Rondje Goudriaan

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

En vandaag was zo mogelijk een nog mooiere route dan gisteren! Alle hulde voor de parcoursbouwers van het AD, hoor. Als je de routes zo in de krant ziet staan op een kaartje lijken ze nog wel eens saai. Kijk maar op de uitvergroting van het plaatje hierboven. Vier zijden van een rechthoek, niks aan toch? Maar wat je op het kaartje niet ziet en in Google Earth misschien wel, is dat ik vandaag het merendeel over onverharde paadjes heb gelopen.

Vooral direct in het begin, na de passage van de Goudriaanse molen heb ik het mooiste grasdijkje gelopen wat ik ooit heb gezien. In één woord schitterend! Vlak voor ik het dijkje op ging werd ik gedaggezegd door een hardwerkende boer en hoorde ik twee motoren op de weg, daarna heb ik drie kilometer langs niks anders gehoord dan de wind en het fluiten van de vogeltjes! Onvoorstelbaar op een mooie zonnige zondag in juli!

 

  De grasdijk was omzoomd met bomen en groen, waardoorheen je prachtige doorkijkjes had naar de kerk en de molen van Goudriaan in de verte en aan de andere kant op Hollandse weilanden met nog Hollandser koeien. Ik passeerde de nodige hekjes, sommige met een klaphekje, andere met een overstapje en soms kwam een nieuwsgierige koe even kijken wat die mevrouw daar toch nou wel deed.

 

Aan het einde van dit pad stond er een uitnodigend bankje en vandaag was ik wel blij met m'n thermoskan, want horeca onderweg was er niet. Maar goed, de route was niet zo lang (16 km volgens de beschrijving, 18 km in werkelijkheid) dus met af en toe een bankje was het best te doen.

Er zaten ook een paar stukjes over fietspaden in de route en ook deze fietspaden waren heel rustig. Waar is heel vakantievierend Nederland? In ieder geval niet in de prachtige polders rondom Goudriaan, waar ik eigenlijk niet rouwig om ben, m'n kluizenaarshart gaat van dit soort routes sneller kloppen.

Het derde stuk van de rechthoek bestond uit alweer een grasdijk langs het riviertje de Goudriaan. Weer langs een molen en achtereenvolgens overstapjes naar weilanden met paarden, schapen en koeien. En vond ik vroeger al dat loslopend vee nog een beetje eng, ik begin er nu steeds meer aan te wennen. En zoals altijd waren de dieren ook vandaag eerder nieuwsgierig dan gevaarlijk.

 

Erg leuk was ook een bruggetje, waar ik na verloop van tijd het riviertje over moest steken. Vroeger is daar een pontje geweest, het Pinkenveer, en het oude Veerhuis staat er nog, met daarop het grote bord met de veertarieven van 1912. Echt de moeite waard om even op het plaatje te klikken. Zo moest bijvoorbeeld voor "ieder rijtuig van gemak of weelde, bespannen met een paard" 10 cent betaald worden. Lachen!  

 

  Vlak voor het eind kwam ik langs "De schuilplaats", een gemaaltje dat (zoals de naam dus al zegt) is ingericht als schuilplaats. Op één van de muren staat de tekst van een psalm geschilderd, er ligt een bijbel en een gastenboek. Ook hangt er een gedicht over wie hier allemaal schuilen. Ik zal wel onder de categorie "Randstedelingen" vallen hoewel ik niet fiets. En hoewel ik niets met de religieuze achtergrond van deze schuilplaats heb, vind ik het toch een bijzonder plekje. Ik schrijf wat in het gastenboek en laat een paar kaartjes van m'n website achter.

 

Na een lang en warm stuk over een fietspad in de volle zon (nadat de zon 's morgens uitbundig scheen, is hij daarna wat achter de wolken gekropen om er aan het eind van de tocht weer achter vandaan te komen) arriveer ik weer bij "Het Raadhuis van Goudriaan", waar Pandaatje weer braaf staat te wachten. Geweldig weekend geweest!

 

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!