Rondje Oosterschelde
De Oosterscheldekering en de Zeelandbrug

Dag 1

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Als eerste in m'n nieuwe serie Bruggen, dammen, tunnels en pontjes stonden dit weekend twee titanen van oeververbindingen op het programma. Al jaren wil ik een keer de Zeelandbrug wandelend over, maar het leek me niet zo leuk om heen en terug te lopen. Ik kwam op het idee om een rondje te maken en via de Oosterscheldekering terug te wandelen. Toen ik de route uitzette in MapSource en Google Earth bleek de totale afstand uit te komen op ca 55 km. Hmmmm, da's voor één dag wel erg lang, maar voor een weekendje is het prima te doen natuurlijk!

Zierikzee ligt vlak bij de Zeelandbrug en dat is ook alweer zo'n stadje wat al heel lang op m'n lijstje van “te bekijken dingen” staat. Dat kan ik dus mooi combineren! Terugrekenend kan ik dan midden op de Oosterscheldekering (bij de Neeltje Jans) starten. De eerste dag loop ik dan 25 km naar Zierikzee, zodat ik daar nog genoeg puf heb voor een leuke stadswandeling. De tweede dag begin ik helemaal aan het begin aan de Zeelandbrug en loop over Noord-Beveland terug naar de Oosterscheldekering, afstand 30 km. Mooi plan en een overnachting in Zierikzee via Vrienden op de Fiets is gelukkig gauw geregeld. Daan kan op pad!

Om ongeveer half 10 zaterdagmorgen arriveer ik bij de Neeltje Jans en zoek een parkeerplekje voor Pandaatje. Er zijn daar gigantische parkeerterreinen, inclusief een betaald-parkeren-terrein bij het werkeiland. Maar dat laatste wordt me te prijzig en ik zet Pandaatje vlak bij het strand naast een paar andere autootjes. Toch wel een beetje eng om hem zo alleen te laten staan 's nachts …

Ik hijs m'n wat zwaardere rugzak dan normaal op m'n schouders en begin welgemoed aan het Rondje Oosterschelde. Natuurlijk begin ik direct al fotootjes te maken van deze gigantische kering, ik ben hier wel al vaker geweest, maar het blijft indrukwekkend natuurlijk. Verder is hier een earth-cache van geocaching.com en als bewijs moet je een fotootje van jezelf bij pijler S1 opsturen. Gelukkig komen er net twee fietsers aangereden en die zetten mij even met GPS op de foto. Ziezo, de eerste cache van dit weekend is binnen.

Ik loop verder over de kering en geniet van de zon die in de verte onder de wolken uitpiept. Twinkeltjes op het water en uitzicht op de Zeelandbrug héél in de verte! Wat ziet die er van hier uit fragiel uit, vreemd idee dat ik daar morgen overheen loop!

Iets na elven gaat de zon schijnen en wordt het een zonovergoten weekend. Vandaag heb ik wind mee en zonder een opfrissend windje in je gezicht is het weer erg warm. Ik doe dus heel rustig aan, maak veel foto's en ga regelmatig een bakkie doen in een reaturantje. Het eerste deel van het parcours tot Serooskerke is bekend terrein, ik kom langs Burghsluis waar ik koffie met een appelpunt neem en een stempeltje in m'n wandelboekje scoor, daarna langs de Plompe Toren en over een natuurpad dat gedeeltelijk heerlijk in de schaduw ligt.

Voor ik het weet ben ik bij Serooskerke bij een patattent die daar staat. Ook hier maar een kopje koffie genomen en een extra kopje voor in m'n thermoskan, ik weet niet of ik hierna nog veel restaurantjes tegen kom. Hier vlakbij ligt een caisson in het water en daar ligt de 2e cache die ik voor dit weekend in gedachten had. Een gewone cache dit keer, dus het ordinaire zoekwerk. Ik heb hem gauw gevonden, (hij lag op een origineel plekje, dat wel!) en omdat alle muggles met hun ogen dicht van de zon lagen te genieten kon ik ongestoord loggen.

Verder maar weer door het werkelijk prachtige “Plan Tureluur”. Ik had hier een leuk onverhard paadje buitenlangs uitgezocht, maar al gauw mocht ik niet verder: afgezet met hekken, zonder overstapjes. En ja, in een natuurgebied moet je dat respecteren natuurlijk! Dus maar netjes terug naar het fietspad en ook dat was best de moeite waard.

Na toch nog langs een restaurantje gekomen te zijn (de Heerekeet) volgde een heel lang stuk langs het water en nu werd de Zeelandbrug toch wel erg groot! En ook de torens van Zierikzee waren nu binnen handbereik. En ja hoor, ik mocht de dijk af en door de weilanden naar het stadje. Stukje door de buitenwijken, waar ik bij een Lidl nog een flesje zonnebrandcrème heb gekocht en toen liep ik in één ruk door naar de Pieterseliestraat waar m'n logeeradres was.

Daar werd ik allerhartelijkst onthaald en in de tuin gefuifd op een lekker koud drankje. Ik heb een mooie ruime kamer met een lits-jumeaux, in een andere kamer komen nog twee dames die op de fiets onderweg zijn. Ik wissel m'n schoenen heerlijk voor sandalen en fris me een beetje op, waarna ik Zierikzee ga verkennen.

En wat een supergezellig stadje is dat! Ik val natuurlijk ook wel met m'n neus in de boter dat er een soort havenfeesten aan de gang zijn en dat het prachtig mooi weer is. De hele stad is één groot terras. En soms denk je dat iets een terras is en dan blijken het gewoon de bewoners te zijn die er met z'n allen rond tafeltjes zitten. Ik ga eindelijk de mooie poort die ik al zo vaak langs de weg had zien staan, bekijken en wandel bekant het hele stadje door. Op een terrasje eet en drink ik wat en dan ga ik weer “huiswaarts” voor een welverdiende nachtrust.

Dag 2

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Die nachtrust verloopt (nadat ik wakker ben geschrokken van het feestafsluitende vuurwerk) ongestoord en 's morgen geniet ik van een uitgebreid ontbijt met zowaar verse broodjes, gehaald bij een bakker in Westenschouwen. En we krijgen zelfs een Zeeuwse Bolus bij het ontbijt! Ik eet niet zo erg veel (ben geen grote ontbijter), maar het smaakt prima. En dan even afrekenen en op pad voor dag 2. O ja, ik krijg ook nog een met koffie gevulde thermoskan mee, geweldige service!

Door een uitgestorven Zierikzee wandel ik richting de Zeelandbrug en zo gauw ik buiten het dorp kom wijst de eerste de beste richtingaanwijzer al de goede kant op. Niet te missen zo'n brug! Ik besluit toch nog maar even tot een sanitaire stop in de struiken voor de zekerheid, op die brug is niks natuurlijk!

Ik kom recht op de brug aflopen, die als een grote bult in de verte zichtbaar is en vlak voordat ik er ben, gaat hij open! Leuk gezicht natuurlijk. Gelukkig sta ik aan de goeie kant voor het bord "Zeelandbrug" en eindelijk wandel ik dan de brug der bruggen op! Omdat hij net open is geweest, komt er een hele colonne fietsers tegemoet en ik laat ze maar even voorgaan.

Het eerste hectometerpaaltje wat ik zie staan heeft nummer 19,5 en na 100 meter staat nummer 19,4, ze tellen dus af. De brug is 5 kilometer lang en ik reken even uit waar ik precies in het midden zal zijn en kom uit op ………. nummer 17! Toeval natuurlijk …

Het loopt heerlijk op de brug, er staat een lekker windje en de temperatuur is nu nog prima. Er zijn veel fietsers op de brug, maar die komen me allemaal tegemoet, elkaar passeren gaat prima, hoewel het fietspad vrij smal is. De overkant lijkt hartstikke dichtbij, ik kan me haast niet indenken dat het echt 5 kilometer brug is … Aan m'n rechterkant zie ik de Oosterscheldekering net zo klein als gisteren deze brug. Poe, poe, ik moet nog een heel eind!

Bij hectometerpaaltje 17 aangekomen komen er zowaar twee toerfietsers aan, ik zwaai even dat ze even afstappen en vraag of ze een fotootje van me willen nemen, met paaltje nummer 17. Geen probleem natuurlijk en we maken nog even een praatje. Zij fietsen het rondje, dat schijnt erg populair te zijn onder fietsers.

Ik ga verder over de brug en loop te genieten. De overkant komt nu echt dichtbij en aan de hectometerpaaltjes te zien is het toch echt en heussies 5 kilometer en ja hoor, als ik de brug af kom staat daar paaltje nummer 14,5! Precies 5 kilometer dus. Het is een geweldig stuk om te lopen geweest, haast niet voor te stellen dat je zowat een uur wandelt en dan steeds op dezelfde brug bent!

Weer aan de vaste wal loop ik een stukje terug naar de waterkant en ga even onder de brug staan om vanuit dit perspectief een fotootje te maken. Als je iets verder loopt krijg je een prachtig plaatje van de hele brug die in de verte in de schimmigheid verdwijnt. Prachtig bouwwerk! Hier is trouwens een mooi (heel kort) filmpje van de brug, in gedachten kun je me zien zwaaien!

Dan is de brug alweer geschiedenis en loop ik verder naar Colijnsplaat. Nu ik geen wind meer over het water voel valt de warmte als een deken over me heen. Pfffff, 't zal afzien worden vandaag! In Colijnsplaat ligt weer een Earthcache en vlak daarnaast staat een restaurantje met een schaduwrijk terras. Ik ga op de foto met de cache en drink een kopje koffie. In het toilet breng ik nog even een nieuw laagje zonnebrandcrème aan.

En verder gaat het weer, ik loop voornamelijk over schapendijken, dat is wel wat zwaarder doordat het allemaal gras is, maar bovenop de dijken vang je tenminste nog wat wind. Als ik dat hobbelige gras even zat ben en toch onderlangs loop, zit daar precies op het goeie moment een minicamping. Ik mag even van het toilet gebruik maken en vul direct even m'n waterzak bij. Ook maak ik m'n bandana nat, lekker koel in je nek!

Ook bij de campings De Roompot en De Plu maak ik een tussenstop, ik neem geen koffie meer, maar in beide gevallen ijsthee. De Oosterscheldekering komt langzamerhand toch wat dichterbij en als ik De Plu eenmaal voorbij ben, kom ik op een prachtig plekje om een paar foto's te maken.

Dan ga ik de kering op en lijkt het zo gepiept te zijn. Nou, vergeet het maar, dit wordt nog het moeilijkste stukje van het hele weekend. Wind staat hier helemaal niet meer, er is alleen af en toe een schaduwtje van de pijlers, maar voor de rest is het afzien.

Tot m'n verrassing is er onder de hoge brug waar het autoverkeer overheen gaat een heel sluizencomplex en zowaar een klein restaurantje, een friettent eigenlijk. Wauw, da's net waar ik nu trek in heb, een grote patat met veel zout en mayonaise! Voor m'n darmen hoef ik niet bang meer te zijn, 't kan nu nog hooguit een paar kilometer zijn.

Dat blijken er drie te zijn en over de saaiste weg die je je maar in kunt denken! Rechts een soort muur van asfalt en links wat laag struikgewas, bloedheet en voor je zie je alsmaar dat gebouw van de Neeltje Jans en dat komt maar niet dichterbij … Ben het best een beetje zat!

Het enige afleidinkje hier is een tunneltje onder de autoweg heen, met mooie muurschilderingen. Even schaduw. En dan kom ik weer bij het strandje waar Pandaatje staat. De parkeerplaats is afgeladen vol en ik moet echt goed kijken waar m'n Blauwe Beestje staat! Gelukkig is alles in orde en ik wissel gauw m'n schoenen voor m'n sandalen.

Zooooooooo, ramen open, airco aan, ff blazen en Pandaatje wordt heerlijk koel. GPS geeft aan dat ik vandaag 31,3 km onderweg ben geweest, eigenlijk net iets teveel vind ik, voor deze warmte en met die toch wel zware rugzak. Maar het is een geweldig weekend geweest, ik heb twee prachtige bouwwerken bewandeld en ben helemaal tevreden met deze goede start van een nieuwe serie wandeltochten!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!