Kennedymars WIK / RWV

Dordrecht - Ridderkerk - Dordrecht

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

  De tweede KM van dit seizoen staat van vrijdag 24 april op zaterdag 25 april op het programma en wel Dordrecht-Ridderkerk-Dordrecht, met vereende krachten georganiseerd door WIK uit Dordrecht en RWV uit Rotterdam.

 

Broer Henk zou deze KM ook mee lopen en Elly zou mij en de andere W4W'ers uit komen wuiven, daarna een paar uur gaan slapen en ons dan vanaf half 8 ongeveer weer gaan volgen..Helaas had ik op woensdag nog last gehad van een hevige koortsaanval met temperaturen boven de 39° en op de vrijdag zelf heb ik samen met Henk uren op Schiphol doorgebracht, wachtend op een vertraagd vliegtuig en later op bevroren laadruimluiken. Geen supergoede voorbereiding dus, op deze KM.

Elly haalt me om half negen op en na het inladen van al m'n spulletjes en het nog eens teruglopen voor vergeten dingetjes, vertrekken we gezamenlijk naar Dordt. Dat verloopt voorspoedig en ook de BramBram van Elly weet de Gravensingel feilloos te vinden.

 

Binnen is het al gezellig druk en ik vind nog een stoeltje bij een tafeltje met wat andere W4W'ers. Daar zit ik niet al te lang op, want ik moet natuurlijk allemaal bekenden gedag gaan zeggen en me natuurlijk ook aanmelden. Nummer 17 heb ik, waarom verbaast me dat nou niks? Ook krijgen we allemaal een presentje ter gelegenheid van de 10e KM van WIK en RWV: een klein reflectorlampje met de tekst 10 x Kennedymars WIK / RWV.  

 

Om 10 voor 11 begint Gijs aan z'n praatje en noemt daarin enkele Long-Distance Walkers. Ook vraagt hij aandacht voor de sponsorwerving van het 4Walkers4Education team, waarvan 3 leden deze KM meelopen. Dat zijn Carola, Trudy en Bernard, ook allen lid van W4W. Verder zijn van W4W aanwezig Bosso, Lange Halen, Rob en Aartje, Henske, Najmrah, de Mafioso, Knutsel, Despier, Veool, ons Belgische forumlid Steven en ik dan natuurlijk.

En dan gaat de lange stoet de nacht in. 168 deelnemers zijn er, dat is net iets minder dan het record van 170, twee jaar geleden. Het eerste uur loop ik samen met De Mafioso en dat blijkt later toch iets te hard gegaan te zijn. Maar het was wel gezellig, zo vaak loop ik ook niet samen met m'n broertje.

 

  De nacht is mijn favoriete deel van de tocht en het is een prachtige nacht, met een heerlijke temperatuur en mooi helder weer. Ook het parcours hier vind ik geweldig in de nacht. Leuke bospaadjes en onverharde stukjes worden niet geschuwd en er komen ook geen echt eindeloze lange stukken in voor. Via grote bruggen steken we een paar grote waters over en hebben we een prachtig uitzicht op de lichtjes van de omringende steden en industrie.

 

Nieuw in het parcours is een steile afdaling van een talud, ik ben blij dat het droog is, dit is met nat weer niet te doen, maar ik heb begrepen dat er dan alternatief gepijld wordt. Verder heb ik over het nachtelijk parcours niets dan lof, heel afwisselend en uitstekend gepijld!

Wel zijn op een gegeven moment onverlaten bezig geweest om onze pijlen uit te vegen en er hun eigen fabrieksels neer te zetten, uiteraard precies de andere kant op. Sommige mensen lopen inderdaad een stukje verkeerd, maar het groepje waar ik bij loop heeft al gauw door dat de pijlen “de pijlen” niet zijn en we keren op onze schreden terug om algauw de goede route weer te pakken te hebben. Ik sein Gijs nog even in, en ik hoor dat het al de 2e keer is dat er op dat punt ellende met de bepijling is. Heel flauw.

Ik kan me van twee jaar geleden nog herinneren dat er toen ergens een stuk inzat tussen twee posten van meer dan 9 kilometer, dit jaar is geen enkel stuk langer dan 7 kilometer, zodat je alleen maar kan concluderen dat de verzorging optimaal is! En hoewel ik geen grote gebruiker ben tijdens dit soort tochten is het toch fijn om te weten dat er ongeveer ieder uur iets te krijgen is.

 

En de variatie is groot, van krentenbrood via karnemelk en vla naar zoute drop en fruitsalade. Koffie, thee en allerlei frisdrankjes, nee van honger en dorst komen we hier niet om! En, ook heel belangrijk, ik ben één van de allerlaatste lopers en ook dan is er nog voldoende voorraad. Dat heb ik bij andere tochten wel eens anders meegemaakt!  

 

  Ook de grote rusten (op 20, 38 en 63 km) waren weer picobello in orde, op de tweede rust in sporthal De Fakkel in Ridderkerk was als verrassing Suze aanwezig. Die wilde graag alle RWV'ers gedag zeggen en was derhalve al om vier uur 's morgens in de sporthal aanwezig. En tja, dan kom ik als laatste RWV'er ook nog eens aankakken een paar uurtjes later. Maar toch zat ze nog op me te wachten!

 

In deze rust kon ik mijn reflecterende hesje en lampjesgedoe opbergen, vanaf hier zou de tocht bij daglicht verder gaan. Ook m'n jasje heb ik uitgedaan, maar m'n truitje met lange mouwen heb ik voor de zekerheid nog onder m'n T-shirtje aangehouden.

Ook bij daglicht bleef het parcours onveranderd mooi. Helemaal nieuw was de onderdoorgang onder verkeersknooppunt Ridderster heen. Geweldig, al die betonnen fly-overs die elkaar hoog boven je hoofd in de lucht kruisen. Het is nog heel vroeg op de zaterdagmorgen, dus heel erg veel verkeer is er nog niet op al die snelwegen, zodat de herrie meevalt. Vreemd hoor, ik heb altijd over die wegen heen gereden en nooit geweten dat daar een fietspad helemaal in de diepte liep!

 

Ondertussen is Elly met Wandelbeer ook weer op het parcours gearriveerd. Bij verzorgingspost nummer 5 zit Wandelbeer heerlijk in het zonnetje op me te wachten en vertelt honderduit over zijn logeerpartijtje bij “De Bruintjes” van Elly. Zo te zien is hij er helemaal mee verzoend dat hij niet meer mee kan op lange tochten!  

 

  Ik wandel inmiddels verder via de Pendrechtse molen en het bossige parklandschap daaromheen. Ik ribbel over de veeroosters in de bruggetjes en kom langzamerhand in de buurt van de beloofde parcourswijziging. Uitgerekend tijdens onze KM moeten ze geulen gaan maken in fietspaden! De parcourswijziging levert een verrassende aanblik op huizen die ik alleen van de voorkant ken. Eigenlijk wel leuk, dit uitzicht, je woont daar echt niet verkeerd!

 

Via een lange weg door de weilanden en akkers belanden we bij de Oude Maas, altijd een heerlijk stukje om te wandelen. De zon schijnt volop en algauw beland ik op het fietspad richting de Carnisse Grienden. Elly loopt dit stukje met me mee en omdat de batterijen uit haar camera leeg zijn, fotografeert ze met de mijne en zo heb ik een hele serie “Daan in de Grienden”. Leuk!  

 

  Direct na de Grienden is er weer een verzorgingspost, bemand door de “enige echte Ben”, die ik na een rigoureuze kappersbeurt haast niet meer terug ken! Even samen op de foto, hoor! Daarna door naar de laatste binnenrust in Heerjansdam, waar ik me even heerlijk helemaal heb omgekleed en even m'n benen op een tafeltje heb gelegd (wel netjes zonder schoenen hoor )

 

Nu nog drie kleine stukjes en ook die zijn de moeite waard, vooral dat stuk waar je door die zee van koolzaad en fluitekruid loopt. Ik kom nog een bruidsstoet van oldtimers tegen en even verderop staat een voetbalteam op het bruidspaar te wachten met prachtige erebogen. Na de verzorgingspost bij het Weetpunt (ja, ja, ik weet nu wat het Weetpunt is! ) volgt de dijk naar de mooie witte brug.  

 

Gelukkig hoef ik niet voor de open brug te wachten en na de brug staat daar de allerlaatste verzorgingspost met heerlijke fruitsalade. Nog 5,9 km naar de finish. Nou, dat zullen we ook nog wel halen! Hoewel de laatste loodjes zoals altijd zwaar wegen. Vlak voor de finish komt Ludo me tegemoet fietsen en even later komt ook Gijs me tegemoet. Zo word ik “opgebracht” naar de finish.

Ik ben nog net niet de allerlaatste, maar veel scheelt het dit jaar niet, na mij arriveren nog 3 wandelaars en dan is iedereen binnen, behalve helaas drie uitvallers. Een groepje van W4W dat de hele tijd voor me gelopen heeft, zit nog lekker na te bieren en natuurlijk doe ik gezellig mee. Elly fuift op bitterballen en zelf neem ik nog een grote puntzak friet.

Met m'n derde grote medaille op rij, weer een mooi diepeldoma en een stempel op de blauwe Kennedywalkerkaart keer ik samen met Elly weer huiswaarts, terwijl we onderweg Anja nog even bij het station in Dordrecht afzetten. Het was weer een grandioze Kennedymars, prachtig parcours, uitstekend gepijld, grandioze verzorging, het maakt me trots om lid te zijn van één van de twee verenigingen die dit ieder jaar weer waar maken!

 

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!