De Vecht en Buitenplaatsentocht

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

6 juni, en een LWP vol met leuke tochten! Tjonge, jonge, jonge wat was het weer moeilijk kiezen … De Ooievaarstocht in Groot Ammers, de Biwantotocht, de Molentocht in Kinderdijk, de Kippenloop in Katwijk, de Halve Zolentocht in Waalwijk … pffffffff. Dan maar weg gaan strepen, ooievaars, molens en halve zolen deed ik al een keer eerder, de Biwanto had geen afstand tussen de 40 en de 18 (en na een bruiloft had ik geen zin in een 40) en de Kippenloop trok me niet zo, ik heb de laatste tijd genoeg bossen, duinen en strand gezien! En zo viel de keus dit keer op de Vecht en Buitenplaatsentocht in Loenen aan de Vecht.

Toch wel weer een aardig eindje rijden en zo heel vroeg was ik niet opgestaan, voor mijn doen vrij laat begon ik dus aan de 25 km. Het was kwart voor 10 en het zonnetje scheen nog volop. Wat later kwam er sluierbewolking aandrijven en werd het zonnetje behoorlijk getemperd. De temperatuur was prima, het eerste uur vond ik het zelfs uitgesproken fris.

Het allereerste stukje moet even langs de provinciale weg en we steken via de grote Loenerslootsebrug het Amsterdam-Rijnkanaal over. Aan de andere kant loop ik een klein stukje verkeerd. Volgens de routebeschrijving moest je de weg over steken en aan de overkant rechts het fietspad op. Maar ik zie aan deze kant het plaatsnaambord Loenersloot staan en ik besluit naar het bord te lopen, een foto te maken en daar pas de weg over te steken en het fietspad op te gaan.

Jaaaa, mis dus! Zit er precies op die l*llige 200 meter die ik aan de verkeerde kant loop, aan de goeie kant een weg linksaf, die ik niet kon zien en waar ik dus in had gemoeten! Eigen schuld, dikke bult. Dom dom dom … Gelukkig had ik het snel in de gaten en het heeft me al met al nog een leuke foto van een bruggetje opgeleverd.

Weer op de goeie route ging het verder over een smal graspaadje langs het water, eerst langs woonarken, daarna via klaphekjes de weilanden door, waar schapen grazen en gewoon lekker lui liggen te wezen. Op een bordje in het water zie ik dat dit hier de Nieuwe Wetering is.

Overigens zie je hier in de verte de A2 lopen en daar is zo te zien een ernstig ongeluk gebeurd, twee ambulances zie ik staan, een brandweerauto en ook de traumahelicopter vliegt rond. Brrrrrr, daar heb ik net zelf ook nog gereden. Zeker een half uur verder krijg ik weer zicht op de A2 en zie daar nog steeds een gigantische file staan. Toch een beetje deprimerende gedachte dat er weer een hoop mensen in verdriet gedompeld worden vandaag.

Een stukje verder lopen we een kilometertje langs het Amsterdam-Rijnkanaal, waar we volgens de routebeschrijving met een pontje over moeten steken. Ik zie het bootje al van verre heen en weer varen. Zo te zien is het een continu-dienst, dus lang wachten zal niet nodig zijn. En ja hoor, ik wandel zo de pont op en na eventjes op de wandelaars achter me gewacht te hebben, steken we de woelige baren over.

Er komt net een grote boot voorbij en heel eventjes liggen we op ramkoers, dan schieten we achterlangs en in de golfslag van die grotere boot wiebelen we woest naar de overkant. Met een noodgang vaart de schipper recht op de over aan, maar met jarenlange ervaring trekt hij natuurlijk op tijd naar links en legt hij keurig langs de kade aan.

Ik maak nog even een babbeltje met de pontbaas en vraag of dit veer altijd gratis is of dat de wandelvereniging de overtocht betaalt. Nee, dit pontje is altijd gratis. Het is het enige pontje dat nog vaart over het Amsterdam-Rijnkanaal en eigenlijk willen ze de dienst wel opheffen, maar dat mag niet. Toen hier 130 jaar geleden het eerste kanaal (het Merwedekanaal heette het toen) gegraven werd, is aan de bewoners aan beide zijden toegezegd dat ze voor altijd en eeuwig, op het punt waar vroeger de weg lag, gratis van a naar b kunnen komen, ondanks dat dat kanaal dwars door die weg heen gegraven is. Aan de kant waar we aanleggen staat er een grote bel, waarmee de pontbaas gewaarschuwd kan worden. Die bel staat er ook al 130 jaar, vertelt de schipper met veel enthousiasme. Zie hier een filmpje op YouTube van het pontje.

Ik vind het weer een prachtig verhaal en vervolg aan de andere kant van het kanaal de weg richting Breukelen, waar in het centrum gelegenheid tot rusten is. Onderweg zet ik nog even een binnenvaartschipper die z'n auto aan boord aan het takelen is op de foto. Al gauw kom ik Breukelen binnen en over leuke oude ophaalbruggetjes en langs grachtjes met oude huisjes beland ik op de brink, waar het stikt van de terrasjes.

Ik zoek ook een tafeltje uit en al gauw staat er een bakje koffie met een overheerlijke appelpunt voor m'n neus. Na de rust gaat het nog een klein stukje door het oude centrum van Breukelen, waar het in de smalle straatje heel erg druk is met wandelaars, fietsers, mororrijders en auto's. Na een ophaalbrug komen we aan de oever van de Vecht terecht.

En daar is het genieten natuurlijk van het zicht op de prachtige buitenplaatsen en de juweeltjes van prieeltjes die hier overal staan. Het enige jammere is dat de weg zo ontzettend druk is. We lopen met het water rechts van ons en dat betekent (omdat ik altijd links van de weg loop), dat ik iedere keer voor een fotootje de weg over moet steken anders heb ik iedere keer een stuk weg op de foto.

Het zonnetje laat zich ook weer zien en ik begin het wat warmer te krijgen. Als we dus van het kanaal afbuigen en daar de tweede rust is, doe ik m'n jasje in de rugzak. De tweede rust sla ik trouwens over, die zit vrij snel na de eerste en ik zit nog vol van de vorige rust.

Hierna komt er een heerlijk stukje parcours over rustige weggetjes en fietspaden, door de weilanden, langs watertjes en over leuke bruggetjes. En hoewel er hier best wat rechte stukjes in zitten is het zeker niet vervelend, paard en wagens, koeien, mensen die honden uitlaten, fietsers die dit keer vriendelijk gedag roepen, ik heb lopen genieten!

Ook kom ik nog twee mensen tegen die me herkennen van m'n website, dat was me vanmorgen ook al overkomen en ik vind het leuk dat m'n visitekaartjesactie dus toch resultaat oplevert! Even later zitten m'n "fans" lekker op een bankje even een eigen rust in te lassen en ik zet ze op de foto: hier is ie dan!

De derde rust zit op ca. 20 kilometer in een uitspanning bij een watersporthaventje, de 1e Aanleg. Het terras zit hier vol met vissers die net een wedstrijd achter de rug hebben. Eén van hen loopt te zeulen met een gigantische prijsbeker, zo'n groot glimmend geval, 't lijkt de snelwandelwisselbokaal wel!

De laatste 6 kilometer (ja ja 't was een lange 25, plus nog eens die kilometer die ik in het begin verkeerd gelopen was) lopen we weer een heel stuk langs de Vecht. Dit keer de andere kant op, dus aan de goeie kant voor de fotootjes. We komen ook langs leuke oude boerderijtjes, die vind ik persoonlijk leuker en knusser dan die statige buitenplaatsen, en we passeren kleine sluisjes. Ook varen er droompjes van boten over de Vecht!

Ook staat hier langs de Vecht een heel groot gebouw, met prachtige spreuken en wapens op de gevel. Ik sta zowat op m'n kop om er wat mooie fotootjes van te maken en even verder blijkt dat hier een penitentiaire inrichting voor vrouwen is gevestigd, soort vrouwenvleugel zeg maar … Afgesloten met een groot hek dus en verboden terrein om wat fotootjes van de binnenplaats te maken.

Vlak voor Loenen gaan we nog over een smal jaagpad langs het water, waar we desgewenst kersen en ander vers fruit kunnen eten. Eerst dacht ik dat je ze ook zelf mocht plukken, maar er blijkt een verkoopstalletje te staan. Het ziet er gezellig uit, maar zo vlak voor het eind heb ik geen zin meer om uitgebreid te gaan zitten.

Het laatste stukje gaat door het historische binnenstadje van Loenen en dus alweer bruggetjes, oude huisjes en een prachtige kerk. Het kan niet op vandaag! Voldaan meld ik me af. Ik heb het een prachtige tocht gevonden, heel goed gepijld en met prima rusten. Jammer dat die weg langs de Vecht zo druk is, maar dat werd voldoende goedgemaakt door de rest van het parcours. En ik zou die weg langs de Vecht toch ook niet willen missen, het zicht op al die buitenplaatsen hoort nou eenmaal bij een tocht met deze naam, toch?

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!