldig, hè! Ik wou bij de volgende wagenrust op hem wachten, maar al wie er kwam, geen Julius. Ik stond te vernikkelen en ben toen toch maar doorgelopen, Julius heb ik die dag niet meer gezien, maar och, morgen zou ik er toch weer zijn, dan kreeg ik mijn sjaal wel weer.

 

  Na een klein stukje Schollebos was ik weer terug bij de finish, het was een heerlijk dagje geweest, ik voelde me alleen een beetje misselijk. Had ook al de hele dag nergens trek in gehad. Beetje balen. Maar goed, na een drankje zijn we met z'n drieën vertrokken. Maike liet haar auto staan en reed ook met mij mee. Na Suze veilig in Ridderkerk afgezet te hebben, reden we verder naar Rozenburg.

 

Daar aangekomen eerst wat gedronken en daarna heerlijk gebadderd. Terwijl Maike in het schuim lag te dobberen heb ik de kip in de marinade gezet en daarna hebben we kipsaté met brood en salade gegeten. Nog een beetje TV gekeken en wat op de bank gehangen, maar we waren allebei toch wel errug rozig, dus zijn we om 10 uur in ons mandje gedoken. Maike gezellig bij de beren op de Beereplaats.

Hier de foto's van dag 1.

 

 

 

's Morgens natuurlijk weer hartstikke vroeg aan het ontbijt, waar Bram op een schandalige manier bij Maike om ham zat te bedelen, en ja hoor, 's nachts was er een hele bulk verse sneeuw bijgevallen. Gauw de auto vast sneeuwvrij gemaakt en toen aan de warme koffie. Om half 8 glibberden we het woonerf af en ook op de doorgaande weg en de grote weg was het behoorlijk glad. Gelukkig reed iedereen rustig, hoewel er toch weer een paar snelheidsmaniakken tussen zaten.  

 

Mooi op tijd pikten we Suze weer op en de overgang over de Brienenoordbrug was prachtig! Helemaal geen verkeer, een oranje lucht van de straatverlichting en overal sneeuw. Grandioos. Gelukkig kon Maike er een foto van maken, ikzelf had dat met die gladde weg nu niet aangedurfd.

We waren goed op tijd bij de start en daar zat een uitgedunde bemanning van het startbureau. Er was besloten om de 35 km te laten vervallen vandaag en de mensen werd aangeraden om 5 of 10 kilometer minder te lopen dan ze normaal zouden doen. Omdat er op een minimale deelname werd gerekend waren een aantal medewerkers opgebeld dat ze maar beter gewoon thuis konden blijven, zeker als ze wat verder weg woonden.

De pijlers waren wel op pad gegaan en ook de bemanning van de rustposten stond klaar om te vertrekken. Alle hulde voor deze dappere dodo's! Het deelnemersaantal bleef deze dag steken op 66, maar die 66 hebben dan ook wel een dag gehad die ze nog lang zal heugen! Wat een barre en boze tocht vandaag!

 

  Het bleef maar sneeuwen en ook woei het behoorlijk. Ik heb toch nog wel foto's kunnen maken, maar de prachtige zonnige plaatjes van gisteren konden niet geëvenaard worden. Maar wel blijkt uit de foto's van vandaag hoe bar het was. Eén foto van een verlaten weg vind ik wel iets weg hebben van een foto uit "de hel van 63".

 

Ik had vandaag gekozen voor de 15 km, ook Maike nam de 15, maar die liep met Suze en Adrie mee vandaag, ik ging gewoontegetrouw weer in m'n eentje op pad. En het begin was geweldig, ik had het heel erg naar m'n zin, maar helaas begon ik na een uurtje toch weer vreselijk misselijk te worden.

 

De rust in Rijckevorsel na ca. 7 km deed me geen goed, de misselijkheid bleef en ik vond het niet leuk meer. Het parcours was wèl leuk op dit stukje, over de vlondertjes door het Hitland en over leuke graspaadjes en bruggetjes. Maar doordat ik me zo beroerd voelde kon ik het niet echt meer waarderen.  

 

Bij de soeppost aangekomen heb ik geprobeerd mezelf een beetje op te knappen met een bakje kippensoep, maar ik knapte eerder af dan op. Toen Wilfried dan ook aan kwam rijden met de auto, heb ik een lift terug genomen naar de finish. GPS stond bij de soeppost op 10 km en dat was in deze omstandigheden meer dan genoeg.

Ik vond het wel hartstikke jammer natuurlijk, want dit weer is precies spekkie voor mijn bekkie. Maar het zat er vandaag gewoon niet in en ik was blij dat ik weer in de kantine terug was. Na een poosje arriveerden ook Maike, Suze en Adrie en met een heel groepje hebben we nog even nagepraat. Ook de pijlers waren inmiddels terug op het startbureau en vertelden barre verhalen. Het is wel duidelijk: over deze tocht wordt nog jaren nagepraat!

 

  En toen moesten de auto's weer sneeuwvrij gemaakt worden, vooral die van Maike want die had natuurlijk de hele nacht daar gestaan. Dat hadden we ons niet gerealiseerd, maar de RWV- ers van de organisatie waren 's morgens toch een beetje geschrokken toen ze die ingesneeuwde auto zagen staan: "We zijn gisteren toch geen wandelaar kwijt geraakt?"

 

Ook de terugreis verliep zonder problemen, hoewel het wel spectaculair was op de weg. Zo zagen we een sportwagentje dat muurvast stond in een hoop sneeuw midden op een kruispunt. Inzittenden van andere auto's hielpen om hem weer op weg te krijgen en zie: niemand werd ongeduldig of toeterde!

Na een tijdje sms-te Maike ook dat ze veilig thuis was gearriveerd en zo is een geweldig weekend weer in de geschiedenisboeken bijgeschreven!

Hier de foto's van dag 2

 

 

 

Ook Maike maakte een verslag en OpaPaul maakte foto's!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!