Een geweldige Kennedymars!

Vrijdagavond rond half 10 meldde ik me op de nieuwe startplaats in Sporthal De Fakkel in Ridderkerk. En hoewel dit een grote sporthal met dito parkeerplaats is, was ik er in eerste instantie toch voorbij gereden …, de ingang was een beetje verstopt! Later hoorde ik van m'n broertje dat die precies hetzelfde probleem had!

Ik kreeg m'n startkaart, een routeboekje en een labeltje voor aan m'n tas. Hoe toevallig, had ik toch wéér nummer 17! Met een lekker bakkie koffie installeer ik me aan een tafeltje en maak een praatje met alle bekenden die ik zie. Leuk is dat ook Suze, die hier vlakbij woont, aanwezig is om iedereen uit te wuiven! Ook Hans v.d. Knaap komt ons allemaal succes wensen.

Vandaag heb ik geen rugzak bij me, de weersvoorspelling is goed, dus ik heb niet veel nodig, geen poncho of zo en omdat ik de laatste tijd toch weer wat last van m'n rug heb, ga ik met zo min mogelijk bagage op pad. Wandelbeer was het hier helemaal niet mee eens, want hij kan immers niet mee aan dat kleine heuptasje, maar toen hij mee mocht met de verzorgers, was hij de koning te rijk!

Om precies 23.00 uur staan we allemaal buiten klaar om naar de speech van Gijs te luisteren en dan verdwijnen we met z'n allen (136 man) de nacht in. Zoals gewoonlijk bij deze Kennedymars ligt het tempo hoog en de snelste lopers zijn dan ook al gauw uit het zicht verdwenen. Ik loop in het begin een tempo van 6 per uur en ben daar dik tevreden mee!

De nacht is werkelijk prachtig, in tegenstelling tot vorig jaar komen we dit keer wel langs de molens van Kinderdijk en omdat het in de Randstad nou eenmaal nooit helemaal donker wordt, zie je de molens schitterend tegen de lucht afsteken. Het is windstil en het water bij de molens ligt er dan ook rimpelloos bij, schitterende weerspiegelingen dus. Onnodig te zeggen dat ik hier weer eindeloos loop te genieten!

De eerste binnenrust zit op ca. 25 km in het Streek-Natuurcentrum in Papendrecht, maar daarvoor hebben we al twee verzorgingsposten gehad. Hier neem ik weer een kopje koffie en eet er een paar ligaatjes bij. Ik kwam hier trouwens net binnen toen broer Henk, Peter en Harry weer vertrokken. Ik blijf niet al te lang zitten, ik wil een beetje tempo maken op het eerste stuk, kan ik het straks de tweede helft wat rustiger aan doen.

De nacht blijft prachtig, de bermen langs de wegen zijn bezaaid met koolzaad en fluitekruid en het valt me op dat je 's nachts bijna geen verschil in kleur ziet tussen deze twee. Alles lijkt wit, tot je er een flitsfoto van maakt, dan zie je weer dat koolzaad geel is. Leuk!

Overigens mogen we ook een heel stuk door een stikdonker Loetbos, ik ben daar errug blij met m'n zaklamp, want ik liep op dat moment net helemaal alleen. 't Is maar goed dat ik niet zo bang ben uitgevallen …

Verder lopen we ook een paar keer een grote brug over met schitterend uitzicht naar alle kanten. Duizenden lichtjes en die weerspiegelen ook allemaal weer in het stille water. Ik maak een foto en tja, je ziet wel wat lichtjes, maar zo mooi als het in het echt was, is het lang niet!

Dan komt er een onvervalste grasdijk, volgens mij liepen we die verleden jaar veel vroeger en dus in het pikkedonker, maar nu begint het net licht te worden. Ik kan dus prima zien waar ik mijn voeten neerzet, geen overbodige luxe, moet ik zeggen!

En dan is er een verzorgingspost waar ik eindelijk een fotootje kan maken! Voor de foto's ben ik inderdaad blij dat het licht wordt, maar voor de rest … ik merk nu weer eens hoe heerlijk ik 's nachts wandelen eigenlijk vind. Ik ga toch proberen dit jaar wat meer nachttochten te lopen, ook kortere!

Dan gaat het alweer op naar de 2e grote binnenrust, bij Sporting Delta in Dordrecht, waar verleden jaar de start was. Bekend terrein dus. Ik ben hier mooi op tijd, ben precies 7,5 uur onderweg en heb dus zeker een half uur de tijd om op het schema van 5 km per uur te blijven. Ik neem weer een kopje koffie en wissel eventjes van sokken. Een snelle inspectiebeurt leert dat m'n voeten nog geen enkele schade hebben, ze voelen alleen een beetje moe aan.

Nu het licht is, gaat ook mijn gemiddelde tempo natuurlijk iets naar beneden, doordat ik meer foto's ga maken. Het is mooi weer, maar wel bewolkt, jammer voor de foto's, maar voor de temperatuur vind ik het prima! Nu het licht is, valt ook op dat de pijlers heel erg origineel te werk zijn gegaan, af en toe lig ik in een deuk om de vondsten!

Onderaan de grote witte brug bij Dordt is er weer een verzorgingspost, waarvan de bemanning ons vrolijk "goie moggel" wenst. Verleden jaar was dit de allerlaatste verzorgingspost … zover zijn we nu nog lang niet!

En dan staat daar opeens met grote letters mijn naam op de stoep gekrijt! Weetpunt Danyell staat er. Hahaha, dat was tijdens de vorige bestuursvergadering. Iedereen had het over "de rust bij het Weetpunt" en ik had geen flauw idee wat nou een Weetpunt was! En nu weet ik het lekker wel dus, gewoon een gebouwtje dat zo heet!

Bij de volgende verzorgingspost staat "de soep van Gijs" op het menu en ik kies voor en lekker bakje tomatensoep. Ook staan hier stoeltjes en ik blijf even lekker zitten. Tja. zo gaat de tweede helft inderdaad wel wat langer duren dan de eerste!

Het volgende stuk is weer schitterend mooi, over een heel smal paadje, dwars tussen het bloeiende koolzaad door. Ook komen hier de pijlers annex routecontroleurs voorbij gefietst en die gaan ook eens een keertje op de foto. Zie ik daar nou Wandelbeer achterop zitten?

Ik kom op het 55 km punt, wat is daar nou voor bijzonders aan om dat zo uitgebreid te vermelden en op de foto te zetten? Wel ik vier hier de mijlpaal van 15.000 gewandelde kilometers! Wel een saai plekje trouwens om een mijlpaal te vieren …

Ook op de laatste binnenrust ga ik weer aan de koffie en had ik bij de tweede rust Henk, Peter en Harry nog gezien, bij deze rust zijn ze al vertrokken voor ik arriveer. Snelle Jelles! Maar ik zie hier wel weer Ardie van W4W, er loopt nog een W4W'er, Ronald, maar ook dat is een heel snelle loper, dus die heb ik alleen bij de start even gezien.

En dan de laatste 24 kilometer, opgedeeld in 4 hapklare brokjes van 6 kilometer. Peuleschilletje. Jaja … We komen op bekend terrein en koersen langzaam in de richting van mijn geliefde grienden. Nog even een verzorgingspost vlakbij een hoge berg. Lijkt me wel wat om volgend jaar de verzorgingspost boven op die berg te zetten, extra moeilijkheidsgraad!

In de grienden is het natuurlijk weer schitterend mooi. We doen op deze tocht de Carnisse Grienden aan, met die leuke vlondertjes. Als ik hoog over het water moet, houd ik me toch maar even goed vast, zo stevig sta ik nu ook niet meer op m'n benen!

Dan volgt er de bekende lange weg met in de verte de skyline van Rotterdam. de zon is inmiddels helemaal doorgebroken en we lopen hier onder een stralend blauwe hemel. Windje in de rug, dus verkoeling door de wind voel je helemaal niet. Het wordt dus opeens behoorlijk warm! Gelukkig heb ik een flesje water bij me, af en toe een slokje is geen overbodige luxe!

Nu gaan we aftellen, na deze lange weg staat daar de één na laatste verzorgingspost. Ik zie de camper staan, hoera, dan kan ik vast wel even van het toilet gebruik maken! Ik heb het laatste uur behoorlijk last van m'n darmen gekregen en ben blij even op een "echt" toilet terecht te kunnen.

Het volgende stuk vind ik een vreselijk rotstuk, of zit ik gewoon in een dip? Alsmaar rechtdoor, en weer rechtdoor en nog eens rechtdoor. Jeetje, letterlijk iedere pijl die je tegenkomt wijst rechtdoor! Ook zitten er twee prachtige bruggen in dit stuk, alleen steil dat die zijn! Da's echt niet leuk na meer dan 70 km wandelen!

Maar aan alles komt een eind dus ook aan dit lange stuk en dan is daar dan echt de allerlaatste verzorgingspost. Ik barst ondertussen van de honger en werk hier 3 boterhammen naar binnen. Op het laatste stuk moet ik dit nog flink bezuren, want m'n darmen verdragen het echt niet meer. Maar ja, ik moest wel wat eten, anders was ik van m'n stokkie gegaan. 't Was met recht kiezen uit twee kwaden!

Na precies 80 km lopen we Ridderkerk weer binnen, maar de RWV zou de RWV niet zijn als de route niet iets te lang was … Als toegift krijgen we nog een stukje door een prachtig park, maar de paadjes met de losse steentjes kunnen me niet echt meer bekoren, ik heb toch ondertussen een verdacht gevoel op m'n linkerhiel …

Maar daar is dan eindelijk de grote parkeerplaats van de sporthal, Gijs komt me tegemoet gefietst en rijdt het laatste stukje met me mee. Om kwart over 4 stap ik de sporthal binnen, ik ben 17 uur en een kwartier onderweg geweest, een kwartier langer dan verleden jaar, dat wijt ik maar aan al dat "geruis in het struikgewas".

Wandelbeer zat al bij het startbureau op me te wachten, waar ik mijn medaille, diploma en een vierde stempeltje op m'n Kennedykaart heb gescoord. Hè, wat een heerlijk gevoel weer binnen te zijn!

Henk en consorten waren al om 3 uur gefinisht en inmiddels naar huis vertrokken, Suze was ook nu aanwezig om alle bekenden te begroeten en ook Ardie was er nog. Ook veel medewerkers waren alweer in de sporthal aanwezig, zodat het nog even gezellig napraten was. Toch ben ik niet al te lang blijven hangen, ik moest tenslotte nog met de auto terug, dat wilde ik wel doen vóór de slaap zou toeslaan!

Zonder problemen kwam ik thuis, waar ik bij het uittrekken van m'n sokken op een mooie verrassing stuitte: een helderrode blaar! Geen echte bloedblaar, maar er zat duidelijk wat bloed in het blaarvocht. Voor het "blarentopic" van Walkers4Walkers werd hij even op de foto gezet en na een heerlijk warm bad heb ik vakkundig de blaar leeggemaakt. Zo'n grote blaar prikt wel gemakkelijk!

Een geweldige Kennedymars zit er weer op!

Lees ook de verslagen van Henri Floor en Jeroen Rozema

Tot volgende keer en groetjes van Wandel Verzorgingsbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!