De SaGambiaRa Walk

Het is nog donker als ik die 22e december 's morgens vroeg naar Putten vertrek voor de SaGambiaRa Walk. Maar naarmate het lichter wordt blijkt in wat voor een wondere sprookjeswereld we vandaag vertoeven. De mist van de afgelopen dagen is als rijp op heel Nederland neergeslagen en tovert de kale winterbomen om tot witbevroren suikerwerk.

Het laatste stukje, vanaf Voorthuizen naar Putten, rijd ik over een weg, omzoomd door hoge populieren en het is net of ik onder een witte koepel rijd. Adembenemend mooi! Ik speur naar een parkeerplaatsje voor een fotootje, maar helaas … Maar ach, we zullen waarschijnlijk de hele dag door het bos wandelen, dus er komen nog fotomomentjes genoeg!

In het (kleine) startlokaal is het beredruk, maar gelukkig staan de meesten al op punt van starten, dus er komt gauw wat ruimte. De naam van de SaGambiaRa Walk is een samenvoeging van “Sara” en “Gambia” en de opbrengst gaat naar een kleinschalig project in (hoe kan het anders ) Gambia. Voor meer informatie over dit goede doel zelf, klik op het plaatje hiernaast.

Ik schrijf me in voor de 20 km en ga dan onder het genot van een kopje koffie zitten wachten op m'n medeforummers van W4W. Ondertussen maak ik kennis met Henri Floor, we bekijken elkaars websites regelmatig, maar hadden elkaar nog nooit IRL ontmoet. Leuk om weer een gezicht achter de verhalen te leren kennen. Ook kom ik Piet Jansens en Wim Veerman tegen, later zie ik ook Quirinus, leuk, veel bekenden ontmoet!

Langzamerhand druppelen de Walkers binnen. Wie zijn er allemaal dit keer? Rob en Aartje, Henrike, Ben, BertVos, Maike en dan het groepje dat vandaag min of meer bij elkaar is gebleven: Bill, Ruud, Erik, Sunny, Syl, Carola, Wilma met buuv Hennie, Cornelia, Tina en ikke.

We schieten in de lach als we zien dat er maar liefst 8 verzorgingsposten zullen staan op die luttele 20 kilometertjes! Dat zal wel weer een aardig lang tochtje, worden, qua tijd dan … We sprokkelen een pot bij elkaar en Sunny neemt de betaalfunctie vandaag waar. Want uiteraard moet er vandaag voor iedere consumptie betaald worden, de winst gaat ook weer naar Gambia.

Over de tocht zelf niets dan lof. De Witte Wonder Wereld is natuurlijk een toegift van Moeder Natuur, maar de tocht zelf is leuk in elkaar gezet. Een mooi parcours, er is prima gepijld en zoals gezegd zijn er giga-veel verzorgingsposten. Enig minpuntje is het gebrek aan toiletmogelijkheden, het is best koud met je blote bips in het bos … Eén caférust halverwege zou geen overbodige luxe zijn.

Er wordt natuurlijk volop gefotografeerd, zowat iedereen heeft een camera bij zich en dat levert hilarische taferelen op als we met z'n elven tegelijk hetzelfde tafereeltje staan te kieken! We komen ook langs het “Zwaartepunt van Nederland”, wat nog iets zwaarder wordt omdat daar een groepsfoto moet worden gemaakt …

We lopen veel door de bossen, waar we gevangen worden in zonnestralen en soms lopen we aan de rand van de bossen en op de hei en hebben uitzicht op hele witte bossen en op eenzame bomen op een bruine ondergrond van hei. Spectaculair vandaag!

Na afloop bieren we met z'n allen natuurlijk nog even gezellig na, eerst buiten, maar nadat dat te koud wordt zetten we de zitting binnen voort. Henrike, Ben en BertVos voegen zich ook bij ons groepje. Als we opbreken wordt er druk “prettige feestdagen” gewenst al dan niet vergezeld van een paar stevige klapzoenen.

Toen ik vanmorgen richting Putten reed, kwam ik langs afslag De Meern en realiseerde me dat ik natuurlijk Syl wel een lift had kunnen geven! Stom, stom, stom, helemaal niet aan gedacht. Maar ik kan het nog goed maken en op de terugweg rijdt Syl dus gezellig een stuk met me mee.

Nadat ik haar afgezet heb in De Meern rijd ik ter hoogte van Nieuwerbrug pardoes de file in. 9,3 km meldt BramBram meedogenloos. Met 3 toetsklikken heb ik een alternatieve route en dan begint er een tocht dwars door het Reeuwijkse Plassengebied heen. De zon is inmiddels net onder en in de schemer zijn er nog overal mensen aan het schaatsen. Doordat natuurlijk meer mensen een TomTom hebben en dus deze route rijden is het wel af en toe ook op deze route erg druk, maar het rijdt in ieder geval beter door dan in de file!

Voorbij Gouda kom ik de snelweg weer op en het laatste stuk naar huis is zo gepiept. Ik heb dus weer genoten van een geweldige dag en het was ook weer eens erg leuk om met een groep W4W'ers op te trekken!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!