Het Voornepad, deel 1

Nieuw!
Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

In deze tijd van het jaar, zo direct na de 4daagsen, is er niet zoveel wandelaanbod in het land, dus ik besloot om eens een uitgezet wandelpad te gaan lopen. Er is een hele grote keus aan wandelpaden in Nederland, LAW's. streekpaden, themapaden, enfin, je hebt maar voor het kiezen! Het liefst loop ik rondwandelingen, waarbij je dus gewoon op je beginpunt terugkeert en voor dit weekend wilde ik een beetje in de buurt blijven.

De keus viel op het Voornepad, een rondwandeling op het eiland Voorne (waar Brielle en Hellevoetsluis op liggen) van in totaal 70 km. Zaterdag ben ik de route gaan halen op het VVV van Brielle, wel jammer dat die pas om 10 uur open gingen. Dat vond ik een beetje laat om nog te starten, want ik had begrepen dat de hoofdroute zo'n 7 uur lopen zou zijn. En omdat ik geen idéé heb of er een goede bewegwijzering is, schat ik dat ruim in!

Enfin, ik heb de route opgehaald voor de prijs van twee hele eurootjes en heb gezellig nog wat in Brielle rondgeslenterd. Leuk stadje! Thuis op m'n gemakje de route bekeken en wat blijkt: je kan hem in een soort klaverblad lopen, 4 stukjes route dus. Kijk, daar heb je wat aan, voor 2 eurootjes 4 dagen aan de wandel! De 4 routes zijn respectievelijk 21, 25, 32 en nogmaals 32 kilometer lang. Dat maakt een totaal van 105 km, dus geen 70! Maar dat komt, denk ik, doordat je in dat klaverblad 4 maal een stukje hetzelfde loopt.

Voor zondag kies ik de route van 25 km, die loopt van Hellevoetsluis richting Rockanje, dan naar Tinte en via Nieuwenhoorn weer terug. Op de kaart zie ik dat de route langs het VVV van Hellevoetsluis komt, dat lijkt me een mooi punt om te starten.

Zondagmorgen word ik om 8 uur wakken en zie de regen tegen de ruiten kletteren, hè jakkes, hoewel ik normaal geen hekel heb aan regen heb ik er vandaag helemaal geen zin in om me nat te laten regenen. Ik draai me nog een keer lekker om en rond 9 uur ben ik opnieuw wakker. Het regent nog steeds en ik nestel me op de bank met een kopje koffie en de zaterdagbijlagen van de krant.

En zie: om 10 uur wordt het droog! Natuurlijk had ik al m'n spullen gisterenavond al klaar gezet, dus ik schiet gauw in m'n wandelkloffie, wandelschoenen aan en daar gaan we dan! BramBram leidt me feillos naar Hellevoetsluis en als ik de vesting binnenrijd zie ik de eerste rood-gele sticker op een lantaarnpaal zitten. Ik zit dus al op de route! Ik ontdek een mooi parkeerplaatsje, nog helemaal leeg en gratis en ik besluit om hier maar de start te laten zijn.

Van de auto loop ik in de richting waarin de sticker wees en algauw sta ik bij de VVV van Hellevoetsluis. En kijk, dat vind ik dan weer gek: bij zo'n VVV zou je toch verwachten dat er een bordje of op z'n minst een sticker is te vinden hoe je verder moet, maar niks, hoor! Niks te vinden. Poe, poe, begint dat nu al?

Ik vraag een paar voorbijgangers naar de eerste de beste straatnaam die ik op de kaart zie staan. En ja hoor, ze weten de weg! "U loopt hier rechtdoor, dan de brug over en na de brug links."

Dat klopt met de kaart en opgewekt ga ik aan de wandel. En ja hoor, daar is de brug (die natuurlijk open is) en dáár is ook de eerste sticker! Hoera, het begin is er!

Het eerste stukje gaat langs het jachthaventje van Hellevoetsluis en daar is het gezellig druk met zeilboten die aan één of andere regatta meedoen. En niet alleen in de haven maar ook op het Haringvliet is het een drukte van belang.

Hierna kom ik langs een wijkje en ik waan me gewoon in Finland! Allemaal in pasteltinten geverfde houten huizen, Rob en ik hebben eens overnacht in Villa Maja, nou die zou hier zó tussen kunnen staan. Ik ben benieuwd of dit vakantiewoningen of huizen voor permanente bewoning zijn.

Er volgt een prachtig fietspad langs het Quakgors, langs het pad dartelen schapen, paarden en en vreemd soort vogels. Uitzicht op het Haringvliet in de verte, ik loop weer heerlijk te genieten!

Ik raak met een man in gesprek en hij vertelt dat hier in de buurt een witte reiger rondvliegt. Ik speur ijverig in het rond, maar kan hem niet ontdekken. Wel weer een prachtig uitzicht over een watertje met daarachter het grote water van het Haringvliet, bezaaid met witte zeiltjes.

Ook na het Gors volgt er een oer-Hollands fietspad, dwars door weilanden met prachtige uitzichten. En hoewel het droog is, is de lucht donkergrijs en dreigend. Prachtig! Even later gaat het fietspad over in een weg en in m'n eentje lach ik hartelijk om een eenzame brievenbus.

Ik kruis de "grote weg", de N57 en hier komt de splitsing van de buitenste kant van het klaverblad. Linksaf blijf je aan de buitenklant van het blad lopen, rechtsaf ga je naar het hart. Ik ga dus rechtsaf en loop door stille weilanden, met in de verte het voorbijrazende verkeer op de N57.

Na een tijdje gaat het pad over een leuk bruggetje het natuurgebied Annabos in. Dit is een nieuw aangelegd polderbos. Het eerste stukje loopt langs een watertje en aan het eind daarvan moet je volgens de kaart naar links en direct weer naar rechts. Even een twijfelmomentje, hier staan geen paaltjes met stickertjes.

Ik gok op het tweede pad rechts en ja hoor, daar staat na 100 meter weer een paaltje! Dit is ook weer een prachtig pad langs de rand van het bos, met mooie uitzichten naar links over de weilanden. Wel is het pad door de regen erg nat en het is hier geen zand, maar klei: glibberen dus!

Na een leuk bruggetje wordt het pad van een beetje nat regelrecht modderig! Tja, op een georganiseerde tocht wil er nog wel eens een alternatieve route aangeboden worden, maar op zo'n tocht als deze moet je het zelf maar uitzoeken, natuurlijk! De eerste modderpoel neem ik zonder veel problemen, je moet alleen oppassen dat je je schoenen meeneemt als je je voeten uit de modder lostrekt … De tweede modderpoel is onoverkomelijk zonder natte voeten te krijgen en ik neem een alternatieve route door de struiken. Daar is het niet veel beter, maar doordat er takken op de grond liggen zak je niet zo heel erg ver weg … hoewel … de modder haalt gelukkig nèt de bovenkant van m'n schoenen niet!

Uiteindelijk kom ik weer uit het struikgewas tevoorschijn en heb weer vaste grond onder de voeten. Maar ik ben er wèl een beetje smerig van geworden!

De weg gaat verder richting Tinte en ik denk dat mensen die niet van polders houden deze weg niet zo kunnen waarderen: bijna 3 kilometer rechtdoor. Maar als polderliefhebber loop ik met volle teugen te genieten! De lucht breekt ook steeds meer open en zo af en toe is er een flauw zonnetje zichtbaar.

Bij Tinte aangekomen is daar weer een splitsing in de route en dat levert een nogal hilarische bewegwijzering op! Die bewegwijzering is overigens prima, maar ik zou iedereen aanraden om mèt kaart op pad te gaan, dat is zeker op punten als deze wel zo gemakkelijk!

Wederom een onvervalste polderweg met graanvelden aan de rechterzijde. Ik zie leuke sporen en wil deze "graancirkels" op de foto zetten en zie, daar dartelt opeens een reetje dwars door het veld! Ik kan het beestje een heel eind volgen en het valt met op dat het mooi gebruik maakt van de bestaande sporen!

Wat verderop, na een bocht in de weg met een mooi rijtje bomen, staat een groepje koeien met al wat grotere kalfjes, zij poseren braaf voor een fotootje.

Aan deze weg ligt Fort Penserdijk, omgeven door een soort slotgracht. Dit fort is in 1883 opgeworpen en bezit een bomvrij wachthuis, waarin een remise, kruitmagazijn, telegraaf, kantoor, wachtkamer en een officiersvertrek zijn ondergebracht. Tijdens de Duitse bezetting werd het fort gebruikt voor luchtdoelartillerie. Helaas mag je het fort niet in, ik maak dus maar een fotootje door het hek heen.

Na dit fort kom ik op een stukje weg waar op de kaart een kopje koffie getekend staat. Nou, daar zou ik best trek in hebben! Ik zit hier inmiddels op 16,3 km, dus een prima afstand voor een rustpauze. Het kopje koffie blijkt voor het restaurantje annex galerie "De Vuijle Vaetdoek" te staan. Die ken ik wel, daar ben ik met een tocht vanuit Brielle wel eens geweest!

Hoewel het terras buiten er gezellig uitziet ga ik toch naar binnen, om buiten stil te zitten lijkt het me nogal frisjes. Ook binnen is het erg leuk, je zit in een soort kas. Wandelbeer vindt een paar aardige vriendjes en ik geniet van een uitgebreid kopje koffie met cake met verse aardbeitjes. Njammie, met chocoladehageltjes en slagroom erop!

De koffie smaakt me zo goed, dat ik nog een tweede bakkie neem, ik ga ook even uitgebreid toiletteren en maak en passant nog even wat reclame voor m'n website. Bij het afrekenen blijken twee kopjes koffie en een aardbeiencake € 5,75 te kosten, nou daarvoor kom ik nog wel een keertje terug! Ik ritsel hier trouwens ook even een stempeltje voor in m'n wandelboekje, ik vind dat deze kilometers best mee mogen tellen!

Terug bij de weg aangekomen schiet ik weer spontaan in de lach bij de volgende wegwijzer! Hier is wel een heel ingewikkelde splitsing! Zoals ik al zei is een kaart op deze route geen overbodige luxe.

De zon is inmiddels bijna helemaal doorgekomen en bij een bankje langs het water doe ik m'n jasje uit en hang dat aan de rugzak. Erin past niet meer, daar zit een poncho, die ik gelukkig vandaag dus niet nodig heb gehad! In de zon vervolg ik het fietspad langs de Rijksstraatweg en passeer een groepje luidruchtige ganzen.

Dan kruis ik wederom de N57, daar zijn ze druk met de weg bezig, ik zie een rotonde vorm krijgen. Leuk om hier over een jaartje weer een foto te maken!

Overigens kom ik hier op bekend terrein, ik nader Nieuwenhoorn, waar ik ieder jaar op Hemelvaartsdag "Thuis in Nieuwenhoorn" liep. Helaas is deze tocht opgehouden te bestaan. De route gaat hier het Ravensehout in, ook een nieuw aangelegd polderbos.

Direct als ik het bos in kom, schitteren de rood-gele stickers weer door afwezigheid en ik ben blij met de kaart en m'n GPS. Hoewel, later blijkt het allemaal ook niet zóveel uit te maken, de bossen zijn relatief klein en je komt eigenlijk altijd op de goeie plek uit, maar als je dat niet weet is het toch een onzekere kwestie. Op een bruggetje staan in ieder geval luid en duidelijk stickers, overigens blijkt uit de manier waarop de stickers geplakt zijn dat je de route in beide richtingen kunt lopen.

Na een rond vijvertje voor de helft omgelopen te hebben, verlaat ik het bos weer en kom door een stukje Nieuwenhoorn. Ik kom langs de startplaats van "Thuis in Nieuwenhoorn" en ik mag ook een rondje om de kerk maken.

Na Nieuwenhoorn kom ik langs fort nummer twee: Fort Noorddijk. Dit fort is uit 1884 en is in beheer bij de Stichting Het Zuid-Hollands Landschap. Die heeft in het fort speciale op vleermuizen gerichte maatregelen genomen, met als resultaat dat het fort regelmatig als slaapverblijf voor vleermuizen dient. Helaas mag je ook dit fort niet in, dus maar weer een fotootje door het hek! Wel jammer!

Het gaat nu snel richting Hellevoetsluis en er volgen nog een paar heerlijke lange wegen met een fantastisch uitzicht! Voor polderliefhebbers is in ieder geval deze lus van de route zeer aan te bevelen! Vooral met het weer van vandaag, lekker fris met mooie wolkenluchten en een lekker briesje is het Holland op z'n best!

Via een smal weggetje kom ik weer in Hellevoetsluis en bij een gezellig cafeetje las ik nog even een korte rust in. Eigenlijk zou dit een prima startplek zijn voor deze route! Parkeerplaats genoeg en de kroeg is vanaf 12 uur open, onthouden voor volgende keer!

Ook binnen de bebouwde kom blijft het een leuk parcours, door rustige straatjes en over fietspaden. Al gauw komt het water rondom de vesting weer in zicht, omzoomd door knotwilgjes. Eén knotwilgje is zó hol dat je er dwars doorheen kunt kijken! Ik kom nog langs een paar vissers en wandel dan de vesting weer binnen.

Een paar honderd meter verderop staat m'n blauwe beestje trouw op me te wachten, zowaar heerlijk in de schaduw! De totale afstand op m'n GPS staat op 26,8 km, mooi voor dit eerste klaverblaadje!

Kortom: ik heb het een prachtige route gevonden, heel goed aangegeven, behalve dan een paar stukjes in de bossen, en ik heb nu al zin in de volgende drie klaverblaadjes. Omdat je de routes in twee richtingen kunt lopen, kan ik het volgende keer zo plannen dat ik het stukje dat gelijk is aan vandaag, in tegengestelde richting loop, dan ziet het er heel anders uit!

Misschien dat ik in de toekomst wel meer van deze routes ga lopen, het is me vandaag in ieder geval prima bevallen!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!