Voetstappentocht 2009

Al weken lang was het één van de drukst bezochte topics op ons Walkers4Walkers forum: De Voetstappentocht 2009! De start zou wederom in Vianen plaatsvinden (centrale ligging, zodat de meeste W4W'ers het kunnen bereiken) en ook dit jaar was de tocht uitgezet door JohnnyWalker alias Jan. Voor de mensen die mee zouden rijden vanaf Utrecht CS had Voy con Dios een pracht van een spandoek gemaakt. Stiekem had Voy hier van tevoren al een fotootje van naar mij gemaild, zodat ik plaatjes voor de wandelboekjes hiervan kon maken.

Helaas waren de weersvoorspellingen niet helemaal goed voor deze dag: 's morgens zou het nog redelijk zijn, maar 's middags zou er een brede band van regen over het land heen trekken. We hoopten dat die regen wat later dan voorspeld zou komen. Helaas, pindakaas, de regen kwam juist wat eerder en zo hebben we een groot deel van de tocht in de miezerregen gelopen. Aan de stemming deed dit niks af, maar het is vrolijker en gezelliger als er een lekker zonnetje schijnt. En ook voor de foto's is dat beter natuurlijk …

's Morgens heb ik eerst Ineke opgehaald in Spijkenisse en samen zijn we richting Vianen gescheurd. BramBram kweet zich weer voortreffelijk van z'n taak en om 10 voor negen reden we de parkeerplaats op. Binnen was al een hele groep Walkers aanwezig en natuurlijk werd er over en weer hartelijk gedag gezegd. Leuk hoor, een hoop mensen zie je toch niet regelmatig en dan is zo'n forumtocht net een reünie.

Even later arriveerde ook Els, de echtgenote van Jan, met de parcoursen en een grote plattegrond van de route. Els zou de hele dag met de auto de route volgen en zo nodig voor bezemwagen spelen. Natuurlijk hoopten we dat we van die laatste dienst geen gebruik zouden hoeven te maken.

En daar was Voy met de meelifters vanaf het station. Het spandoek zag er geweldig uit en werd plechtig overhandigd aan Els, die het bij de rusten op zou hangen als herkenningpunt. Iedereen had inmiddels een bakkie koffie gehad en langzamerhand begonnen we ons op te maken om te vertrekken. Even voor half 10 stonden we buiten en begon het aftellen naar half 10 precies.

Maar natuurlijk kunnen we niet vertrekken zonder groepsfoto en we vonden een aardige meneer bereid om als fotograaf te fungeren. Ik geloof niet dat iedereen op de foto staat, ik ben bang dat er toch nog een paar binnen waren. Maar goed, het geeft een goede indruk van de groep waarmee we liepen! Die groeit ieder jaar.

Het eerste stuk van de route was tegengesteld aan het laatste stuk van verleden jaar. We staken het water weer over en zie: de noodbrug van vorig jaar was verdwenen! In plaats daarvan lag er nu de Bolgerijnse brug. Het weer was dit eerste stuk nog pico bello, dus er kon nog volop gefotografeerd worden.

Na een goed uurtje arriveerden we bij de eerste rust in het Trefpunt in Hei en Boeicop, ook deze was nog bekend van vorig jaar. Elly en ik namen een cappucino en een koffie en manmoedig sloegen we de aanbieding van het appelgebak af. Toen echter de serveerster een tweede keer kwam vragen of we echt geen appelgebak wilden, gingen we toch voor de bijl …

Overigens kreeg ik hier m'n koffie uit een kopje met daarop: Mother's Coffee. Gezien mijn bijnaam van Motherator wel heel erg toepasselijk. Voy maakte een fotootje van met dat kopje, ik heb hem even van haar "geleend".

Het volgende stuk ging een heel stuk tegen de wind in langs het water en we konden volop genieten van eindeloze rechte wegen en puur Hollandse uitzichten op schepen, bruggen en molens. De lucht werd steeds grijzer en grijzer, maar we hielden het tot de rust in Meerkerk nog wel droog.

In Meerkerk genoot ik wederom van een kopje koffie en maakte fotootjes van mijn medeforummers. Terwijl we in de rust zaten begon het te regenen en gelet op de grijze lucht zag het ernaar uit dat dat wel even kon duren. Ik besloot dus m'n poncho maar aan te doen, voor de tweede achtereenvolgende week dus. Verleden jaar heb ik het ding niet één keer aan gehad!

Op het volgende stuk naar Ameide waar de derde rust zat, heb ik dus heel weinig fotootjes gemaakt. Het eerste stukje in Meerkerk liepen we trouwens nog verkeerd ook, het groepje waar ik in liep had meer oog voor een mooie bloemenwinkel dan voor "het kleine steegje links" waar we in hadden gemoeten … Het landschap waar we, weer terug op de goede weg, doorheen liepen was heerlijk Hollands, polders en weilanden zover je kunt zien, helaas was dat door de regen niet zo heel ver dit keer …

Ook in Ameide was het een heel gezellige rust, ook al duurde het erg lang voor Elly een paar consumpties bemachtigd had. Het bleef regenen, dus ook toen we uit deze rust vertrokken, was dat gewapend met poncho's en paraplu's. We moesten nu de Lekdijk op en hier konden we kiezen of we de dijk zouden blijven volgen of dat we "binnendoor" over een blubberige grasdijk zouden gaan.

Maar eerst zorgde ik nog voor enige hilariteit door een dwaze valpartij. Ik liep achterstevoren met iemand te babbelen en opeens hoor ik roepen: pas op, een paal. Ik draai me om en wandel pardoes tegen een rood-wit paaltje op. In een reflex grijp ik me er aan vast, maar het blijkt zo'n flexibel paaltje te zijn. Daan ging dus met paaltje en al tegen de vlakte. Het was een rare smak en ik bleef beduusd even zitten. Eerst even op adem komen en toen heb ik dankbaar van een heleboel helpende handen gebruik gemaakt om overeind te komen. Elly was de groep hier net iets voor en werd teruggeroepen omdat "er iets met Danyell was". Elly dus op een holletje terug, die dacht dat er heel wat ernstigers aan de hand was dan een valpartij. Ik had gelukkig niets, maar de eerste honderd meter heb ik wel met een paar bibberknieën gelopen …

Bij het keuzepunt bleek dat de meerderheid van de groep op het asfalt wilde blijven en zo zijn we de hele dijk afgelopen tot in Lexmond. En dat was een behoorlijke dijk, totaal wel zo'n 7 kilometer. En alsmaar zag je de kerktoren van Lexmond in de verte wenken, maar pas op het laatst kwam die dichterbij. Overigens is Lexmond wel een schattig dorpje als je er zo binnen komt lopen.

In de rust in Lexmond brandde de kachel en grepen we de gelegenheid aan om een beetje op te drogen. Ik genoot wederom van een bakkie koffie en at er wat crackertjes bij. En zie: toen we de rust weer verlieten, was het droog geworden! M'n poncho heb ik dus maar aan m'n rugzak gehangen.

We moesten weer terug naar de dijk en die verder vervolgen naar Vianen. Maar nu het droog geworden was, zag het er allemaal veel gezelliger uit. En ook hebben we weer volop foto's lopen nemen, van boten die door weilanden voeren tot een allerliefst lammetje.

Overigens begon het nog heel eventjes te spetteren en Elly zette voor het laatst deze dag haar gehavende paraplu op. In het begin was die al een beetje kapot, maar door de fikse wind die er de hele dag stond, is er niet veel meer van overgebleven. Eenmaal terug in Vianen heeft Elly hem, met dank voor bewezen diensten, in de eerste de beste vuilnisbak gedeponeerd.

Om 10 over 5 waren we terug bij de sporthal en GPS wees 34,5 km aan. Dat was dus inclusief een stukje verkeerd lopen, dus de 33 km die Jan had opgegeven, klopten prima. Met de hele groep nog nagebierd natuurlijk en diverse mensen hebben nog het album dat ik van Danny heb gemaakt, doorgekeken.

Op de terugweg naar huis kwamen we tot de ontdekking dat de A15 bij het Vaanplein helemaal afgesloten was, hierdoor hebben we nog een ommetje via het Zuidplein en Ahoy gemaakt, maar daarna heb ik Ineke veilig thuis afgeleverd en ben ik in Rozenburg een lekker bakje kibbeling gaan halen voor thuis op de bank. Een geweldige dag zat er weer op!

O ja, zou ik nog bijna vergeten: gisteren ben ik terug geweest bij de manueel therapeut, omdat ik de laatste tijd steeds vaker en eerder last kreeg van m'n rug. Na één behandeling merk ik al een wereld van verschil, ik heb vandaag helemaal pijnvrij gelopen, met slechts één ibuutje om de spiertjes op slapte te houden!

Hieronder een slideshow van m'n eigen foto's,
maar ook Voy, Elly, Ed, Gon, Wilma, Ank, Syl, PeterC, Bernard en Ineke maakten foto's en/of verslagen!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!