Ruska

Tja, en dan is het weer herfst en wordt het weer winter, ben ik in m'n nopjes en start de winterserie van de RWV weer! Dat is in het kort hoe de dag van vandaag is gelopen. Ik was natuurlijk weer lekker vroeg in het startbureau om de wandelboekplaatjes af te leveren en had dus alle tijd om iedereen gedag te zeggen en hier en daar een kletspraatje te maken.

Maar zoals altijd als het gezellig is: de tijd vliegt en voor ik het wist stond Gijs alweer de verzamelde menigte toe te spreken. De stoelen in het startbureau waren allemaal bezet en door een iets eerdere start zou er weer wat zitruimte komen.

Ik wachtte zoals gewoonlijk de ergste drukte weer even af en vertrok rond 10 uur voor de 15 km. Nee, de winterserie van de RWV is niet de plaats om kilometers te maken, 't is een korte afstandenserie en juist daarom misschien zo gezellig.

Naast de gewone wandeltochten is er ook de winterserie snelwandelen, dus je komt alle snelwandelaars ook weer eens tegen. En als je een beetje op je tempo wilt trainen, kun je de prestatietocht van 10 km (met een limiet van 1 uur 30) lopen. Vroeger heb ik dat wel eens gedaan, maar daar heb ik nu (letterlijk) geen puf meer voor!

Het bos had zich vandaag speciaal voor ons in z'n mooiste outfit gestoken. Het was onvoorstelbaar mooi en ik heb dan ook weer volop lopen fotograferen. Eeuwig jammer dat er vandaag geen zonnetje scheen, want de kleuren waren fabuleus!

In Amerika wordt deze kleurenpracht "Indian Summer" genoemd en in Lapland heet het "Ruska", wat letterlijk betekent: glorieuze kleurrijke tijd. De laatste vakantie met Rob in Scandinavië hebben we dagenlang door de bossen gereden en er kwàm maar geen einde aan dat kleurengamma. Het gaat te ver om het Kralingsebos te vergelijken met de onmetelijke vlakten van Lapland, maar de kleuren waren er niet minder om!

Buiten het bos liepen we even een ommetje naar de rust bij MacDonalds. Daar heb ik van een kopje koffie met een donut genoten en een babbeltje gemaakt met Suze. Tijdje geleden dat ik die had gezien. Tijdens de koffie zag ik Ardie van W4W in volle vaart voorbijstuiven.

Na de rust lopen we best een leuk stukje langs mooie huizen, maar ik kan haast niet wachten tot we weer in het bos zijn. Het is echt puur genieten van de kleuren en niet te vergeten de geur die een herfstbos zo lekker doet ruiken. Om de haverklap sta ik stil voor een fotootje en zo doe ik lekker lang over de tocht.

Die was trouwens weer aan de lange kant, 17 kilometer maar liefst. Met rust (een lange rust, want die koffie bij de Mac is altijd zo gloeiend heet) en al dat fotgraferen mee heb ik er ongeveer 3 en een half uur over gedaan. Leuke zondag!

Rond half twee was ik dus weer op het startbureau om me af te melden en nog eventjes lekker wat te drinken. Nog even een babbeltje gemaakt met Ardie, die net op het punt van vertrekken stond en toen heb ik ook m'n blauwe beestje maar weer opgezocht. de eerste van de serie zit er weer op!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!