Kees Knappers Boswandeltocht

Wat doet een fervent polderliefhebber als ik bij de Kees Knappers Boswandeltocht? Wel, daar zijn een paar redenen voor te bedenken. Ten eerste huldig ik het aloude gezegde: verandering van spijs doet eten. Ten tweede, als je veel van polders houdt loop je eigenlijk ook erg veel op asfalt. Ik denk dat het goed is voor je spieren om af en toe eens op een andere ondergrond te lopen. Vandaar dat ik zo af en toe een echte bostocht inlas. En het is nu ook weer niet zo dat ik een hekel heb aan bossen hoor!

De vrijdag vóór deze tocht had het zo'n beetje de hele dag geregend en dat kon je goed merken aan de bospaden. Toen ik bij de start arriveerde werd ik met m'n blauwe beestje al zo'n modderig weggetje opgestuurd naar het parkeerterrein. Gelukkig was het goed begaanbaar!

In het startbureau heb ik voor het eerst m'n nieuwe serie visitekaartjes op de tafeltjes gelegd en ik kwam tijdens dat ronddelen de Nederbelgen Patrick en Linda tegen. Leuk, die had ik alweer een tijdje niet gezien. Patrick vertelt enthousiast over de route van vandaag en verklapt alvast "dat je op de 30 het bos zowat niet uit komt". Ook vertelt hij nog eens hoe geweldig hij genoten heeft van de Rhoonse Griendentocht van de RWV!

Om half negen ga ik op pad voor de 30 km, gewapend met een uitgebreide routebeschrijving. Onderweg zal blijken dat er ook nog eens uitstekend gepijld is en aan m'n GPS te zien hebben ook de uitzetters gebruik gemaakt van zo'n ding. Zelden zulke goedkloppende tussenafstanden meegemaakt!

En daar ga ik dus de bossen in. Het is prachtig mooi weer, stralend zonnetje en in de bossen wordt de toch wel stevige wind lekker getemperd. De bospaadjes zijn inderdaad soms behoorlijk modderig, maar met een beetje voorzichtig lopen lukt het me de hele tocht droge voeten te houden.

Dat het met een auto niet altijd te doen is, bewijst deze mevrouw die gelaten in haar auto zit te wachten op een trekker van de camping om haar weer vlot te trekken.

Als we op een gegeven moment de bossen uitkomen en ik sta te genieten van het uitzicht over de weilanden, komt daar een aardig paardje om wat aandacht bedelen. En wie ben ik om daar dan niet even gehoor aan te geven? Het levert in ieder geval een leuk plaatje op.

Er volgt ook nog een prachtig stukje over de hei en dan zijn we bij kampeerboerderij J. Mies, waar de eerste rust is op 8,6 km. Binnen is het erg druk en warm, maar gelukkig staan er buiten ook stoeltjes zodat ik heerlijk in het zonnetje van een kopje koffie geniet. Zo nog even het toilet bezoeken en daar ga ik op pad voor het tweede stuk.

Dit tweede stuk zal wat langer duren (11,5 km) en ook nu gaat het voornamelijk over (modderige) bospaadjes. Wel leuk is dat er twee maal een onverwachte post is op dit stuk, eenmaal wordt er een appeltje uitgedeeld en de andere keer mocht je een keuze maken uit een groot aantal candy-bars. Ik heb een lekkere bounty gekozen!

Vlak voor de tweede rust zie ik een weiland vol schapen met hun kleine lammetjes, maar helaas is het erg moeilijk om in een goede positie voor een fotootje te komen. En dan kom ik voor de zoveelste keer bij een dorpje waar van ik van z'n lang zal z'n levensdagen nog nooit gehoord heb: Schijf. Hier zit de rust in D'n Hoge Dries, een soort buurtcentrum.

Ook hier doe ik even een bakkie en dan gaat het op voor de laatste ronde, een stuk van 10km, waarmee we precies op 30,1 km uit zullen komen. Er volgt nog een behoorlijk pittig stukje over een mulle zandweg en daarna kronkelen we via allerlei bospaadjes terug naar de start.

Vlak voor het startbureau loop ik nog een mede-W4W'er tegen het lijf: Anne, die heb ik nog nooit in het echie ontmoet! Zij herkende mij aan m'n T-shirt, m'n paarse veters en aan het feit dat ik natuurlijk weer eens liep te fotograferen!

Ik heb het best een leuke tocht gevonden, hij was prima georganiseerd en het was heerlijk weer, hoewel er na het stralende begin wel wat bewolking bij is gekomen. Ik voel aan m'n vermoeide spieren dat zo'n bostochtje tussendoor best goed is en vertrek na een vurrukkulluk tomatensoepje terug naar huis.

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!