Lekker uitwaaien in Nisse

Er stond vandaag niet zoveel te wandelen in het LWP. Maar één van de weinige tochten die er wel in stonden, was voor mij wel een heel aantrekkelijke! In Zeeland, om precies te zijn: in Nisse op Zuid Beveland. Dat is vlakbij Heinkenszand, waar ik al twee maal een GPS wandeling heb gelopen. Schitterende omgeving.

Vlak voor ik in Nisse arriveerde zag ik naast een schattig kerktorentje de zon als een vuurrode bol boven de horizon uitrijzen. Ik kon het echt niet laten om even te stoppen en een paar foto's te maken. Gelukkig reed ik op een rustig weggetje, dus dat kon gemakkelijk.

Ik kon vlakbij de start parkeren en nadat ik me ingeschreven had, heb ik onder het genot van een kopje koffie nog even op m'n medeforummers gewacht. Als eerste verscheen Berend Botje, die een lift had gegeven aan Marjanneke. Die kende ik nog niet, maar het bleek een vrouw te zijn die ik al tig maal tegen ben gekomen tijdens wandeltochten. Een bekende onbekende dus. Wat later arriveerden Wolfje en Bosso. Ik ben er toen vandoor gegaan, zij lopen toch iets sneller dan ik, ze halen me wel in.

Het was weer eens prachtig mooi weer, hoewel er een verschrikkelijk harde en ijskoude wind stond. Aan de kerktoren hing een vlag voluit te wapperen en ik had even tijd nodig om me te realiseren waarvoor die wapperde: 31 januari, Queenie is jarig!

Al gauw lopen we door de heerlijke weidse Zeeuwse polders en zie, vlak voor ik een dorpje met de prachtige naam 's-Heer Abtskerke in ga, komen Wolfje, Bosso en Berend me achterop. Marjanneke was op de 20 gestart, wij liepen de 30.

Tot de eerste rust hebben we verder met z'n vieren gelopen, waarbij Bosso zich als Zeeuwse gids opwierp. Hij liet ons onder andere een lus door een dorpje lopen. Alweer zo'n geweldige naam: Sinoutskerke. Het dorpje is inmiddels zo gekrompen dat zelfs de kerk er niet meer is … De "lus van Bosso" bedroeg ongeveer 400 meter en toen hadden we het hele dorp gezien!

De eerste rust zit weer in het startbureau (de 30 bestaat uit de 20 + een extra lusje van 10) en als we op Nisse aan komen lopen zie je duidelijk dat de kerk van Nisse twee torens heeft: een grote en een heel kleintje. Kindje op moeders schoot noemt Wolfje het. Mooi gezicht.

Na een kopje koffie ga ik er weer als eerste vandoor, ik loop toch lekkerder in m'n eigen tempo en och, ze halen me wel weer in en dan kunnen we weer gezellig samen rusten.

Het stukje dat nu komt, is wat bekender voor mij, het gaat door natuurgebied de Poel en daar ben ik ook op de GPS-wandeling geweest. Alleen loopt het parcours nu precies de andere kant op en dan ziet toch alles er anders uit.

Na dit natuurgebied gaat de route weer de polders in en het is af en toe best hard werken tegen die gure wind in. Maar ik hou nou eenmaal van dit weertype, dus ik loop volop te genieten. Na ongeveer 10 kilometer halen de andere 3 me weer in en gezamenlijk lopen we het laatste stukje van 3 kilometer naar de rust in Kwadendamme.

Ook in dit plaatsje ben ik al eerder geweest, het ligt niet op de route van m'n GPS-wandeling, maar ik heb er zelf een lusje naar gemaakt. Leuk dorpje, met ook weer een grote kerk. De rust is naast de kerk in het Dorpshuis.

Ook hier geniet ik weer van een lekker bakkie koffie en terwijl de andere drie nog sleutelhangers voor de Novib Trailwalk gaan verkopen, ga ik beginnen aan het laatste stukje van 7 kilometer.

Ook op dit laatste stuk zitten wat bekende plekjes van de GPS-wandeling, onder andere een dijkje omzoomd door hele hoge bomen. Nog een stukje langs de spoorlijn en na het oversteken van de weg zie je de kerktoren van Nisse alweer staan.

Maar dat is bedrieglijk in dit landschap natuurlijk, als je recht naar die kerk toe zou lopen, was het misschien maar 20 minuutjes geweest. Maar de route loopt er in een hele grote boog omheen, dus eerst staat dat kerktorentje links en dan weer echts enfin, iedere wandelaar kent dat wel!

Maar natuurlijk houdt het eens op en sta ik weer voor de deur van 't Durpsuus. De afstand is prachtig aan de maat: 30,4 km. Binnen zit Marjanneke al een tijdje te wachten op Berend en samen wachten we verder tot we allemaal binnen zijn.

Ik maak een babbeltje met de mensen achter het startbureau en vind het leuk dat ze m'n verhalen op m'n site nog kennen van andere tochten die ik bij de ZWB heb gelopen. En ook dit zal beslist de laatste tocht niet geweest zijn, hier, ik ben dol op dit landschap en zal denk ik nog wel heel vaak in Zeeland terugkomen!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!