De Snerttocht in Papendrecht

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

  Na een heerlijke vakantie in Andorra en een geweldige IML-tocht in Barcelona stond er voor vandaag een echt Hollands poldertochtje op het programma: De Snerttocht in Papendrecht. En het was ook nog eens een lekker Hollands miezerweertje vandaag, ik viel dus echt met m'n neus in de boter!

 

Het vinden van de startplaats gaf wat problemen. In het LWP stond Matena en dat bleek later de Matenaweg te zijn. En die ligt heel ergens anders, dat kunnen diverse mensen met me eens zijn! Gelukkig wist ik ook de postcode en zo heeft BramBram me keurig naar de start geloodst.

 

Gauw ingeschreven, nog een bakkie koffie gedaan, met een paar bekenden gekletst en toen maar op pad voor de 25 km door de Alblasserwaard. Zoals gezegd miezerde het, maar er stond net niet teveel wind om met een pluutje te lopen. Hoewel het soms niet veel scheelde!  

 

Heerlijke lange polderwegen kregen we het eerste stuk voorgeschoteld en ook een stukje door het Alblasserbos. We zijn zelfs vlak bij de start geweest, maar gingen rechts uit de flank het bos weer in en even verderop was daar de verzorgingspost in de grote witte tent.

 

  Jacqueline van Walkers4Walkers stond hier in de verzorging en ik heb me een heerlijke kop erwtensoep op laten scheppen. Mmmmmm, dat smaakte best goed met dit weer. Er zat ook lekker veel worst in. Na de soep nog even de dixi met een bezoek vereerd en toen maar weer verder voor de 2e helft.

 

Die ging in het begin wat meer door de bebouwde kom, niet helemaal mijn smaak, maar na verloop van tijd kwamen we langs de Merwede te lopen en dat vond ik weer heerlijk. Mooi uitzicht op Dordrecht aan de overkant van het water.  

 

Het weer bleef spetterachtig, hoewel sommige stukken bijna helemaal droog waren. Bij de rust had ik een wegwerpponcho aangedaan om m'n camera, mobiel en rugzak een beetje te beschermen en dat lukte prima. GPS kan wel tegen een buitje, maar ook die hing mooi beschermd onder de doorzichtige poncho en heeft door dat doorzichtige nog steeds een goed bereik.

 

  Via een enorm blubberpad (ik moest echt oppassen om niet uit te glijden) kwamen we bij een hoge brug over de A15 en toen was het nog een klein kilometertje. De tocht was prima aan de afstand, net een ietsje langer dan 25 km.

 

Terug in het startbureau nog een bakkie koffie gedaan in het gezelschap van Anja en Wim-Jan (die was ik onderweg al tig maal tegengekomen) en daarna het blauwe beestje opgezocht voor de rit terug naar huis. Een heerlijke, onvervalste herfsttocht, ik heb genoten!

 

 

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!