Rondom Burgh-Haamstede

Voor de tweede maal in één weekend op weg naar Zeeland! Normaal loop ik maar één dag per weekend, maar met dit prachtige weer heb ik besloten het huis het huis te laten en er lekker op uit te trekken. De komende weekenden kan het wel weer regenen …

Was ik gisteren op Zuid-Beveland geweest, vandaag was de keus gevallen op een rondwandeling rond Burgh-Haamstede. Geen lange tocht, 17 kilometer volgens de beschrijving, dus ik zou er een rustig dagje van maken.

Mooi is dat ze bij die GPS routes een startcoördinaat vermelden, dat kan ik weer invoeren in BramBram en die leidt me dan feilloos naar de start! GPS aan en je ziet de zwarte lijn van de track al getekend, je hoeft er alleen nog maar even naar toe te lopen om te starten.

Het was direct al een heel andere tocht dan gisteren, via een heel lange rustige weg liep ik naar de dijken langs de Oosterschelde. Ik zou uitkomen bij de Plompe Toren en die zag je vanuit de verte al staan. Inderdaad een beetje plomp.

Bij de toren aangekomen bleek dat je er ook in mocht. Als je naar binnen ging begon er automatisch een verhaal te spelen dat vertelt over de legende van de Plompe Toren.

Toen vissers uit Westenschouwen hun netten hadden opgehaald, bleek dat in de netten een zeemeermin verstikt zat. De zeemeerman kwam boven water en vroeg de vissers zijn vrouw terug te geven. Maar met de aanblik van zoveel vrouwelijk schoon waren de vissers dit niet van plan. De zeemeeman sprak daarop de volgende vloek uit: bij een storm zou heel Westenschouwen verwoest worden, behalve de toren. Nou, dat is dan ook wel uitgekomen, de toren staat hier moederziel alleen!

Je mocht de toren ook op, maar dat was zo'n vreselijk smal draaiend trappetje dat ik er gewoon claustrofobisch van werd. Na 3 rondwentelingen ben ik dan ook maar teruggegaan, ik kon me amper omdraaien met die rugzak om! Och, en het uitzicht beneden was ook erg mooi hoor!

Heel in de verte zie je de Zeelandbrug liggen, daar ben ik gisteren nog overheen gereden! Misschien rijdt Elly daar nu wel, die ging vandaag naar Middelburg. “Oehoe, El!!! Zie je me? Ik sta HIEHIER!!!” Zwaaien met je onderbroek, zwaaien met je hemd …

Aan de andere kant ligt de Oosterscheldekering, veel dichterbij en dat is maar goed ook, want daar moet ik naar toe! Ik begin over de weg te lopen, maar zie al gauw dat je ook beneden kunt lopen, weliswaar over een smal hobbelig paadje, maar wel veel leuker! Ik heb hier een prachtig uitzicht over het zonbeschenen water.

Op circa 6 kilometer kom ik bij een restaurantje, 't Oliegeultje in Burghsluis. Tijd voor een kopje koffie en een lekkere punt appelgebak. Ik ritsel hier ook even een stempeltje voor in m'n wandelboekje, tenslotte vind ik dit toch kilometers die gewoon mee mogen tellen!

Over een eindeloos fietspad kom ik steeds een stukje dichterbij de Oosterscheldekering, ik ben er heel vaak overheen gereden maar vanaf deze kant heb ik hem nog nooit gezien. 't Is toch wel een imposant bouwwerk, hè?

Eenmaal bij de kering beland, blijkt dat je er niet onderdoor kunt. Oeps, de track geeft aan dat je daar toch rechtdoor moet. Ik ga eens bij de weg kijken, maar die is erg druk, ik durf niet zomaar over te steken, temeer daar er aan de andere kant een dubbele vangrail staat met een reling erboven. Daar klim ik niet zomaar overheen!

Samen met een paar fietsers ga ik op zoek naar een onderdoorgang en ja hoor, een eindje terug kunnen we via een tussendoorpaadje naar een tunneltje. Toch wel een aardig stukje om, dat wordt vast meer dan 17 kilometer!

Het volgende stuk gaat helemaal over het strand waar het wel zomer lijkt, zo druk is het! Het is laag water en het zand is heerlijk hard. Aan de lijn van de track te zien heeft degene die de track heeft gemaakt hier met hoogwater gelopen!

Op ongeveer 12 kilometer kom ik langs een paar strandtenten en ik besluit om weer een bakkie te gaan doen. Ook het terras is behoorlijk vol, maar ik kan nog een lekker plekkie in de zon vinden. Heerlijk is dit, deze temperatuur vind ik toch veel lekkerder dan die warmte in de zomer. Ik ben toch wel echt een herfstmens, hoor!

Even heb ik een beetje twijfel waar ik het strand af moet en ik markeer de strandpaal even, handig om voor een volgende keer te weten. Puf, puf, ff een leuke klim de duinenrij op en dan werp ik een laatste blik op de Oosterscheldekering. Vanaf nu gaat het door de duinen terug naar Haamstede.

Normaal heb ik het schermpje van Klein Duimpje op 200 meter staan, maar hier op die kronkelpaadjes in de duinen zoom ik in naar 80 meter en dan is de track weer prima te volgen. Hier is het overigens ook lekker druk. Allemaal mensen die gekleurde paaltjes volgen, ik ben de enige die kriskras overal doorheen loopt. Hihi, best leuk!

Op een bankje bij een open plek neem ik nog even een koffiepauze. Hier komen aan aantal wandelpaden, een ruiterpad en een ATB-route samen. Een mountainbiker ploft naast me op het bankje neer en we raken gezellig aan de praat. Als ze je niet van de sokken rijden blijken het best aardige mensen te zijn! Er komt ook een groepje ruiters voorbij, waarvan er één nogal moeite met z'n paard heeft. Gelukkig gaat alles goed!

Overigens zit ik hier al op ruim 16 kilometer, uiteindelijk blijkt de totale afstand precies 20 kilometer te zijn. Dit is natuurlijk wl inclusief het ommetje bij de kering. Als ik daar direct naar het tunneltje was gelopen, dan had dat natuurlijk wat gescheeld. Als je gewoon toch brutaalweg de weg oversteekt, zal het nog wel weer korter zijn, maar ik denk toch dat hij iets langer is dan de 17 die vermeld stond.

In ieder geval heb ik het weer prima naar m'n zin gehad, ik raak nog eens verslaafd aan dat GPS-wandelen …

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!