Tholen op en Tholen af

 

 

 

  En alweer stond er op 14 februari een tochtje in Zeeland op het programma. Het was er eentje uit de winterserie van de ZWB. De start was in Oud-Vossemeer, op het eiland Tholen. Bekend van de 7Dorpentocht die daar altijd in juli wordt gehouden. Die heb ik al drie maal gelopen en het leek me leuk om het Tholense landschap eens in de winter te bewonderen.

 

Ik ben lekker bijtijds bij de start en zie veel mensen zoeken naar een parkeerplaatsje. Wie schetst m'n verbazing als ik pal voor de deur nog een open plekje zie! Ik kijk argwanend om me heen of het toch niet toevallig een invalidenplek is, maar nee hoor, 't is een reguliere plek, ik mag hier gewoon staan! Zeker net iemand weggereden.

De inschrijving gaat vlot en ik strooi weer kwistig met kaartjes. Veel mensen pakken een kaartje op en zeggen dan: "Oh, die ken ik al, je staat in m'n favorieten." En iedere keer weer vind ik het leuk om dat te horen! Ik loop ook Hans Krootjes tegen het lijf. "Ik had helemaal geen zin om het blaadje in elkaar te zetten." knipoogt hij naar me. "Het is veel te mooi weer!" Tja, ook een drukker wil af en toe een toggie lopen … Maar de WSB lag toch mooi op tijd op de mat, hoor!

 

Precies om 9 uur werd de meute losgelaten en heb ik nog een kwartiertje gewacht. Onder een stralend blauwe hemel met een heerlijk zonnetje begin ik aan mijn 25 kilometer. Al gauw zijn we het dorp uit en lopen we door de Zeeuwse weilanden. Op sommige wegen ziet het helemaal wit van de rijp en soms moet je even opletten, sommige plekjes zijn verraderlijk glad.  

 

  De route ging richting het plaatsje Tholen, dat is bij de 7Dorpentocht de laatste plaats die je aan doet, zodat ik er nu in tegengestelde richting naar toe liep. Ik zag een paar bekende plekjes, maar over het algemeen was het parcours verschillend van dat in juli.

 

De rust zat wel bij een bekende voetbalclub: Tholense Boys. Het pad er naartoe was een doodgewoon zwart asfaltpad en zag er helemaal niet glad uit. Toch gleden op een gegeven moment zomaar m'n voeten onder me vandaan en kwam ik onzacht op dat zwarte asfalt terecht. Oeps, dat deed zeer aan een spier in m'n dijbeen! Een andere wandelaarster hielp me heel aardig op de been, gelukkig was er verder niks aan de hand. Beetje wrijven en met die spier ging het ook wel weer. Er bleek toch een heel geniepig onzichtbaar plasje bevroren te zijn op dat plekje.

Nadat ik in de kantine van een kopje koffie had genoten en het toilet bezocht had, ging ik op pad voor het tweede deel van de tocht. Ik was blijkbaar niet de enige die onderuit was gegaan op dat gladde plekje: ze hadden er nu 3 gele pyloontjes neergezet!

 

Tot mijn verrassing liepen we vanuit Tholen naar de grote brug die het eiland met het vaste land verbindt en via die brug kwamen we in de Zuid-Westhoek, dus in Brabant terecht. Leuk, dat is weer een heel nieuw stukje parcours. Hoewel … helemáál nieuw is het ook weer niet, in 2000 of 2001 heb ik hier ooit de Bruine Berentweedaagse gelopen.  

 

  Op de brug word ik ingehaald door Adrie en Hansje Zoon. Het parcours blijft vandaag helemaal naar mijn smaak, door de polders met uitzicht op kerktorentjes in de verte. We koersen in de richting Lepelstraat en ik kom leuke straatnaambordjes tegen, het Kijkuit, de Blindenstraat, de Hemelweg en het Vagevuur notabene!

 

In Lepelstraat is de tweede rust, wederom bij een voetbalvereniging en ik neem nog een lekker kopje koffie. Op m'n GPS bekijk ik waar we het water weer over zullen moeten en ik zie dat er twee mogelijkheden zijn: of dezelfde brug terug, of een andere brug, maar die ligt nog wel een aardig eindje weg!

 

Toch worden we naar die tweede brug gestuurd en dat is weer een heerlijk stukje parcours, eerst door de polders naar het water toe en dan kilometers lang langs het water. Onderweg zie ik een groot kruis staan en ik ga even van het parcours af om te kijken wat voor kruis dat is. Het blijkt een herdenkingsplaats voor de gevallenen van de 2e Wereldoorlog te zijn.  

 

Hierna loop ik een klein stukje samen met een vrouw die ik ken van het startbureau van een paar Zeeuwse tochten, twee weken geleden nog in Nisse. Leuk om elkaar ook eens wandelend tegen te komen!

 

  Inmiddels is de brug in zicht gekomen, maar voordat we die over mogen, gaan we nog even bij een molen rechts uit de flank om naar voetbalvereniging nummer drie te lopen, waar we weer een rust hebben in kantine 't Kotje. Nog maar een kopje koffie en voor de lekkere trek een gevulde koek erbij.

 

Dan gaat het toch echt richting brug en jaaaaaa, dat is toch wel erg mooi! Ik ben een beetje bruggengek en ik loop dan ook weer volop te fotograferen. Zowel de brug uit de verte als het lijnenspel als je op de brug loopt, zijn erg mooi. Best een lange brug trouwens!

 

   

 

Na de brug is het nog maar een klein stukje en dan ben ik weer in Oud-Vossemeer en kan ik me afmelden. Ik maak nog even een praatje met de dames achter het startbureau en vertel dat ik het een schitterende tocht heb gevonden. Ik heb echt van begin tot eind lopen genieten, ook al omdat het de hele dag zulk prachtig mooi weer is geweest! Want met slecht weer zal het in deze open polders best wel afzien zijn …

De terugreis gaat ook weer lekker vlot, op de heenweg ben ik over de eilanden gekomen en op de terugweg stuurt BramBram me over Bergen op Zoom. Leuke rondrit gehad dus vandaag!

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!