Pink Angels I Care Tocht

 

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

Ik wilde dit weekend de Kennedymars in Hilversum lopen, maar toen ik vrijdagmorgen opstond, voelde ik eigenlijk direct aan m'n rug, dat dat geen verstandige zet zou zijn. Van de week had m'n fysiotherapeut zich geconcentreerd op m'n onderrug en me al gewaarschuwd dat ik daar klachten over kon krijgen. Welnu, daar waren die klachten dan.

Daarbij werd voor de nacht ook nog eens erg slecht weer voorspeld en tijdens de KM van Hilversum liggen de rustposten vrij ver uit elkaar. Ook geen weer om even op een bankje te gaan rusten dus. Toch leek het in de loop van de dag iets beter te gaan met m'n rug en 's avonds ben ik toch nog op weg gegaan naar Hilversum. Maar al in de auto bleek al dat het toch niet ging, dus ter hoogte van Reeuwijk ben ik teruggereden. Geen KM dit weekend!

 

  De volgende morgen was het prachtig mooi weer (de Kennedylopers hadden het ook de hele nacht droog gehad, bleek uit de berichten van de Walkers ter plekke) en ik had inmiddels besloten om de I Care Tocht van de Pink Angels te gaan lopen. Die werd dit jaar voor de 4e keer georganiseerd en er gaat altijd een grote groep Walkers heen. Ikzelf was er nog nooit geweest, dus de tocht zou voor mij helemaal nieuw zijn.

 

Best een aardig eindje rijden en ik moest onderweg nog even tanken, maar mooi op tijd arriveerde ik in Rheden, waar het halve dorp afgesloten was vanwege een kermis. De parkeerplaats waar normaliter gebruik van kan worden gemaakt stond nu dus vol met draaimolens en suikerspinkraampjes. Gelukkig vond ik in een zijstraatje vlak bij nog een mooi plekje. Een lekker plekje zelfs … maar daarover later!

Binnen bleken er al aardig wat Walkers aanwezig te zijn en iedereen was verrast om mij ook tegen te komen, ik had er gisteravond niets meer van op het forum gezet. Gauw maar ingeschreven, 8 eurietjes dit keer, best veel, maar er gaat natuurlijk een groot deel naar I Care, dus dat geeft niet voor een keertje. Wilma haalt een bakkie koffie voor me als goedmakertje dat ze haar Franse petje niet op heeft …

 

Dan vertrekken we met z'n achten (Wilma, Syl, Ed, Adri, MarcL, Bill, Racoon en ikke) voor de 30 km. Er is ook een groepje (Sunny, Inger, Annelies, Maaike, Suus en Ben) die voor de 15 km gaan en er zijn ook wat loslopende Walkers die hun eigen tempo lopen.  

 

  Nog steeds met een stralend zonnetje duiken we al gauw de bossen rondom de Posbank in en komen daar de rest van de dag alleen nog maar uit om stukken hei over te steken. Het is allemaal prachtig, maar zoals gewoonlijk heb ik al dat bos na 2 uurtjes wel weer bekeken en snak ik naar wat weilanden met koeien en schapen er in. Maar goed, dat wist ik van tevoren natuurlijk en het gezelschap vergoedt alles.

 

We hebben erg veel lol onderweg en we lachen wat af tijdens onze klimmetjes de venijnige bulten op en al zwoegend over mulle zandpaadjes. Het is best een pittig parcours! Onderweg zitten drie cafés, waar we natuurlijk dankbaar gebruik van maken. De eerste zit al na 6,93 km en daar neem ik even een pijnstillertje voor m'n rug. Best wel een heftig parcours voor een zere rug! Ook ga ik hier even uitgebreid naar het toilet.  

 

  Direct na deze rust volgt er weer een pittige klim en ik ben blij dat ik even een pufje heb genomen. Het bos is overigens erg mooi, met zonnestralen door het frisse groen en op de grond nog de herfstbruine bladeren in een dichte laag op de bodem.

 

De tweede rust (en de controlepost) zit op 15,8 km en hier treffen we net de 15 km groep als wij weer op het punt van vertrekken staan. Bij deze rust staat een levensgroot beeld van Queen Trix op de fiets en natuurlijk maak ik even een fotootje van haar met mijn Rand 'Opale petje op haar hoofd.  

 

  Voor de rest is het bij deze rust niet zo geslaagd, duur, en met een onvriendelijke bediening. Ook de zon verdwijnt achter de wolken en stilzitten op het terras wordt een frisse bedoening. We gaan er dan ook weer vandoor en alweer via een fikse klim, stukje zelfs met een trap, belanden we boven op de Posbank. Prachtig uitzicht over de hei en de bossen, jammer dat de zon nu net weg is!

 

Om te wandelen blijft het een lekker temperatuurtje en we vervolgen onze weg door de eeuwig zingende bossen. Bij de rust heb ik van Bill een stukje worst genomen en van Wilma een bounty en dat moet ik op dit stuk weer flink bezuren. Heftige darmkrampen en op het eind een rust die maar niet wil komen, doen me weer eens achter een struik belanden. Blij dat ik altijd wc-papier bij me heb …

 

We komen ook nog langs een uitkijktoren bij een oorlogsdocument en Wilma en Adri trekken de stoute schoenen en klimmen naar boven om ons van boven af op de foto te zetten. Wij vermaken ons op de begane grond met fotootjes van onderaf nemen. Ach ja, verschil moet er zijn, hè …  

 

  En daar is dan eindelijk de rust (die trouwens vlak voor de finish zit) en hier strijken we weer met z'n allen op het terras neer. Hier is het wel gezellig en we nemen het er dan ook nog even van. Na ons komt Jannes nog aanwandelen met plastic tassen vol met papieren pijlen. Hij en z'n wandelmaat ploffen ook nog maar even neer op het terras, tja, ze zullen toch moeten wachten tot wij door zijn …

 

Na twee drankjes, waardoor de eerder gevormde pot zo goed als leeg is vertrekken we voor de laatste anderhalve kilometer. Dat is een peuleschilletje natuurlijk en al gauw zijn we terug in Rheden, waar de rest van de Walkers ons al op zit te wachten.  

 

Tussen alle wandelaars ontwaar ik ook Maas en Ruud, die vandaag speciaal gekomen zijn om eens flink te oefenen op het rusten. Zo te zien lukt het ze aardig, die komen er wel in Nijmegen … We melden ons af en krijgen een knalroze PinkAngels embleem als beloning. Boekje stempelen en dan ga ik aan de koffie.

 

  Het nabieren met z'n allen is natuurlijk zoals altijd een gezellig zooitje en we bieden ook beide Pinkies, Debbie en Sandra, een cadeautje uit de Lief en Leed-pot aan voor hun beider spruiten.

 

O ja, en ik heb de rode lantaren overgedragen aan Bill! Wilma maakte deze foto.

 

 

 

Na iedereen gedaggezoend en uitgewuifd te hebben, loop ik samen met Syl, die met me mee terug rijdt tot De Meern, terug naar de auto. En daar blijk ik toch vlak voor een ijssalon te staan! En daaaaaaaaar kunnen we allebei geen weerstand aan bieden natuurlijk en zo zitten we gezellig nog even op een bankje van een ijsje te genieten.  

 

Uiteindelijk in de auto raakt BramBram een beetje van slag in wereldstad Rheden en laat ons een rondje dorp rijden. Maar algauw zijn we op de snelweg en de rest van de rit gaat voorspoedig. Bij Syl drink ik nog een bakkie en maak even kennis met meneer Syl en dan ga ik verder naar Rozenburg. Ben best laat thuis, het was weer een lange, maar welbestede en supergezellige dag!

 

Een paar fotootjes uit deze slideshow heb ik gepikt van Wilma.

 

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!