Avond4Daagse op Vlieland

Op 16 juni arriveerde ik op Vlieland voor m'n jaarlijkse eilandweekje en bij het kopen van wat leesvoer voor 's avonds in de hotelkamer nam ik ook de Vliezier mee. En daar vond ik een klein artikeltje met als kop: Avondvierdaagse ook voor gasten! Leuk! En natuurlijk had ik mijn wandelschoenen, wandelsokken en rugzak bij me, tenslotte mag je naar Vlieland je auto niet meenemen en dus loop en fiets je daar veel. Ik had zelfs m'n wandelboekje in m'n rugzak zitten!

Op maandag 18 juni kon er dus ingeschreven worden, om 17.00 uur zou de 15 km van start gaan en om 17.30 uur de 10 en de 5 km. En tja, voor mij was er eigenlijk geen enkele twijfel over: ik zou natuurlijk voor de 15 gaan …

En toen bleek ik dus de enige te zijn die de 15 km zou gaan lopen … Gelukkig maar voor mevrouw Akkie v.d. Ploeg die de routes uitgezet had, het is zo jammer als je je best doet op een leuke route en er zijn geen deelnemers! Wel werd er gewaarschuwd dat er in de lus van de 15 km waarschijnlijk geen controlepost zou staan.

Om precies 17.00 uur werd de startknip gegeven en ging ik op pad voor m'n eerste avondvierdaagse sinds jaaaaaaren! Het zou trouwens m'n zevende worden.

De 1e dag

Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

We lopen over de Badweg richting het Doniahuis en slaan daar rechtsaf het schelpenpad richting de Lutinelaan op. Hier kom je langs de ijsbaan en ik ga eventjes van het pad af voor een fotootje.

De 15 km maakt hier al direct de lus en we lopen naar de jachthaven. Altijd een leuk gezicht, al die bootjes! Nadat de 15 weer samenkomt met de overige afstanden lopen we via de Klaas Douwesvijver en de vakantiehuisjes in de duinen naar de controlepost voor de eerste controleknip.

Hierna volgt een heel stuk over het eindeloos golvende fietspad door de duinen tot we bij de eerste tussenweg komen, het Pad van Dertig. Deze paden lopen in de breedterichting van het eiland en zijn genoemd naar de strekdammen waar ze aan de Noodzeekant op uitkomen. Aan het eind van Pad van Dertig zie je de Waddenzee opdoemen en gaan we de Postweg op.

De Postweg loopt over de hele lengte van het eiland langs de Waddenzee, van het dorp aan de ene kant naar het Posthuis aan de andere kant. Nu lopen we alleen het stukje terug naar het dorp.

Rond half 8 ben ik terug in het startbureau, GPS geeft een afstand van 13,8 km aan, ietsje aan de korte kant dus, maar ik heb begrepen dat er ook een "lange" dag tussen zal zitten!

De 2e dag

Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

Een dag met prachtig mooi weer, maar wel erg warm! Er wordt al een paar dagen onweer voorspeld, maar zolang dat niet losbarst, blijft het broeierig natuurlijk. Bij de start om 17.00 uur word ik al enthousiast begroet door Akkie v.d. Ploeg. Zij bereidt me vast voor op een lange tocht: "Je gaat vandaag helemaal naar het Posthuis, de route is dan ook wel wat langer dan 15 kilometer!" Ik vraag me af of dat een complot van 4daagseleidingen is om de tweede dag strijk en zet de langste dag te laten wezen!

Maar goed, ik ga vol goede moed van start en zie op het routekaartje dat ik meekrijg, dat ik het fietspad door de duinen vandaag helemaal af mag lopen. Eerst door het bos achter het Vuurboetsduin, waar ik loop te genieten van de schaduw en het daar groeiende rendiermos.

Dan kom ik vanuit het bos op het fietspad terecht en dan is het uit met de pret. Geen greintje schaduw meer te bekennen! Verder is het vreemd dat ik op de heenweg wind in de rug heb, meestal staat de wind hier de andere kant op. Doordat je de wind niet voelt op deze manier lijkt het nog warmer. Met andere woorden: ik loop te smoren en dat om 6 uur 's avonds!

Ik kom langs een grondwatermeter en vervolg het pad voorbij Pad van Dertig waar we gisteren linksaf mochten. Na verloop van tijd wordt de duinenrij wat lager en zie ik door de duintoppen heen de Noordzee schitteren.

Dan kom ik bij de paddestoel bij Pad van Twintig en zie dat het vanaf daar nog 2,3 km is naar Pad van Zes, waar je naar het Posthuis gaat.

Het blijft een heerlijk fietspad om te lopen, een kolfje naar m'n hand: eindeloos uitzicht en geen mens te bekennen! Overigens krijg ik de indruk dat de meeuwen mijn aanwezigheid niet zo kunnen waarderen, sommigen komen in een vervaarlijke duikvlucht naar beneden!

Dan zie ik opeens het rode dak van het posthuis boven de duinen uitpiepen en even daarna kom ik bij de duinovergang bij Pad van Zes. Ik loop eventjes het pad op om een fotootje van de zee te maken en sla dan af richting het Posthuis.

Het Posthuis is om deze tijd gesloten, een lekker bakkie doen zit er dus helaas niet in. Ik zie op de route dat ik nu een stukje over de Postweg mag. Die is net nieuw geasfalteerd, heerlijk lopen vind ik dat altijd!

Het eerste stukje van de Postweg loopt door het bos: Bomenland en hier vind je na een tijdje het drenkelingengraf. Op deze plek werden vroeger schipbreukelingen en mensen met een besmettelijke ziekte begraven, uit angst voor besmetting mochten ze niet op het gewone kerkhof. Toen de weg hier werd aangelegd, stuitte men op de overblijfselen en die heeft men toen naast de weg herbegraven. Een heel simpel graf, met een mooie tekst: ik sta hier altijd even stil, het doet me meer dan het mooiste praalgraf!

Dan gaat de weg verder langs de velden. Op een gegeven moment heb je uitzicht op het drooggevallen wad en daarna buigt de weg weer van het wad weg en kom je langs een leuk waterplasje, de kaart leert me dat dit het Plasje van Dijkstra is. Bij Pad van Twintig aangekomen, gaan we een klein stukje linksaf. Hier kom je in het gebied waar Schotse Hooglanders grazen en dus ligt daar weer zo'n vreselijk wildrooster! Ik háát die dingen!

Maar goed, ik kom er weer veilig overheen en op het punt waar we rechtsaf het bos in gaan, staat daar de verzorgingspost. De 10 km-lopers komen er hier ook weer bij.

Door het bos en de duinen gaat het naar camping Lange Paal en hier staat een paddestoel waarop staat dat het nog 2,7 km is naar het dorp. Nou, dan is de afstand inderdaad goed aan de maat, op m'n PGS staan er al 14,6!

Dan komt het pad weer uit op de Postweg, het laatste stukje richting het startbureau is hetzelfde stukje als gisteren. Ik heb de route erg leuk gevonden, ik ken het eiland natuurlijk goed na al die jaren, maar voor mensen die hier onbekend zijn, is het een erg leuke route om veel van het eiland te zien!

De 3e dag

Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

Ook deze derde dag is het weer prachtig mooi weer. Het onweer is nog steeds niet losgebarsten, maar voor mijn gevoel is het wel wat minder benauwd dan gisteren. Bij de start is het al gezellig druk, het blijkt dat veel kinderen vanavond klasse-avond hebben en daarom iets eerder mogen vertrekken.

Om 5 uur ga ik weer op pad en vandaag beginnen we met het pad over de Waddendijk langs het dorp. Dat heb ik nota bene net al gelopen van m'n hotel naar de start! Op het ogenblik staan er overal bordjes bij de dijk, dat het betreden van de dijk in verband met verzakkingsgevaar voor eigen risico is. Vrij dicht langs het land loopt de vaargeul, die ineens 50 meter steil naar beneden duikt. Het gevaar bestaat dat de wadplaat die vaargeul inschuift, waardoor de dijk kan verzakken. Er wordt hard aan gewerkt om het gevaar te bezweren! En ja hoor: daar is mijn hotel! Had ik net zo goed van hieruit kunnen starten.

Via de coupure, die de Dorpsstraat bij extreem hoog water kan afsluiten en de aanlegplaats van de boot verlaten we het dorp.

Er volgt een heerlijk stuk door het bos, lekker in de schaduw en dan gaan we het pad "Lange Baan" op. Dat loopt langs het bokkendal, hoog op het duin zie je de vuurtoren staan.

Ook langs deze Lange Baan ligt de Torenvijver, waar de waterlies prachtig in bloei staan. Aan het eind van het pad slaan we linksaf en hebben een schitterend uitzicht op het Kooisplek. En zie, daar aan het eind is de Waddenzee weer!

Bij de Postweg aangekomen gaan we dit keer niet richting het dorp (dat zou ook wel erg snel geweest zijn), maar rechtsaf richting Lange Paal. Het wad ligt er weer betoverend mooi bij, met krijsende meeuwen en duizenden zonnetinkeltjes. Ik loop dan ook weer heerlijk te genieten, hoe vaak je hier ook loopt of fietst, het blijft schitterend!

Via wederom Pad van Dertig en het fietspad door de duinen komen we weer terug in het bos. Een heel klein stukje hetzelfde parcours als daarnet, maar dan nemen we een ander pad richting het wad. Daar zie je het dorp al liggen, maar heel geniepig worden we met een haakse bocht het Vuurboetsduin opgestuurd.

Poe, poe, dat is best een fikse klim zo aan het eind van de derde avond en ik verdenk alweer de organisatie van alle 4daagsen van een samenzwering: heuvels op de 3e dag! Daar bovenop het duin staat de vuurtoren en word je beloond met een schitterend uitzicht. Hier zie je twee zeeën tegelijk en het dorp met de rode daken natuurlijk.

Via een heel steil tegelpad daal ik weer af naar dorpsniveau, het gebouw met de gele raampjes is het schoolgebouw waar de start en finish is. Bij het afmelden krijg ik de parcoursbeschrijving en het routekaartje voor morgen alvast mee. In verband met de intocht moet er wat vroeger worden gestart en zo kan ik zelf bepalen hoe laat ik op pad ga morgen.

De 4e dag

Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

En dan is het gedaan met het mooie weer! De donderdag begint 's morgens nog met schitterend mooi weer, maar naarmate de dag vordert wordt het grijzer en grijzer. Ik start op een verlaten schoolplein, ik heb uitgerekend dat ik zo tussen half 5 en kwart voor 5 moet vertrekken om op tijd voor de intocht bij de veerdam te zijn. Zeven uur verzamelen!

Het eerste stuk is hetzelfde als het tweede stuk van gisteren, tja daar ontkom je niet aan op een klein eiland natuurlijk, 4 x 15 km parcours uitzetten is hier niet gemakkelijk! En omdat het nu heel ander weer is ziet het er toch ook weer heel anders uit.

Er valt trouwens toch wel genoeg te genieten, hoor, ik kom geiten in de duinen tegen, een konijntje (goed zoeken op de foto!) en prachtige bloemetjes.

Het blijft wonder boven wonder nog een hele tijd droog, hoewel de lucht er in de verte toch wel donkergrijs uitziet.

Bijna aan het eind mag de 15 nog een lusje gaan lopen en voordat ik hieraan moet beginnen kruisen we het parcours van de 10 km-lopers. En dan ja hoor: daar begint het dan toch te regenen! En het regent behoorlijk door, dus ik besluit om toch maar even m'n poncho aan te doen. Bij een bankje wurm ik me erin en begin welgemoed aan het laatste stukje.

Op de Havenweg loop ik een stukje tegengesteld tegen het 10 km-parcours in, ik zal denk ik wel zo'n beetje als laatste binnen komen, dat lusje is nog behoorlijk lang! Nog even over de Fortweg, daar staat nog een controlepost en ik laat voor de laatste keer m'n kaart af knippen. Schelpenpad door de duinen, stukje Kampweg en dan weer de Havenweg, maar nu rechtsaf richting het dorp.

Bij de veerdam aangekomen staat iedereen onder het afdak van de terminal te schuilen en te wachten op de fanfare die bij de intocht voorop zal gaan. Toch wel jammer dat het na drie dagen mooi weer, nou net tijdens de finale moet regenen!

Maar de pret is er niet minder om, veel kinderen hebben bloemen, soms echte bloemen, soms een bosje spekkie-bloemen. Dat hadden ze in mijn jonge jaren niet, wij kregen altijd een bos duizendschoon, typische avond4daagsebloem is dat!

En dan om 7 uur heeft de fanfare zich opgesteld en kan de stoet vertrekken, in triomf de Dorpsstraat door!

Hieronder een serie foto's van de feestelijke intocht: zoals ik al zei: jammer van de regen! Bij de school aangekomen speelt de fanfare op het schoolplein nog even dapper door.

Dan worden de medailles uitgereikt en ik neem mijn medaille nummer 7 in ontvangst (een nieuwe medaille, m'n zesje was nog gewoon een nummertje!) en wat plaatjes voor in m'n wandelboekje.

Ik heb het een erg leuke avondvierdaagse gevonden, vooral omdat hij zo volkomen onverwachts kwam. Wie weet, volgend jaar weer!

Overigens heb ik thuis m'n oude medailles er even bij gezocht en het klopt: ik heb een medaille voor de 1e keer, dan de cijfertjes 2, 3 en 4, een medaille voor de 5e keer en dan weer een cijfertje 6. Nu dus een nieuwe medaille met het nummer op het kruis. Wat blijkt: de eerste 6 avondvierdaagsen die ik heb gelopen waren georganiseerd door de NWB, deze zevende door de KNBLO!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!