Wandelen over bloemdijken

Eigenlijk stond vandaag de Metrotocht in Hoogvliet op het programma, maar aangezien de Botlektunnel alle weekenden in oktober is afgesloten en er af en toe één grote verkeerschaos ontstaat, had ik besloten aan deze kant van de tunnel te blijven. En dat betekent dus eigenlijk de Zuid-Hollandse eilanden of Zeeland.

In die contreien werd dit weekend niet veel georganiseerd en zo ben ik eens gaan zoeken op internet of er niet een leuke track was te downloaden.

En ja hoor: er waren er een aantal in Zeeland. Een route in Heinkenszand trok me nog het meeste aan, een leuke afstand (22km) na de Kennedymars van verleden week en in een mij volkomen onbekend gebied (Zuid-Beveland). Wel was het ruim 80 kilometer rijden, maar goed, je moet er wàt voor over hebben!

Ze hadden voor dit weekend weer mooi weer voorspeld, maar wel dat het in de middag pas zonnig zou worden. Ik ben dus niet al te vroeg vertrokken, rond half 10 reed ik uit Rozenburg weg. De rit ging voorspoedig, ik had alleen wat vertraging door een openstaande brug bij de Haringvlietsluizen.

Rond kwart voor 11 reed ik Heinkenszand binnen en het startcoördinaat was gauw gevonden, de parkeerplaats reed ik echter in eerste instantie voorbij. De tweede poging was wel raak, een parkeerplaats achter het gemeentehuis, op zaterdag natuurlijk bijna helemaal leeg.

Om 5 over 11 ging ik op pad, ik had voor de route met de klok mee gekozen, vraag me niet waarom! Het was nog bewolkt en er stond ook een behoorlijk fris windje. Maar je loopt je al gauw warm natuurlijk. De route ging al direct een dijkje op, in de beschrijving had gestaan dat we voornamelijk over bloemdijken zouden wandelen. Klinkt gezellig!

En het wàs ook erg gezellig! Ik heb van het begin tot het eind lopen genieten, zeker toen na ongeveer 3 kwartier de lucht steeds blauwer begon te worden en uiteindelijk de zon doorbrak, waarna de hemel helemaal stralend blauw werd! Jasje uit, en daar liep ik weer, hoor, in m'n T-shirtje!

Er was al gewaarschuwd dat er onderweg geen horeca zou zijn en ik was dus gewapend met een thermoskan koffie en pakjes liga op weg gegaan. Er bleken op prima punten picknickbanken te staan op 4, 8, 12 en 17 km. Het bankje op het 17 km punt stond wel op een heel erg mooie plaats, in een bossig stukje op een heuveltje, met uitzicht op een weilandje met schaapjes.

Direct na dit bankje liep ik een schaapskudde tegen het lijf, gek hè, dat had ik nou nooit verwacht in Zeeland! Drenthe, oké, maar een schaapskudde in Zeeland? Ik heb een praatje gemaakt met de schaapsherder en die vertelde dat de kudde nog tot 1 december buiten bleef en dan de kooi in zou gaan. De schapen houden het gras op de dijken kort.

Het volgen van de GPS-track ging uitstekend, ik heb maar één twijfelpuntje gehad en kwam al zoekende op een boerenerf terecht. Een man wees me vriendelijk de goede weg, een bijna onzichtbaar graspaadje, en gaf me een heerlijke peer mee voor onderweg. Njammie, die was echt lekker zoet en sappig!

Ik ben ook nog ergens een oud spoorlijntje tegen gekomen, de rails zagen er erg roestig uit. Leuk was wel dat de rails op een gegeven moment door een coupure heen gingen, daar stonden een paar infoborden die vertelden hoe Zuid-Beveland zich tegen het water beschermt.

Wat me opviel is dat er erg veel bomen langs de dijken staan. Ik kan me indenken dat het hierdoor ook in de zomer lekker wandelen is, heerlijk in de schaduw. De bomen waren nog niet echt in herfstkleuren, maar grotere bomen, zoals populieren waren wel al erg kaal. Misschien doordat hier altijd veel wind staat.

Er zaten ook veel watertjes in het parcours, erg mooi zoals ze lagen te schitteren in de zon. Al met al was het dus een heerlijk afwisselend parcours en ik ben beslist van plan om deze tocht ook eens in de lente te gaan lopen, als alles in bloei staat.

Ik heb er een lekker dagje uit van gemaakt, heel rustig gelopen, veel stil gestaan voor fotootjes (voor deze paddestoeltjes moest ik wel helemaal door de knieën) en vaak even gaan zitten voor een kopje koffie uit de thermoskan.

De route bleek exact 23 kilometer te zijn, op internet was een afstand van 22 km genoemd, ach, die ene kilometer heb ik met plezier erbij geplakt, hoor! De terugrit naar huis verliep ook prima, met andere woorden: ik heb een dag zonder wanklanken gehad.

Ik zal het zeker wat vaker gaan doen, die GPS-wandelingen. 't Is echt heel gemakkelijk te volgen allemaal en hoewel ik voor de zekerheid een kaartje van de omgeving had geprint, heb ik dit eigenlijk niet nodig gehad. Maar ja, je weet maar nooit, stel dat je batterijen leeg raken …, dan moet je toch ergens op terug kunnen vallen!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!