De Capelse 2daagse

1e dag

Altijd een leuke afsluiter van het jaar: de Capelse 2daagse in Capelle aan den IJssel van m'n eigenste RWV! En natuurlijk is die het leukst als hij tussen de kerst en oud-en-nieuw in valt. En dat was ook dit jaar weer het geval, er zat een mooi weekend tussen de feestdagen in.

Hoewel … mooi … toen ik 's morgens wakker werd op zaterdag, zag het er niet zo mooi uit! De regen kletterde tegen de ruiten en ik had medelijden met de pijlers. Wat een hondenbaan om in dit weer een route te moeten pijlen! De verleiding om me nog eens rond te draaien in m'n warme bed was erg groot, maar daar kon ik absoluut geen gehoor aan geven: ik moest immers de wandelboekplaatjes afleveren.

Rond 8 uur arriveerde ik bij het starbureau en het was inmiddels droog geworden, zowaar. Zou het dan toch nog goed komen? In het startbureau verkondigde ik luidkeels dat "straks de zon gaat schijnen", waarmee ik een voorspellende geest bleek te hebben.

Naast het gewone startbureau wordt er in de kantine ook wat ruimte gemaakt voor promotiemateriaal van de monstertocht die Annie v.d. Meer en Huib van Broekhoven gaan lopen ten bate van Kika (kinderen met kanker). De opbrengst van de RWV-varkens en het speciale Stappen-voor-Kika varken zal vandaag en morgen geheel ten goede komen aan dit goede doel. Voor meer informatie over "Stappen voor Kika" klik op het plaatje hiernaast.

Zoals gewoonlijk wacht ik de ergste drukte weer een beetje af en vertrek rond kwart over 9 voor de 25 kilometer. En zie: ik ben Capelle nog niet uit of de lucht trekt helemaal open en wordt stralend blauw!

Zoals gewoonlijk steken we de eerste dag de Hollandse IJssel over en op de heenweg gebeurt dit via de grote Algerabrug. Altijd goed voor een mooi plaatje, zeker met die laagstaande zon!

Even een stukje langs het water, nog een paar buitenwijken door en dan gaan we heerlijk de weilanden in. De hemel blijft strak blauw, de temperatuur is prima en er staat een stevige bries. Dat ook de pijlers door de regen van vanmorgen hun humeur niet zijn verloren blijkt wel uit dit plaatje …

Op 12 kilometer zit de eerste rust, in café Bar Gezellig. Dat is inderdaad een heel gezellig cafeetje, maar wel erg klein. Ik ben dus blij dat ik wat later gestart ben, heb ik tenminste nog een zitplaatsje. Zo, een lekker bakkie gaat er wel in!

Na deze eerste rust worden we compleet overspoeld met verzorgingsposten en caférusten: op de volgende 13 kilometer zitten er van beide maar liefst twee! Bij de eerste verzorgingspost staat de camper van Gijs en hier wordt "soep voor Kika" geserveerd. Zoals gewoonlijk is de soep gratis, maar dit keer met het dringende verzoek om de varkens te spekken!

Hierna gaat het langzamerhand richting veerpont. Verleden jaar voer deze pont niet, waardoor we toen 2 maal over de Algerabrug moesten. Nu mogen we weer varen en het parcours is er veel leuker door! Overigens zit er vlak voor het pontje nog een caférust. Alweer in een gezellige bruine kroeg.

Aan de overkant van het water gaat het richting mijn geliefde vlondertjes. Omdat ik hier ieder jaar volop loop te fotograferen valt het erg op, dat het water naast de vlonders wel heel erg dicht begint te groeien met riet. Wel jammer, straks heb je helemaal het idee niet meer dat je door het water loopt.

En dan is daar de volgende verzorgingspost, waar ik een lekker bekertje chocolademelk neem. Opeens komt daar Annie aanlopen met haar wandelbeer Bruintje. Ook Babette is aanwezig met Leitje de wandelbeer en zo kan er een historische foto gemaakt worden: De Drie Wandelberen! Wie van ons drieën Goudlokje is, mag je zelf uitmaken …

Hierna is het nog maar een klein stukje naar de finish. Zo'n 2 kilometer voor het eind kan je nog rusten in het Pannekoekenhuis in het Schollebos, maar die loop ik maar voorbij. Terug in het startbureau krijg ik van Gijs een broodje rookworst als goedmakertje voor de veel te lange route (27, 3 km maar liefst)

In een prachtige zonsondergang rijd ik naar huis, na dat vreselijk regenachtige begin is het een schitterende dag geworden!

De Capelse 2daagse

2e dag

Oeps, de 2e dag van de Capelse 2daagse verslaap ik me een beetje … … Ik heb een nieuwe wekker (een wake-up-light) en heb hem uitgezet in plaats van op de repeteerstand. Even overweeg ik om lekker te spijbelen, maar nee, ik moet vandaag die 25 km lopen! Waarom moeten? Dat lees je helemaal aan het eind van deze pagina! En néééééé, nou niet snel eerst onderaan gaan kijken, gewoon doorlezen!

Enfin, ik start vandaag dus nog iets later dan normaal en ga ongeveer kwart voor 10 op pad voor de 25 km. Het weer is vandaag niet zo mooi als gisteren, maar het is droog, nog steeds met een stevig windje en na een uurtje komt ook de zon even om de hoek kijken.

Het parcours tot aan de eerste wagenrust vind ik eerlijk gezegd niet zo bijzonder. Er zijn heus wel leuke paadjes uitgezocht, daar niet van, maar ik vind het toch wel heel erg door de bebouwde kom gaan. Bij een vijvertje maak ik wel een prachtig plaatje van de weerspiegeling van een paar bomen.

Bij de wagenrust eet ik me ongans aan overheerlijke dropjes, van mij mogen ze zo een hele doos voor me mee nemen als ze nieuwe voorraad in gaan slaan. De wagenrust staat vlak naast een kerk die net uit gaat en onze wandeloutfit wordt lichtelijk afkeurend bekeken door de kerkgangers.

Na de wagenrust gaan we dan eindelijk volop de weilanden in en ik geniet weer van het spel van wind, water, wolken en zon. Eigenlijk nog mooier dan gisteren, die wolkenpartijen met de zon er af en toe doorheen!

Op weg naar de caférust bij de golfclub komen we over een rotonde waar vroeger een spoorlijn heeft gelopen. Een stukje van deze spoorlijn met bijbehorende overwegbomen is heel leuk verwerkt in de rotonde. Heel apart gezicht.

Vlak voor de rust word ik ingehaald door Cor van Wijnen en Huib van Broekhoven, één van de KiKa-lopers. Enthousiast laat hij z'n met reclame voor de tocht bedrukte wandelkleding zien. En eveneens enthousiast vertelt hij dat de varkens voor Kika gisteren maar liefst € 214 opgebracht hebben.

In de rust zelf gaat alles een beetje moeizaam, de bediening is niet echt ingespeeld op deze aantallen gasten en zelfs het inspringen van een paar keukenhulpen geeft niet echt soulaas. Gelukkig heb ik toch vrij vlot een kopje koffie te pakken en eet daar m'n eigen ligaatjes bij op.

Na een stukje langs het water gaan we wederom over de vlondertjes heen en dan is het alweer gauw tijd voor de volgende wagenrust. Hier heb ik een klein feestje te vieren: ik bereik hier m'n 2000ste kilometer van dit jaar!

Na een lekker kopje tomatensoep ga ik op pad voor het laatste stukje en Loes en Wilfried besluiten met me mee te lopen. En dat betekent dat ik van dat laatste stukje tocht niet zoveel foto's heb, als je met meerderen loopt, blijf je niet zo gauw overal stil staan! Na nog even getoiletteerd te hebben in het pannenkoekenhuis Schollenbos lopen we de laatste kronkeltjes naar de finish en dan zit de laatste wandeltocht van 2007 er weer op!

En waarom ik nou vandaag persé die 25 km wilde lopen? Kijk maar eens naar dit plaatje van m'n wandelboekjes: De stand per 31 december 2006 was 12.395, de stand per 30 december 2007 is 14.402. Trek die twee getallen van elkaar af en ik heb in 2007 precies 2007 kilometer gelopen! Hier kwam ik verleden week pas achter, ik heb er dus niet bewust naar toe gewerkt! Leuk hè?

Rest me niet anders dan iedereen vanaf deze plaats een heel goede jaarwisseling en een gezond en sportief 2008 toe te wensen!

Tot volgend jaar!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!