Bijlmer Lentewandeling

Bij de Waterlandwandeltocht in Landsmeer lag er op de tafeltjes in het inschrijfbureau een foldertje van de Bijlmer Lentewandeling. De Bijlmer … Dat nodigt nou niet direct uit tot een wandeling, vond ik. Bij de Bijlmer denk je toch voornamelijk aan flats en woonwijken. Maar de informatie in de folder beloofde toch veel goeds. Dorpjes als Abcoude en Nigtevecht stonden op het programma en ook de Amsterdamse verdedigingslinie.

Ik wilde wel graag de 40 gaan lopen en daarvoor kon je al om 8 uur starten. Oeps … 8 uur en dat nadat die nacht de zomertijd is ingegaan. Dat is wel een heel kort nachtje. Maar goed, ik ben ietsje vroeger dan gewoonlijk naar bed gegaan en toen de wekker afliep was het nota bene nog donker! Zelfs Bram lag nog te pitten en wist niet wat hem overkwam toen er opeens eten in z'n bakje werd gedaan!

Voordeel is wel dat de wegen heerlijk rustig zijn op zo'n vroege zondagmorgen en zo was ik prima bijtijds bij de sporthal. Wel stuurde BramBram me eerst een verkeerd doodlopend straatje in, maar gelukkig hingen er ook borden van de organisatie. Het was nog heel erg stil bij en in de sporthal en ik had als inschrijfnummer nummer 2.

Iets over achten ging ik op pad onder een stralend blauwe hemel met een lekker zonnetje. Het eerste anderhalf uurtje was een soort sightseeing door de Bijlmer. Logisch, want deze wandeltocht is opgezet om de Bijlmer een beetje te promoten. De Bijlmer heeft een vrij negatieve klank en om te laten zien dat er ook leuke dingen gedaan worden daar, is er jaren geleden een hardloopevenement geboren. Later is daar een wandeltocht bijgekomen en sinds dit jaar is het hardloopgedeelte helemaal vervallen.

Hoewel ik normaal niet zo dol ben op woonwijken, had ik het bij deze tocht verwacht en dus vind ik het dan niet zo erg. Ik vond de Bijlmer verrassend groen tussen alle flats en ook stond er veel meer laagbouw dan ik verwacht had. Verder kwamen we ook langs een grote moskee, leuk voor de foto!

De eerste rust zou al op 5,7 km zitten, nog in de Bijlmer, maar toen ik daar arriveerde was alles nog dicht, hoewel het toch al na negenen was. Ik denk dat de eigenaar zich vergist had met de zomertijd … Maar goed, op een 40 zou ik toch nog niet zijn gaan rusten op 5,7 km, dus ik vervolgde mijn weg, nu langs een kinderboerderij waar ik ijverig pogingen heb gedaan om schattige bokjes, geitjes en lammetje op de foto te zetten.

Vlak voor de splitsing met de 10 km stond er een controlepost en kreeg ik een voorverpakte koek. Die heb ik in m'n zak gestoken voor later. De tweede rust op ca 10 kilometer was wel open en daar heb ik even van een heerlijk kopje koffie genoten. De zon scheen nog steeds, maar er begonnen wel steeds meer wolken te komen, ik was dus blij dat ik zo vroeg gestart was, heb ik het mooiste van de dag nog mee kunnen pikken.

We waren nu definitief buiten de grote stad, in Driemond wel te verstaan en ik zag overal bordjes naar leuke, voor mij onbekende bestemmingen als Gaasperplas en Diemerbos. Maar zoals al in de folder was beloofd, gingen we richting Abcoude, via een heel leuk kronkelend riviertje: De Gein. Leuk stukje, een mooi dijkje en gewoon alsmaar rechtdoor.

Vlak voor Abcoude zag ik aan de andere kant van het water wandelaars terugkomen, en ik vroeg me af of we dat hele stuk weer aan de andere kant terug moesten. Maar eerst kom ik in de rust in Abcoude. Op de routebeschrijving staat dat die op 16,5 zou moeten zitten, maar in werkelijkheid was het 18,2. Wel een erg leuke rust en ik heb weer van een lekker bakkie koffie zitten genieten.

En inderdaad gingen we na de rust een heel stuk terug langs de Gein. Hier kwam me ook nog een hele club motorrijders die een toertocht reden tegemoet. Tjonge jonge, wat een sliert motorrijders was dat! Alsof er geen eind aan kwam.

We hoefden natuurlijk niet helemaal terug naar Driemond, op een splitsing werden we naar rechts gestuurd en zie, daar klopte de tussenafstand opeens weer wel! Via een leuk bochtig weggetje kwam ik uit bij het Amsterdam-Rijnkanaal en daar stond weer een controlepost met een bekertje limonade. Even een gezellig babbeltje gemaakt.

En daarna kwam er een stukje afzien, een eindeloos kaarsrecht fietspad langs het kanaal, met de wind pal tegen! Toch ook wel leuk, rechts voeren de schepen en links had je uitzicht op weilanden en op een gegeven moment op fort Nigtevegt. Maar toch was ik blij aan het eind van dit fietspad te zijn, wat overigens weer in Driemond was. In het Dorpshuis aldaar was weer een rust en daar genoot ik van een kopje soep met broodje voor de schrikbarende prijs van één hele euro. En het was nog eigengemaakte soep ook, heerlijk!

Nigtevecht moesten we nog krijgen en ja hoor, na de Weesperbrug te zijn overgestoken ging de route aan de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal richting Nigtevecht. Hier kwam ik langs een weiland, werkelijk helemaal vol met kleine lammetjes. Prachtig gezicht zoals die in een groepje liepen te dartelen en helemaal toen een paar van die lammetjes twee eendjes ontdekten … schitterend zoals die eendjes even bekeken moesten worden!

In Nigtevecht zou een rust zitten op ca 32 km en daarna kwam er tot bijna aan het eind geen rust meer. En potdorie, die rust in Nigtevecht was dicht! Nou zal ik best wel de laatste op de 40 zijn geweest, maar ik was toch niet zo heel erg laat, die rust had nog gewoon open moeten zijn. Gelukkig was het nog steeds goed weer, dus ik heb even op een muurtje een eigen rust ingelast. Tenslotte moest ik hier nog zo'n 11 km, want ik had al op de routebeschrijving gezien dat het een erg lange 40 was: 43,5.

Het stuk terug van Nigtevecht was wel een heel erg leuk stuk, met een gedeelte langs de Vecht en een heerlijk hobbelige grasdijk. Op die grasdijk vloog er een vliegtuig over en opeens sloeg m'n GPS op hol. Binnen een mum van tijd had ik 8 km afgelegd met een gemiddelde van 26,5 km per uur! Na het apparaat even uit en weer aangezet te hebben, deed hij gelukkig weer normaal. Thuis heb ik dat rare stukje track er uit gehaald.

Op het allerlaatste stukje kwamen we weer langs de 10 km rust van vanmorgen en ook nog langs de allerlaatste rust op 41,5 km. Maar die heb ik maar overgeslagen, dan ben je bijna binnen! Nog een stukje door een parkje en daar was de sporthal weer. GPS gaf na correctie een afstand aan van 43,2 km, dus dat klopte precies met wat er op de route stond.

Binnen bleek ik inderdaad de laatste op de 40 km te zijn, in totaal waren er 13 wandelaars voor de 40 geweest en meer dan 300 in totaal. Iedereen kreeg een mooie medaille en nog een blikje fris. Dat blikje heb ik meegenomen voor onderweg, want in de sporthal had ik eigenlijk meer trek in een kopje koffie.

Nog een praatje gemaakt met de mensen van de organisatie en melding gemaakt van de rust die gesloten was. Voor de rest had ik het prima naar m'n zin gehad en heel erg leuk dat het weer eens een totaal nieuwe omgeving voor mij was!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!