Wandelbeer aan het woord!

 

 

 

Danyell had gezegd dat ik misschien wel het stukje van deze tocht mocht schrijven!
En toen heeft Gerrit Riezebos (voorzitter van Comtu Westland) de tekst voor me gedicteerd:

Midwinterwandeltocht in De Lier

Zoals ieder jaar
Goeie tocht
Mooi parcours
Prima gepijld
Leuke rusten
Anijsmelk
Het regende

Groetjes, Wandelbeer

Ja leuk hoor, mag ik ook weer eens een stukje schrijven, verzinnen ze 7 regels voor me!
Nee hoor, ik doe het toch lekker op m'n eigen manier: bij het begin beginnen!

 

  En dat was 's morgens niet zo heel erg vroeg deze zaterdag. De Lier is redelijk in de buurt en er mocht pas om 9 uur gestart worden. Zeiden ze … BramBram loodste Danyell over een heel smal weggetje naar de start en hoewel het nog heel ruim voor negenen was, kwamen er toch al een heleboel wandelaars aan.

Ik wuiven natuurlijk naar iedereen en ze zwaaiden allemaal terug! Danyell vond het echter maar niks, ze was bang een wandelaar van de sokken te rijden … En toch kan ze best wel goed rijden hoor, op één keer een lantarenpaal na heeft ze nog nooit iets ondersteboven gereden. Wel krijgt ze vaak bekeuringen voor te hard rijden, maar ja, dat kon op deze weggetjes ècht niet!

Rond 10 voor negen komen we bij de sporthal en we vinden nog een mooi plekje voor tootootje. Gauw inschrijven en omdat het prikbord op de Beereplaats toch een keer vol moet, schrijft Danyell met beloning in. Een medaille van de midwinterwandeltocht heeft ze nog niet, zegt ze.

 

Precies 9 uur gaan we op pad en we lopen het nu al bekende smalle weggetje. We steken via een loopbrug de weg door het Westland over en vervolgen onze weg door de Glazen Stad richting Naaldwijk.  

 

  Daar hebben ze een heel leuk stukje parcours door de oude dorpskern heen gemaakt. Eerst door hele kleine smalle straatjes langs de kerk en dan een heel oud hofje in, Het Heilige Geesthofje. Leuk hoor, we lopen daar gewoon een rondje, poortje onderdoor, kapelletje om en aan de andere kant weer terug.

Danyell staat natuurlijk weer van alle kanten alles te kieken en Astrid, Adri, Ingrid en Rob lopen ons voorbij. Ook maar even op de foto! Helaas begint het wel zachtjes aan te spetteren en hoewel Danyell even probeert met paraplu te lopen, blijkt al gauw dat dat geen doen is: veel te veel wind!

Jacques van Bremen haalt ons in, halveert zijn tempo en loopt een stukje met ons mee. Hij loopt honderduit te vertellen over wat hij tijdens z'n snelwandelwedstrijden allemaal voor leuke dingen doet en ik hoor over wedstrijden op Ibiza en in Rusland, over kroegen, discotheken en leuke restaurantjes. Danyell plaagt hem een beetje en zegt dat hij blijkbaar alleen voor de lol naar die wedstrijden gaat, waarop Jacques zegt, dat het lopen natuurlijk voorop staat, maar dat hij het wel veel minder leuk zou vinden als al dat randgebeuren er niet bij zou zijn. Nou heb ik als teddybeer niet zoveel vergelijkingsmateriaal natuurlijk, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen …

We arriveren in 's-Gravenzande en daar is de eerste rust in een grote voetbalkantine. Voor één hele euro koopt Danyell hier een bekertje koffie en we strijken bij Astrid en consorten aan het tafeltje neer.

 

Na de rust lopen we een klein stukje met z'n allen, maar al gauw blijft Danyell weer achter, want er moet weer zo nodig een mooi huis op de foto! Na weer wat weggetjes langs de kassen komt er een leuk stukje door het Staelduinse bos. Dat is een heel jong bos, het is ook niet zo groot, net leuk genoeg voor ons polderliefhebbers. De route is hier aangegeven met roodwitte linten, en dat zijn op deze sombere dag de enige kleurtjes in het bos.  

 

  De tweede rust is in de bedrijfsruimte van Highland Potplants en daar krijgen we een broodje knakworst. En een kopje koffie. En dat is allemaal heel erg gratis! Danyell speelt even voor paparazzi en maakt een foto van Gerrit terwijl die een interview geeft voor de plaatselijke radio.

Na deze rust is het weer droog geworden en we gaan weer langs allerlei watertjes en kassen (en langs een heel mooi gemaaltje) terug richting De Lier.

 

Maar eerst krijgen we de laatste rust nog, de rust die de midwinterwandeltocht een beetje speciaal maakt: Daar wordt warme anijsmelk geschonken! Heel ouderwets drankje, maar o zo berelekker! Danyell neemt maar liefst twee bekertjes en ik klok ook een paar slokjes achterover. Heerlijk en Danyell neemt zich vast voor om zelf ook weer eens anijsblokjes in huis te halen. Of is anijsmelk alleen maar lekker tijdens deze tocht? Hoe dan ook, het hoort gewoon bij de midwinterwandeltocht!  

 

  Het laatste stukje is niet zolang meer, hoewel de route in totaal wel zo'n twee à drie kilometertjes te lang is. En wie schetst onze verbazing als we buiten komen: de lucht is helemaal blauw en het zonnetje schijnt! Op dit laatste stukje komen we nog langs de Lierse Dom en wie die gezien heeft, hoeft eigenlijk niet meer naar Pisa! Wat staat die kerktoren scheef, zeg!

Door al dat rusten vandaag zijn we lekker laat binnen en zo'n beetje tegelijk met de 40 kilometerlopers Roel, Aat en Joop. We praten met z'n allen nog even na onder het genot van een drankje en ze maken allemaal weer grapjes over Danyell d'r witte broek. Hoe heeft ze die ooit kunnen kopen … ik schaam me dood ...

Als we thuis zijn en Danyell boodschappen gaat doen, is één van de dingen die ze in haar wagentje gooit een pakje anijsblokjes, toch eens kijken of dat nou thuis ook lekker smaakt …

 

 

Tot volgende keer en groetjes van Danyell

 

Vergeet mijn gastenboek niet!